• Τρόποι βοήθειας προς αδέσποτα ζώα

      Τρόποι βοήθειας προς αδέσποτα ζώα

      Η Φιλοζωική εφαρμόζει διάφορους τρόπους βοήθειας προς τα ζώα που τη χρειάζονται. Δήμοι Η Φιλοζωική εφαρμόζει προγράμματα προστασίας αδέσποτων σκύλων σε συνεργασία …

    • Τι είναι αυτό το μωβ λουλούδι που εμφανίστηκε ξαφνικά στο Facebook   

      Τι είναι αυτό το μωβ λουλούδι που εμφανίστηκε ξαφνικά στο Facebook  

      Ξαφνικά, στο facebook εμφανίστηκε ένα μωβ λουλούδι... Τι είναι; Εδώ και λίγες ημέρες, ένα μωβ λουλούδι έκανε την εμφάνισή του στο Facebook. Πριν …

    • Μετά από αυτό θα σταματήσεις να παίρνεις παυσίπονα   

      Μετά από αυτό θα σταματήσεις να παίρνεις παυσίπονα  

      Οι περισσότεροι από εμάς όταν έχουν πονοκέφαλο ή φλεγμονή δεν σκέφτονται πριν πάρουν... ιβουπροφαίνη. Αυτό το κάνουμε όλη μας τη ζωή …

    • Αν δείτε αυτό στις πατάτες, πρέπει να τις πετάξετε – Κίνδυνος νευρολογικού προβλήματος   

      Αν δείτε αυτό στις πατάτες, πρέπει να τις πετάξετε – Κίνδυνος νευρολογικού προβλήματος  

      Αν και ακούγεται σαν θα μπορούσε να είναι ένας “μύθος”, όπως εκείνη η παλιά, λανθασμένη... πεποίθηση ότι οι ντομάτες που μπορεί …

    • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για το πρώτο σου tattoo

      Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για το πρώτο σου tattoo

      Έχεις πάρει την απόφαση να κάνεις tattoo; Σίγουρα θα έχεις κάνει έρευνα και θα έχεις πάρει συμβουλές από πολλούς! Τι …

    • Αυτοί είναι οι επτά μύθοι για το ποτό και το μεθύσι που σίγουρα θα ήθελες να μάθεις

      Αυτοί είναι οι επτά μύθοι για το ποτό και το μεθύσι που σίγουρα θα ήθελες να μάθεις

      Δείτε τους επτά μύθους για το ποτό και το μεθύσι... Μύθος 1: Λένε ότι κάθε ποτό δεν «χτυπάει» το ίδιο και δεν …

    • Πώς να κρατήσεις για πάντα «ζωντανό» το αγαπημένο σου τζιν   

      Πώς να κρατήσεις για πάντα «ζωντανό» το αγαπημένο σου τζιν  

      Το ιδανικό τζιν, αυτό που κάθεται καλά χωρίς να σε πιέζει, δεν ξεχειλώνει μετά από δύο φορές που το έβαλες, …

«Ερωτικά» – Η πρώτη ανέκδοτη ποιητική συλλογή του Χρήστου Φραντζανά

 

imagesΕρωτικά

Ποιητική συλλογή του Χρήστου Φραντζανά
Έκδοση Α

Αντί προλόγου
Το ερωτικά
αποτελείται από τρεις ενότητες .

Στην πρώτη θα διαβάσετε ποιήματα αφιερωμένα στον έρωτα και την αγάπη

Στη δεύτερη ενότητα , θα βρείτε στροφές και στιχάκια αφιερωμένα στον έρωτα , στην αγάπη κι όλα όσα αφορούν αυτό το μοναδικό συναίσθημα .

Στην ενότητα Γ, θα έχετε την ευκαιρία , να αναγνώσετε παραλλαγές ποιημάτων, που έχετε ήδη διαβάσει αλλά και νέα Ποιήματα ..γραμμένα υπό άλλο πρίσμα….

Επιτρέψτε μου μια μικρή επισήμανση .
Οι γυναίκες είναι Θείο δώρο κι αξίζουν τον σεβασμό , την εκτίμηση και την λατρεία μας .

