Βλέπεις, μαζί τα φάγανε…Του Βασίλη Πάικου-Αρθρογράφου της Αυγής

Στις εκλογές του 2000 ήταν η Ν.Δ. ο κεντρικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ. Ήταν εκεί που η Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή έχασε στο τσακ από το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη για μόλις 70.000 ψηφοδέλτια πανελλαδικά.

Και έψαχνε μετά να βρει «παράνομες ελληνοποιήσεις μεταναστών» προκειμένου να αιτιολογήσει την ήττα της. Ήταν επίσης το έτος αναφοράς του Θόδωρου Τσουκάτου στη δίκη για τα μαύρα ταμεία της Siemens. Με την αποκάλυψη – ομολογία, ότι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ εισέρρευσαν τότε 16 δισεκατομμύρια δραχμές, εκ των οποίων τα 12 από ιδιωτικές, μεγαλοεπιχειρηματικής προέλευσης «χορηγίες»…

Ευλόγως θα περίμενε κανείς πως η συνήθως λαλίστατη επί παντός Ν.Δ. θα είχε βγει σήμερα στα κεραμίδια. Θα είχε ξεσηκώσει τον κόσμο στη βάση των συνταρακτικών αποκαλύψεων του Θόδωρου Τσουκάτου. Δεδομένου ότι οι «ελληνοποιήσεις» (οι οποίες δεν βρέθηκαν ποτέ σημειωτέον) ωχριούν, ως αίτιο της ήττας του 2000, μπροστά στο μέγα σκάνδαλο της θηριώδους παράνομης δωροληψίας του τότε κεντρικού της αντιπάλου. Κι όμως τίποτα, σιωπή, τσιμουδιά. Καμιά απολύτως αντίδραση από τη Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Και καλά η επί του θέματος αφωνία της Φώφης Γεννηματά και του Κώστα Σημίτη. Αναμενόμενη (αν και αδικαιολόγητη, προκλητική και πολιτικά άκρως επιλήψιμη), ως κατ’ ουσίαν ομολογία ενοχής. Αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης γιατί;

Η εύκολη, εν προκειμένω, εξήγηση είναι ότι σήμερα το ΚΙΝ.ΑΛΛ, ως διάδοχο σχήμα του ΠΑΣΟΚ, συμπορεύεται με τη Ν.Δ. Επί τη προοπτική ή, μάλλον, επί τη προσδοκία της αυριανής συγκυβέρνησης α λα παλαιά. Και δεν θα ήταν, ως εκ τούτου, φρόνιμο να χαλάσουν τις καρδιές τους. Η πραγματική αιτία όμως της περίεργης σιωπής της Ν.Δ. έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι ύποπτες επιχειρηματικές χορηγίες αφορούν εξίσου και τη Ν.Δ. Την ίδια περίοδο, όσο και τις προηγούμενες, πιθανότατα και τις επόμενες.

Ναι, λοιπόν, ο Τσουκάτος δεν ξεμπρόστιασε μονάχα το ΠΑΣΟΚ στην δίκη για τα μαύρα ταμεία της Siemens. Οι αποκαλύψεις του αφορούν το ίδιο και τη Ν.Δ. Όπως εξάλλου έχει ήδη πιστοποιηθεί και κατά τη γερμανική δικαστική διαδικασία, με χαρτιά, με ντοκουμέντα, και με νούμερα αδιάψευστα. Ναι, λοιπόν, «μαζί τα φάγανε». Εξ αυτού η εκκωφαντική σιωπή…

Τσουκάτος – Πολάκης, σημειώσατε δύο

Και καλά η Ν.Δ. Εξηγείται το πράγμα. Αλλά και ο Τύπος; Η μεγαλύτερη μερίδα του οποίου δεν είδε, δεν άκουσε, δεν κατάλαβε το παραμικρό από τις αποκαλύψεις Τσουκάτου. Τα περισσότερα ιδιωτικά κανάλια και ραδιόφωνα, οι περισσότερες εφημερίδες, αλλά και η πλειονότητα των ιστοσελίδων, οι οποίες δεν αφήνουν συνήθως τίποτα να πέσει κάτω, δεν βρήκαν ούτε «μονόστηλο» για τον Τσουκάτο. Όπως άλλωστε κάνουν, δυο χρόνια τώρα, με τη δίκη της Siemens.

Για κείνους αυτή η δίκη απλώς δεν υπάρχει. Αλλά πού και πώς να βρουν «χώρο» τα Μέσα για τον Τσουκάτο; Όταν έχουν ν’ ασχοληθούν με τόση και τέτοια επιμέλεια με το δάνειο του Παύλου Πολάκη. Ή με το τσιγάρο του Πολάκη, ή με το ζεϊμπέκικο του Πολάκη! Αυτά είναι θέματα, όχι παίξε γέλασε…

Αλλά, μιας και -από σπόντα έστω- περί Πολάκη ο λόγος, θα πρέπει να πούμε πως μ’ αυτά που λέει και μ’ αυτά που κάνει ο υπουργός και, περισσότερο, με τον τρόπο που λέει ό,τι λέει και κάνει ό,τι κάνει, μάλλον αδικεί τον εαυτό του. Όσο αδικεί και την κυβέρνησή του και το κόμμα του.

Αδικεί τον εαυτό του ο Πολάκης, δεδομένου ότι, και όταν έχει δίκιο στις αντιπαραθέσεις του (και συνήθως έχει εκείνος δίκιο), το χάνει με την άγονη πληθωρικότητα της προσωπικότητάς του. Αδικεί δε ακόμη περισσότερο τον εαυτό του, δεδομένου ότι έτσι μένει στη σκιά το πράγματι σπουδαίο έργο που, μαζί με τον Ανδρέα Ξανθό, επιχειρούν στον τομέα της Υγείας.

Κι ακόμη τα τεράστια παρελθούσης χρήσεως σκάνδαλα του χώρου, τα οποία εκείνοι φέρνουν στο φως. Ποιος και γιατί ν’ ασχοληθεί με όλα αυτά, όταν έχει να κάνει με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο του υπουργού;

Όμως αδικεί και την κυβέρνησή του όσο και το κόμμα του αναγκάζοντάς τους να σπαταλούν πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο προς υπεράσπισή του. Ενώ, όχι σπάνια, τους φέρνει σε θέση αντεπιτιθέμενου ή και «απολογούμενου» για λογαριασμό του. Και στ’ αλήθεια αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται σε κανέναν και για κανένα λόγο…

πηγή: Αυγή