Π. Σκουρλέτης: Ψήφος νέας εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση αλλά και απαρχή για μια νέα περίοδο – βίντεο

Π. Σκουρλέτης: Ψήφος νέας εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση αλλά και απαρχή για μια νέα περίοδο - βίντεο

Η ομιλία του βουλευτή Β΄ Αθήνας και Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση

.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η κρισιμότητα της σημερινής ψήφου εμπιστοσύνης δεν σχετίζεται μόνο με την παροχή προς την Κυβέρνηση μιας νέας εμπιστοσύνης. Συμπίπτει και με τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του τόπου από την παρούσα Κυβέρνηση. Άρα, προσφέρεται για πολλά συμπεράσματα και για πολλές σκέψεις, για έναν απολογισμό. Όλοι γνωρίζουμε ότι πριν από τέσσερα χρόνια παραλάβαμε μία κατάσταση δύσκολη, μέσα σε ακραία αντίξοες συνθήκες. Διαχειριστήκαμε μια πολιτική που ποτέ δεν ισχυριστήκαμε ότι είναι η δική μας και προσπαθήσαμε να λειάνουμε τις επιπτώσεις της, ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα τμήματα της κοινωνίας. Παραλάβαμε μια κοινωνία και μία οικονομία χρεοκοπημένη, ενώ παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια ζήσαμε την κατάρρευση του δικομματισμού ως ένα παλαιό πολιτικό σύστημα το οποίο κανοναρχούσε τις προηγούμενες δεκαετίες και, τουλάχιστον ως προς τον έναν πυλώνα του, αυτό έγινε πάρα πολύ έντονο. Όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος κατάλαβε και είναι βαθιά μέσα στη μνήμη του, ότι αυτό που μας οδήγησε στην χρεοκοπία, ήταν οι βασικές πολιτικές επιλογές ενός, αλληλοσυμπληρώμενου προγραμματικά, δικομματισμού που είχε σαν χαρακτηριστικά του τις ρεμούλες, τη διαπλοκή, την υπερκοστολόγηση, την υποθήκευση των δημόσιων έργων, την υποθήκευση του μέλλοντος των επόμενων γενεών. Όλα αυτά δηλαδή που μας οδήγησαν στα μνημόνια.

Συγκροτήσαμε λοιπόν μία κυβέρνηση με τη συμβολή των Ανεξάρτητων Ελλήνων και τη συμμετοχή τους. Ήταν μια επιβεβλημένη επιλογή και είχαμε κάποιες βασικές εντολές. Θεωρώ ότι αν ξαναγυρίζαμε το ρολόι του χρόνου στο 2015, θα ξανακάναμε αυτή την επιλογή της συγκρότησης της συγκεκριμένης κυβέρνησης. Αλλά, ο κύκλος σχεδόν ολοκληρώθηκε. Και λέω σχεδόν διότι θεωρώ ατόπημα, τελικώς, τη στάση του κ. Καμμένου να άρει την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση πριν αυτή ολοκληρώσει μια σειρά μέτρα τα οποία ήταν ήδη γνωστά και από κοινού είχαμε αναλάβει την ευθύνη να τα φέρουμε εις πέρας. Κάποια από αυτά τα έχουμε δει ήδη να γίνονται πραγματικότητα με την ψήφιση του Προϋπολογισμού και όλες τις προηγούμενες ημέρες. Αλλά, κάποια άλλα πρέπει οπωσδήποτε να ολοκληρωθούν τις επόμενες ημέρες.