 

Καλή σας ανάγνωση

Χρήστος Φραντζανάς

 

 

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Σε λίγες μέρες είναι η γιορτή σου
Και τι δεν θα δινα να μαι μαζί σου
Η ψυχή μου δεν αγαλλιάζει
Η καρδιά μου λόγια αγάπης δεν μοιράζει

Δυό χρόνια είμαστε χώρια
Κουράστηκα ν αλλάζω <ψεύτικα > σεντόνια
Δυό χρόνια είμαστε χώρια
Στην ίδια πόλη όμως ζούμε τώρα

Δεν έχω ξεχάσει λεπτό απ όσα περάσαμε
Λάθος σωστό στο τέλος ποτέ δεν φτάσαμε
Πόσο θέλω να γυρίσω κοντά σου
Μου χουν λείψει η αγκαλιά , ο έρωτας σου

Χάθηκαν τα όμορφα όνειρα
Τη μέρα της γιορτής σου
Όλα θα ναι ασπρόμαυρα
Στο φωνάζω όλα θα ναι …..επώδυνα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΓΙΑΤΙ ;;;

Αυτό το καλοκαίρι θα σκεπάσω τη σκιά σου
Και θα σηκώσω απ το πάτωμα
Την τσαλακωμένη ομορφιά σου
Με παράθυρα κλειστά
Τον ήλιο θα αιχμαλωτίσω
Και μετά τα βλέφαρα μου
Σιγά , σιγά θα κλείσω

Γιατί τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ
Γιατί μπροστά σου έπρεπε να βρεθώ
Γιατί σ αγάπησα γιατί σε πόνεσα
Γιατί σ έδιωξα και μόνος τώρα έμεινα
Αυτό το καλοκαίρι τις σκέψεις στο δωμάτιο θα πνίξω

Τις φωτογραφίες μας απ τις κορνίζες θα <γκρεμίσω>
Και τις ζεστές βραδιές θα ρχομαι στα όνειρα σου
Να κάνω άνω κάτω την ψεύτικη ομορφιά σου
αφού στην αμμουδιά της καρδιά σου δεν μπορώ να ξανά-περπατήσω.

 

 

 

 

 
ΑΙΜΑ

Το μαχαίρι κάνει κύκλους στην καρδιά
Πιο δυνατά και ξανά και ξανά
Η πληγή τώρα πονά
Το μαχαίρι κομματιάζει την καρδιά

Αίμα πέφτει στάζει
Στης καρδιά μου το περβάζι
Αίμα κόκκινο βαθύ
Απ της καρδιά μου την πληγή
Του χωρισμού η στιγμή φορτίο βαρύ

Η ζωή είναι πόνος κι ο πόνος ζωή
Άραγε που να ναι της αγάπης το κλειδί
Ο πόνος πάντα αγγίζει τις ευαίσθητες καρδιές
Δάκρυα μου δίνει, πίνω φθινοπωρινές βροχές

Το μαχαίρι κάνει κύκλους στην καρδιά
Καταραμένη να σαι μοναξιά
Και συ που τώρα είσαι πουθενά
Να το ξέρεις δεν έχω πια καρδιά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΟΣ

Η αγάπη σου φυλακή γλυκιά
Που κάποτε είχε ζεστασιά
Τώρα με συντροφεύει η παγωνιά
Η αγάπη σου με κρατούσε ζωντανό
Μα τώρα πάει το χασα κι αυτό
Ανοίγω την πόρτα και << πετώ >>

Θέλω να μείνω μόνος να σκεφτώ
Πρέπει να δω αν σ αγαπώ
Πρέπει να μείνω μόνος για να δω
Αν σ αγαπώ
Περισσότερο κι απ τον ίδιο μου τον εαυτό.

