Δημήτρης Μαλλισόβας : Η συνεργασία μου με την Μιμή Ντενίση

 

Μαλισσοβας φωτο

Συνέντευξη στο Βασίλη Παπαβασιλείου

Intervista 

Δημήτρης Μαλισσόβας:

Η συνεργασία μου με τη Μιμή Ντενίση

 

Όσο χαμηλών τόνων είναι τόσο ταλέντο του περισσεύει! Οι σκηνοθεσίες του στο <<Αγγέλων Βήμα>> , όπου συνεργάστηκε τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά και σε άλλα θέατρα της Αθήνας , στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Είναι ευρηματικός , ευφάνταστος , δημιουργικός και διακρίνεται για τον αριστοτεχνικό τρόπο που σκηνοθετεί τα έργα που ανεβάζει. Εκείνο όμως , που τον κάνει ιδιαίτερα να ξεχωρίζει, είναι το χάρισμα του στη συγγραφή θεατρικών έργων. Τα έργα του <<Κορίτσια από την Αρχή>> με την Πωλίνα και τη Σοφία Βογιατζάκη , <<Ο Αλέκος βγήκε από τον Παράδεισο>> με τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη και τη Χριστίνα Αλεξανιάν ,  καθώς και <<Η Πιάφ>> με τη Μίλλη Καραλή , το οποίο παίχτηκε επί δύο συνεχείς σεζόν με soldout παραστάσεις στην Αθήνα, απέσπασαν εγκωμιαστικές κριτικές από τους κριτικούς και από το κοινό. Ο πολυτάλαντος και πολυσχιδής Δημήτρης Μαλισσόβας έχει να δώσει , και θα δώσει , πολλά και καλά στο ελληνικό θέατρο και στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Ελλάδας…

 

          Έχεις κάνει πολλές και ενδιαφέρουσες δουλειές, πολλές από τις οποίες σημείωσαν μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Ποιές ήταν αυτές;

 

Ευτυχώς είμαι απο τους τυχερούς – μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Όλες μου σχεδόν οι δουλειές είχαν καλλιτεχνική, μα και εμπορική επιτυχία. Ξεχωρίζω την Piaf  που πήγε 2 χρόνια στην Αθήνα και συνεχίζει ακάθεκτη και το ΄Ό Αλέκος βγήκε απ΄τον παράδεισο’’.

 

          Είσαι ιδιαίτερα σεμνός και χαμηλών τόνων. Μήπως αυτό λειτουργεί αρνητικά στη ευρύτερη αναγνωρισιμότητά σου;

 

Το θέμα είναι κατασκευαστικό. Χαίρομαι να μου λένε πως αρέσει η δουλειά μου, μετά απο λίγο όμως ντρέπομαι. Τώρα, αν αυτό λειτουργεί αρνητικά για την εικόνα μου, δεν μπορώ να κάνω κάτι. Και να ήθελα, δεν θα μπορούσα να είμαι αλλιώς.

 

          -Εκτός από τη σκηνοθεσία, γράφεις και τα κείμενα των περισσότερων έργων που ανεβάζεις- Μίλησέ μου και γι’αυτό το ταλέντο σου.

 

Το κείμενο σε μια παράσταση είναι το πάν. Η αρχή και το τέλος. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα, ούτε καν ότι γράφω καλά. Αυτά τα δύο έργα, την Piaf και τον Σακελλάριο, δεν τα έγραψα. Τα έζησα. Βίωσα την αλήθεια τους και ανακάλυψα ότι αυτό είναι το μυστικό. Πολλοί μίλησαν επαινετικά για τα κείμενά μου. Τι είναι όμως ένα κείμενο; Και πως γράφει κανείς ένα καλό κείμενο; Δεν ξέρω! Ξέρω μόνο, πως δεν κολακεύομαι απο τις λέξεις, τα καλολογικά στοιχεία και τη σωστή δραματουργική δομή. Μου αρκεί να κοιτάξω πρώτα τον εαυτό μου και ύστερα τον θεατή και να του μιλήσω στην καρδιά. Να του μιλήσω στη γλώσσα του, να του ανασύρω μνήμες, να του ξυπνήσω το χαμένο παιδί. Και αν συμβεί αυτό… με κάνει ευτυχή.

 

  -Φέτος θα συνεργαστείς με τη Μιμή Ντενίση σε πολλούς καλλιτεχνικούς τομείς. Μίλησέ μου για τη συνεργασία σου αυτή.