Όλο αυτό το διάστημα η αντιπολίτευση κατασπατάλησε κυριολεκτικά το πολιτικό της κεφάλαιο, τον πολιτικό της χρόνο. Ουσιαστικά εγκλωβίστηκε στο δόγμα βάστα Σόιμπλε. Μας κατηγόρησε για ένα τέταρτο μνημόνιο, μόλις πριν από λίγους μήνες, ενώ αμέσως μετά υιοθέτησε την πολιτική της παροχολογίας, μια κριτική προς την κυβέρνηση ότι θα κάνει νέες παροχές. Αλλά αυτά δεν συμβιβάζονται και τα δύο. Δεν μπορείς και τέταρτο μνημόνιο να κάνεις και παροχές ταυτόχρονα. Και τα δύο μαζί είναι ακατανόητο πως μπορεί να συμβούν. Δεν έπαψε να μιλάει διαρκώς για εκλογές. Κρύφτηκε ουσιαστικά. Και σε όλες τις μάχες που υπήρξαν αυτά τα τρία χρόνια, ανάμεσα στις διαπραγματεύσεις, τις σκληρές και επίπονες διαπραγματεύσεις, ουσιαστικά ή δεν πήρε θέση ή σιωπηρά ή και φανερά, στάθηκε από την απέναντι πλευρά. Δεν θα μπορούσε να δει και δεν θέλει να δει να ψηφίζεται τις αμέσως επόμενες ημέρες η αύξηση του κατώτατου μισθού γιατί ήταν αυτή που ψήφισε την κατάργηση του κατώτατου μισθού. Αναφέρομαι σε σας κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Όπως δεν είπατε τίποτα για την προσπάθεια, η οποία τελικά ήταν μια επιτυχημένη προσπάθεια, που έκανε η κυβέρνηση για να μη κοπούν οι συντάξεις. Δεν είπατε τίποτα όταν δίναμε τη μάχη για τη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας. Αντίθετα, ξεδιάντροπα λέτε ότι αν έρθετε στην κυβέρνηση θα τα ιδιωτικοποιήσετε όλα. Δεν είπατε τίποτα για τα νοσοκομεία, που σε συνθήκες κρίσης κατόρθωσαν να παράσχουν υπηρεσίες σε δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους. Αλλά βέβαια ξέρετε, αυτή η πολιτική, αυτό που γίνεται τώρα στην πρωτοβάθμια υγεία, θωρακίζει απέναντι στα ιδιωτικά συμφέροντα των οποίων εσείς ήσαστε οι εκφραστές. Όπως δεν είπατε τίποτα, αντίθετα ήσασταν ενάντιοι στις προσλήψεις που έγιναν στον τομέα της καθαριότητας, οι περίπου 9000 μόνιμες θέσεις εργασίας στην καθαριότητα. Γιατί; Προφανώς, φαντάζομαι ότι δεν έχετε κανένα νταλκά, δεν θέλετε κάποιοι άνθρωποι να μη βρουν δουλειά. Απλώς σας χαλάει τα σχέδια, σας χαλάει τον πυρήνα της προγραμματικής σας πρότασης που θέλει να παραδώσει αυτή την υπηρεσία σε ιδιωτικά συμφέροντα. Τουλάχιστον, όταν η συζήτηση γίνεται σε αυτό το επίπεδο, της προγραμματικής αντιπαράθεσης, μπορούμε νομίζω να είμαστε όλοι ειλικρινείς. Αυτό έχει ανάγκη σήμερα και ο κόσμος, από μία προγραμματική αντιπαράθεση, για να καταλάβει ο καθένας που το πάει ο ένας και που το πάει ο άλλος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Όλα αυτά είναι βαθιά χαραγμένα στη μνήμη των πολιτών και θα έλεγα ότι σήμερα ο μεγαλύτερος εχθρός της αντιπολίτευσης είναι ακριβώς η μνήμη των πολιτών. Διότι δεν έχουν ξεχάσει τις μεγάλες ευθύνες σας. Έρχεστε τώρα, σε μια άλλα κρίσιμη στιγμή, τη στιγμή της συζήτησης για το μακεδονικό και υιοθετείτε όλη αυτή την φιλολογία περί αποστασίας, αλλά ουσιαστικά αυτοί που πολιτικά αποστατήσατε από τις επιλογές των ηγεσιών των δικών σας κομμάτων, αναφέρομαι και στο ΚΙΝΑΛ και στη Νέα Δημοκρατία, είστε εσείς. Όταν γνωρίζετε ότι η εθνική γραμμή τα προηγούμενα χρόνια ήταν η γραμμή της σύνθετης ονομασίας. Τώρα λοιπόν, αποφασίσατε χάριν της ψηφοθηρίας να υιοθετήσετε μια λογική εθνολαϊκισμού, να «Σαμαροποιηθείτε», να ανοίξετε δίαυλους επικοινωνίας με την Ακροδεξιά, να υπονομεύσετε το κύρος της χώρας διεθνώς, να αδιαφορήσετε για τις δυνατότητες της Βόρειας Ελλάδας και ουσιαστικά να αποστείτε και από μια βαθιά, ευρωπαϊκή αντίληψη. Γιατί πρέπει να ξέρετε ότι η λύση του μακεδονικού ζητήματος είναι αναπόσπαστη από μια ευρωπαϊκή αντίληψη που θέλει μια Ευρώπη της συνανάπτυξης, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας. Ήταν ένα μέρος και της δικής σας παράδοσης κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που όμως, ολοταχώς το εγκαταλείπετε. Φαίνεται ότι προτιμάτε μια Ευρώπη του Σαλβίνι και του Όρμπαν.

