Η αθέατη πλευρά του Δημοσιογράφου Στέφανου Κωνσταντινίδη,όπως την βίωσα προσωπικά!!!

Αγαπητό αναγνωστικό κοινό,

Γνωρίζετε πλέον πως σπάνια αρθρογραφώ στο site, και όταν υπάρχει λόγος.

Πάντα γράφω λίγα ,δεν μου αρέσουν τα πολλά λόγια.

Θα σας γράψω για τον καλό και πετυχημένο συνάδερφο Στέφανο Κωνσταντινίδη όπως εγώ τον γνώρισα .

Πολλά site κέρδισαν πάνω στο όνομα του με αναρτήσεις για την προσωπική του ζωή.

Εγώ θα σας γράψω για τον φίλο και καλό συνάδεφο Στέφανο.

Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης μεγάλωσε στον Κορυδαλλό.

Πριν γυρίσω τον χρόνο πίσω, ο Στέφανος πλέον απολαμβάνει τους καρπούς που με μεγάλο αγώνα και θυσίες ,όπως όλοι εμείς οι μάχιμοι ρεπόρτερ , κέρδισε την θέση που του αξίζει σε όλο τον δημομοσογραφικό κύκλο.

Τον αγαπάνε και τον σέβονται οι πάντες .Η αξία του και τα δημοσιογραφικά του προσόντα έχουν αναγνωριστεί πολλά χρόνια πριν από δημοσιογράφους μεγάλης εγκυρότητας όπως ο κ. Σταμάτης Μαλλέλης.

Ο Στέφανος δεν βρήκε τίποτα έτοιμο ούτε ποτέ στηρίχτηκε σε βισματικές ενέργειες όπως διάφοροι ” συνάδερφοι”.

Τον πρωτογνώρισα στην Αθήνα και στο star  όταν είχα αποσπαστεί από την Θεσσαλονίκη.

Τα γραφεία μας είχαν απόσταση ούτε 40 εκατοστά.

Ήδη είχε “χτίσει” καλό όνομα από τον ALPHA και από άλλα Μ.Μ.Ε ,πριν καταλήξει στο star.

Με κέρδισε μέσα σε λίγα λεπτά.

Πάντα χαμογελαστός , με καλό χιούμορ που για εμένα το χιούμορ είναι χάρισμα.

Ήταν πάντα ανήσυχο πνεύμα.

Έψαχνε πάντα ρεπορταζ δυνατά .

Και τα πετυχύναι. Θυσιάζωντας ακόμη και την προσωπική του ζωή ,όπως όλοι οι δυνατοί ρεπόρτερ.

Πιστέψτε με ,εμείς οι μάχιμοι ρεπορτερ όπως ο Στέφανος, κοιμόμασταν το πολύ 5 ώρες.

Ο Στέφανος ηταν και παραμένει ταλαντούχος δημοσογράφος αλλά και ως μεμονωμένο άτομο στο κοινωνικό σύνολο.

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή της γνωριμίας μας είχα προβληματιστεί.Το γιατι;;; Ε..του ρίχνω λίγα χρόνια. Περίμενα στην γωνία που λέμε εις την λαικήν να δω τι παιζει με αυτόν τον χαμογελαστό ,κεφάτο συνάδερφο που κάθε ημέρα με τα αστεία που μου μου έλεγε με ” ανέβαζε” ψυχολογικά.Σύντομα όμως με κέρδισε .

Ο Στέφανος πολύ σύντομα έγινε σαν τον αδερφό που δεν είχα ποτέ.

Έπασχα από σοβαρές κρίσεις άγχους πανικού εκείνη την εποχή.

Παρατούσε τα πάντα και με “έτρεχε” στα νοσοκομεία και μάλιστα δεκάδες φορές.

Εκείνη την εποχή έπινα πολύ αλκοολ , πρώτη φορά που σας το γράφω, για να καταπολέμησω τις κρίσεις άγχους πανικού .Δεν ήθελα ψυχοφάρμακα.

Τρελενόμουν ,έλεγα και έπρατα ανομολόγητα πράματα.

Ο Στέφανος πάντα με προστάτεύε.

Σήμερα και πάντα με το σπαθί του τον βλέπετε στην ΦΩΛΙΑ ΤΩΝ ΚΟΥ-ΚΟΥ !!!

Πιστέψτε με , ο Στέφανος μελλοντικά θα πετύχει ακόμη μεγαλύτερους στόχους.

Ρισκάρει , ” τσαλακώνεται”, δεν έχει ανάγκη την προβολή.

Σοβαρός οικογενειάρχης πλέον με 2 όμορφα παιδία !!!!