 

Είμαι ενθουσιασμένος! Η Μιμή είναι ένα εξαιρετικό πλάσμα. Έξυπνη, δημιουργική! Μου πάει πολύ! Και σε επαγγελματικό και σε προσωπικό επίπεδο.

Με την Μιμή θα δουλέψουμε μαζί σε έναν καινούργιο χώρο – έκπληξη, που θα μας πεί πολλά στο μέλλον. Ανυπομονώ!

 

   -Ποιόν σκηνοθέτη θα ήθελες να έχεις γνωρίσει για να τον ρωτήσεις κάτι;

 

Θα έλεγα πρώτο τον Αλέκο Σακελλάριο. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω. Έγραψα όμως γι΄αυτόν. Τον έψαξα. Τον μέλέτησα. Τον αγάπησα. Και πια μπορώ να πω ότι τον ξέρω καλά. Τον ρώτησα νοερά πολλά πράγματα και πήρα τις απαντήσεις μου.

Aπο το θέατρο, θα ήθελα να γνωρίσω τον Peter Brook και απο τον κινηματογράφο να είχα γνωρίσει τον Γιώργο Τζαβέλλα. Δεν θα ήθελα να τους ρωτήσω τίποτα. Θα μου αρκούσε ακόμα, και να είμαι η σκόνη απο τα παπούτσια τους.

 

 

          -Σε πόσο σημαντική θέση τοποθετείς τη δουλειά μέσα στη ζωή σου;

 

Αγαπώ τη δουλειά μου, μα αγαπώ περισσότερο τη ζωή μου. Προσπαθώ να τα συνδυάσω, όχι πάντα με επιτυχία. Θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο για την προσωπική μου ζωή. Δυστυχώς είμαι αναγκασμένος να τον κλέβω. Κάτι είναι κι αυτό…

 

– Ποιός είναι ο ρόλος της Τέχνης;

 

Για να κάνει τον κόσμο καλύτερο! Πολλά θα είχαμε κερδίσει αν στρέφαμε όλοι το βλέμμα μας στις τέχνες. Και ειδικά στην Ελλάδα, τη χώρα του πολιτισμού. Θα είχαμε αποφύγει πολλές κακοτοπιές. Και ίσως, αν είχαμε εκμεταλευτεί τον ήλιο μας, την παράδοσή μας, και δίναμε βάση στη θεατρική μας παιδεία, να μην μιλούσαμε καν για οικονομική κρίση.

Η όποια μορφή τέχνης, το λιγότερο που μπορεί να σου χαρίσει είναι ένα χαμόγελο. Κι ένα απλό χαμόγελο, μπορεί να μην είναι αρκετό για να σου φτιάξει τη ζωή… Μπορεί όμως να σου φτιάξει τη μέρα. Κι αυτό είναι σπουδαίο!

 

 

 -Κατά τη γνώμη σου, υπάρχει καλό θέατρο στην Ελλάδα;

 

Αυτή τη στιγμή το καλύτερο. Γίνονται σπουδαία πράγματα. Όλα τα έχουμε. Καλούς ηθοποιούς. Καλούς σκηνοθέτες. Ακόμα και σε μικρές ομάδες βλέπει κανείς συγκλονιστικά πράγματα. Μεγάλες παραγωγές βέβαια δεν υπάρχουν. Η είναι ελάχιστες. Δεν είναι τελικά όμως το ζητούμενο. Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχω δει πράγματα, που θα τα ζήλευε ακόμα και το WestEnd.

 

-Τι σημαίνει απλότητα για εσένα στο θέατρο και στη ζωή;

 

Απλότητα στο θέατρο είναι ο καθαρός λόγος, οι λιτές ερμηνείες και τα ελάχιστα, έως καθόλου, σκηνοθετικά τερτίπια.

Η απλότητα στη ζωή ειναι η ελεύθερη σκέψη, η ικανότητα να αγαπάς και οι σωστές επιλογές ανθρώπων.

 

-Ποιά είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

 

Θα γίνουν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα τον ερχόμενο χειμώνα. Το σίγουρο ειναι οτι θα συνεχιστεί η συνεργασία μου με την Μιλλη Καραλή και τον Νίκο Λαβράνο, με μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στη ‘’γυναίκα σύμβολο’’. Επίσης θα συνεχίσω το αγαπημένο μου σπόρ τις βιογραφίες, με μία παράσταση για τη ζωή του FrankSinatra.

Kαι φυσικά, θα συνεχιστούν οι παραστάσεις Piaf και ο Αλέκος βγήκε από τόν παράδεισο.