Άκουγα το πρωί – και είναι χαρακτηριστική αυτή η τοποθέτηση, παρακαλώ όλες και όλους να την ξαναδούν – τον κ. Βορίδη. Τον άκουγα αρκετά αποκαλυπτικό και αποκρουστικό πολιτικά για τις δικές μου απόψεις. Και ξέρετε τι μου ήρθε στο μυαλό; Ότι ο κ. Βορίδης δεν έχει καμία σχέση με τον Ρουβίκωνα. Καμία απολύτως. Παρόλο ότι και οι δύο είναι εισβολείς. Αλλά κι εκεί διαφέρουν. Διότι ο Ρουβίκωνας εισβάλει στις Πρεσβείες, στα υπουργεία, πετάει τα φυλλάδιά του, αποχωρεί σε λίγα δευτερόλεπτα. Ο κ,. Βορίδης όμως, εισέβαλε στη Νέα Δημοκρατία, έχει αρχίσει και βάφει το κτίριο, έχει εγκατασταθεί και σας καθοδηγεί. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά.

Φίλες και φίλοι, συνάδελφοι βουλευτές του ΚΙΝΑΛ, νομίζω ότι δεν προσήκει με τις παραδόσεις του δημοκρατικού χώρου και της κεντροαριστεράς, να προσδένετε αυτό τον χώρο στο άρμα της Δεξιάς. Η λογική των ίσων αποστάσεων, που έχετε υιοθετήσει, ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία, είναι ουσιαστικά ο φερετζές μιας πολιτικής που ανοιχτά έχει ανοίξει δίαυλους συνεννόησης με τη Νέα Δημοκρατία. Μια Νέα Δημοκρατία που ολοένα και περισσότερο μοιάζει με την Ακροδεξιά.

Όπως μου είναι ακατανόητη η πολιτική τοποθέτηση εκ μέρους του Ποταμιού, το οποίο, ενώ όλους τους προηγούμενους μήνες μίλαγε για την αναγκαιότητα υπερψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών, σήμερα την συσχετίζει κατά έναν ακατανόητο τρόπο με το θέμα της συνολικής εμπιστοσύνης προς της Κυβέρνηση.

Η ψήφος εμπιστοσύνης που έχουμε μπροστά μας και που σε λίγες ώρες φαίνεται ότι θα πάρει τις 151 ψήφους από το ελληνικό κοινοβούλιο, συμπυκνώνει πάρα πολλά πράγματα. Είναι μια ψήφος ανανέωσης, νέας εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Αλλά είναι και η απαρχή μιας νέας περιόδου. Έτσι κανείς πρέπει να προσεγγίσει αυτό που γίνεται σήμερα, την κινητικότητα εντός του κοινοβουλίου. Δεν είναι λοιπόν, αποστασίες αυτές. Αποστασία δεν υπάρχει όταν είσαι σε μία Κυβέρνηση και δεν φεύγει για να πέσει. Μάλλον το αντίθετο είναι το σωστό. Και πρέπει κανείς να καταλάβει, βλέποντας τι έχει συμβεί στην ελληνική κοινωνία απ’ το 2009 και από το 2010, όλη αυτή την ανακατάταξη των πολιτικών δυνάμεων, όλες αυτές τις βαθύτερες πολιτικές διεργασίες, ότι ουσιαστικά βρισκόμαστε σε ένα νέο σκηνικό. Ένας νέος προοδευτικός, πλουραλιστικός πόλος γεννιέται αυτή τη στιγμή, απέναντι σε έναν συντηρητικό πόλο. Αυτό είναι το μεγάλο δίλημμα, αυτό είναι το νόημα της ψήφου σε λίγες ώρες. Να δώσουμε ενθάρρυνση σε έναν προοδευτικό πόλο που θα απαρτίζεται από τις δυνάμεις της Αριστεράς, τις δυνάμεις της προόδου και της οικολογίας, έτσι ώστε να μη γυρίσουμε πίσω και να πάμε εμπρός.

Σας ευχαριστώ.