Γυρνώ σαν φάντασμα στους έρημους δρόμους
Γίνομαι σκιά που ζει έξω απ τους νόμους
Δίχως να υπολογίζω δικαστές και αστυνόμους
Δεν ξέρω αν για σένα με νοιάζει πια
Αν ναι θα γυρίσω κοντά σου ξανά
Μα αν όχι
Προσευχήσου στην Παναγιά να μαι καλά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΦΥΓΑ
Έφυγα κι έδωσα υπόσχεση για επιστροφή
είπα θα κάνουμε νέα αρχή ίσως στην επόμενη ζωή
Στην πόρτα στάθηκες και ρώτησες αν θ αντέξω μακριά σου
Κι εγώ σου απάντησα πρέπει να ρωτήσεις την καρδιά σου

Ζήσαμε τόσα μαζί
Μα τώρα μόνη λύση η φυγή
Μέσα σε βαλίτσες οι αναμνήσεις
Δεν υπάρχει χώρος γι άλλες εξηγήσεις
Ζήσαμε τόσα μαζί
μα τώρα μας ενώνει μόνο η σιωπή
Με λόγια φυλαγμένα στο πουθενά
Καταλήξαμε να ζούμε χωριστά

Έφυγα δεν άντεξα άλλο πόνο
Για μια μου εξήγηση , το ξέρω , ζεις και μόνο
Ένας θεός ξέρει τι θα σου πω
Αν γυρίσω ποτέ πίσω , αν σε ξαναδώ
Έφυγα και πήρα μια ζωή μαζί μου
στο ταξίδι του μυαλού μου
αυτή τη φορά δεν θα ρθεις μαζί μου
άλλαξα , άλλαξες η φυγή είναι η λύτρωση μου .

 

 

 

 

 

 

 
ΠΡΙΝ

Ο έρωτας λένε είναι επικίνδυνο ναρκωτικό
Βδομάδες όμως τώρα όταν ξυπνώ
Ναι είναι αλήθεια δεν σε έχω στο μυαλό
Τα κατάφερα σε ξεπέρασα ας είναι για καλό

Πριν ήσουν για μένα το οξυγόνο
Για σένα ζούσα, ζούσα μόνο
Πριν ήσουν η αναπνοή μου
Τώρα έχω παρέα τη σιωπή μου
Πριν ήσουν όλες μου οι σκέψεις
Τώρα ένα γράμμα δίχως λέξεις

Τώρα το όνομα σου δεν μου λέει τίποτα
Χρόνια ώρες και στιγμές όλα ανύπαρκτα
Ψάχνω κάτι να σε θυμηθώ έστω κάτι το μικρό
Μα δεν βρίσκω τίποτα γνωστό ούτε καλό ούτε κακό

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ

 

Στα καλοκαίρια που πέρασαν αγάπες μεγάλες γεννήθηκαν
Φιλιά καυτά χαρίστηκαν και λόγια πάθους ακούστηκαν
Στα καλοκαίρια που πέρασαν έρωτες μεγάλοι ναυάγησαν
Λόγια όλο λαγνεία ειπώθηκαν ,μοναξιές απέραντες ενώθηκαν
Όνειρα για μια καλύτερη ζωή προδόθηκαν
Τα καλοκαίρια που πέρασαν κι αυτά που θα έρθουν πάλι
Θέλω να είναι το ίδιο ερωτικά γεμάτα με καυτά φιλιά
Τα καλοκαίρια που έφυγαν κι αυτά που έχω στο κεφάλι
Να είναι γεμάτα πάθος να είναι σκέτη ζάλη

Στα καλοκαίρια που πέρασαν αστέρια στον ουρανό έλαμψαν
Ταξίδια στο φεγγάρι κάποιοι σε κάποιες έταξαν
Συνεπαρμένοι από την ομορφιά του θηλυκού
που τους ταξίδευε στα βάθη ενός ερωτικού <<χαμού>>.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕ ΣΕ ΒΡΙΣΚΩ

Άνοιξα το ραδιόφωνο και ήρθαν μελωδίες ευτυχίας
Αναμνήσεις μιας αγάπης μιας ακόμη ιστορίας
Έκλεισα τα μάτια κι ήρθες όνειρο παλιό
Συντροφιά στη μοναξιά σαν σπουργίτι χωρίς φωλιά
Που αναζητά λίγη απ του κόσμου όλου τη ζεστασιά
Έκλεισα τα μάτια κι ήρθαν όλες οι εικόνες
Με μια φωτογραφία σου αγκαλιά πέρασαν τόσοι χειμώνες
Έκλεισα τα μάτια και όλα απ την αρχή τα ζω
Ήρθε το πτυχίο να και η δουλειά
Πέρασα κι απ τον στρατό πάλι απ την αρχή ξανά
Μα δεν σε βρίσκω

