Αμανατίδης για διεύρυνση: “Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ, να διευρύνει το κοινωνικό-πολιτικό φάσμα μπροστά   στα κελεύσματα των καιρών, αλλά και να μην φοβηθεί.”

Άρθρο του Γιάννη Αμανατίδη, βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, στην Κυριακάτικη «Kontra News»

Πώς μετριέται μια  διεύρυνση και πότε θεωρείται επιτυχημένη;Μετριέται με το πλήθος των ψηφοφόρων/μελών ενός κόμματος, ή με το εύρος των ιδεών και των ιδεολογικών προσανατολισμών, που μπορεί να εγκολπώσει ή μήπως και με τα δύο;

Στην πρώτη περίπτωση η διεύρυνση εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τα υποκείμενα της πολιτικής διαδικασίας. Η έντονη ανάδειξη της όλης συζήτησης να παρουσιαστεί η διεύρυνση ως μια τέτοια μόνο, κρύβει και την ακύρωσή της, αφού αυτή ενδεχομένως μπορεί να χαρακτηριστεί από περιστασιακότητα και περιορισμένη διάρκεια. Υπάρχουν άλλωστε αρκετά παραδείγματα από την σύγχρονη πολιτική ζωή της χώρας μας.

Η δεύτερη περίπτωση, δηλαδή ο μετασχηματισμός σε μια διευρυμένη ιδεολογική βάση, καθιστώντας το ΣΥΡΙΖΑ φορέα ικανό να αποτελέσει στήριγμα για ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και ομάδες, μπορεί να ακολουθήσει επιγραμματικά δύο δρόμους. Είτε να επεκταθεί στον υπάρχον πολιτικό φάσμα, δανειζόμενο ιδεολογικο-πολιτικά υλικά από όμορους πολιτικούς χώρους. Σχηματικά, να επεκταθεί δεξιότερα, αριστερότερα ή αμφίδρομα σε σχέση με τον πολιτικό χώρο που καταλαμβάνει.

Είτε να διευρύνει το ίδιο το φάσμα, υιοθετώντας καινοτόμα πεδία διαλόγου, τα οποία έχουν μόνο ακροθιγώς τεθεί στην πολιτική σκηνή.  Αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί την ιδεολογική του διεύρυνση, πρέπει να συζητήσει τολμηρά για ζητήματα περιβάλλοντος, για ζητήματα ενδογενεακής ισότητας, για την ένταξη της χώρας στην τρίτη βιομηχανική επανάσταση, για τα ηθικά-φιλοσοφικά ζητήματα τα οποία εγείρει ο τεχνολογικός αυτοματισμός, για την αμφισβήτηση της παραγωγικής καπιταλιστικής σχέσης από εναλλακτικά μοντέλα κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Κοινώς, αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί τη διεύρυνση του κεντροαριστερού χώρου τον οποίο εκπροσωπεί, πρέπει πρωτίστως να τον επαναπροσδιορίσει.

Ένα τέτοιο πόνημα ελλοχεύει μια συνέπεια, η οποία πρέπει να καταγραφεί. Ένας φορέας στην προσπάθειά του να επαναπροσδιορίσει το ιδεολογικό φάσμα μπορεί να παγώσει, ακόμα και να αντιστρέψει την ποσοτική του διεύρυνση. Κοινώς, πιθανόν να μην βρεθούν αρκετά ευήκοα ώτα σε αυτόν τον μετασχηματισμό. Τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε την περίοδο 2012-2015 ότι η σοδειά μια τέτοιας διαδικασίας μπορεί να είναι μακροπρόθεσμη, αλλά και πλούσια. Το σίγουρο είναι ότι αν το πολιτικό φάσμα δεν επαναπροσδιοριστεί άμεσα, αυτό θα γίνει βίαια στο εγγύς μέλλον από τα επιτακτικά κελεύσματα των καιρών.

Η διατύπωση του ερωτήματος στην δεύτερη παράγραφο του παρόντος κειμένου περιέχει και την απάντηση.

Στην ερώτηση, λοιπόν, πώς ο  ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διευρυνθεί και πώς μετριέται αυτό, η απάντηση είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ότι  όλα εξαρτώνται από το αποτέλεσμα ενός συνδυασμού των δύο περιπτώσεων.

Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ, να διευρύνει το κοινωνικό-πολιτικό φάσμα μπροστά   στα κελεύσματα των καιρών, αλλά και να μην φοβηθεί.

Επιγραμματικά: Χρέος του ΣΥΡΙΖΑ  είναι να διευρύνει διευρυνόμενος.