Βγαίνω στο δρόμο ψάχνω τη λύση
Θέλω να βρω ότι είχα παρατήσει
Μα δεν σε βρίσκω
Θέλω να πάμε στην παλιά τη γειτονιά
Να γίνουμε πάλι παιδιά
Μα δεν σε βρίσκω
Να θυμηθούμε όλες τις κρυψώνες
Να τρέξουμε ανέμελα στους ελαιώνες
Μα δεν σε βρίσκω

Άνοιξα τα μάτια κι είναι όλα σκοτεινά
Κάτω απ το πλατάνι μας δεν θα βρούμε τη δροσιά
Δεν θα χαράξω στο χώμα της αυλής το όνομα σου
Δεν θα ακουστούν ποτέ ξανά τραγούδια
Μήτε ποιήματα για μακρινά ταξίδια
Άνοιξα τα μάτια μα δε σε βρήκα.

 

 

 

 

 

ΤΩΡΑ

Θέλησες να με ξεχάσεις
Θέλησες να με μισήσεις
Πως αλλιώς το λάθος σου να κρύψεις
Πως αλλιώς το ψέμα να καλύψεις

Τώρα μισώ το χρόνο
Το χρόνο που με κάνει όλο και πιο μόνο
Τώρα μισώ τον πόνο
Τον πόνο που όλο μεγαλώνει
Η απουσία σου την καρδιά ματώνει
Όλα υγρά μονοπάτια
Υγρά μονοπάτια δυο γαλάζια μάτια

Η είσοδος του πόνου τώρα ανοιχτή
Έξοδος για μένα ανύπαρκτη
Στα έδωσα όλα στη στιγμή
Μα η ανταμοιβή τόσο μικρή

Θέλησες να με πονέσεις
Θέλησες να με εκθέσεις
Πως αλλιώς το λάθος σου να σβήσεις
Πως αλλιώς το ψέμα να καλύψεις
Και με κόλπα την αλήθεια να νικήσεις .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

<<ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ>>

 

Στους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια
Καθρεφτίζονται της ζωής σου χίλια κομμάτια
Στα μαύρα μάτια σου σε κοιτάζω προσεκτικά
Μπορώ και διακρίνω την αλήθεια την ψευτιά
Πες μου ποιος σκότωσε τα όνειρα σου τα παιδικά
Στα μαύρα μάτια σου γιατί είναι όλα σκοτεινά ;;;

Η θλίψη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο σου όπως κι ο πόνος
Σημάδια άσχημα που σου κληρονόμησε ο ψεύτης χρόνος
Το ξέρω έμαθες ότι πρέπει να φοβάσαι τους ανθρώπους
Γιατί δεν ήσουν σαν εκείνους είπες όχι σε άλλους τρόπους

Οι μαύροι κύκλοι στα μάτια σου δεν είναι απ τα ξενύχτια
το έπαθλο που σου χάρισαν δάκρυα περίσσια
το έκτρωμα που γέννησαν όσα ήθελες
Και στο τέλος σε προδώσανε με ψέματα την αγνή σου καρδιά σκοτώσανε .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΙΑ ΨΥΧΗ

 

Τα μάτια κόκκινες θάλασσες όταν πονάς
Η καρδιά πέτρα, πια δεν φεγγοβολάς
Παρηγοριά γλυκιά ζαλάδα, όταν στα παλιά γυρνάς
Κι όμως αγάπη μου, σε άλλη αγκαλιά <<μεθάς >>

Μια ψυχή πονεμένη , μια καρδιά ματωμένη ,
μια ζωή σκονισμένη, τώρα σωπαίνει
Ο χρόνος δεν ξαποσταίνει κι η αλήθεια παλιώνει
Κύκλος η αγάπη και γυρίζει
Στάχτες χιλίων όρκων στον αέρα σκορπίζει

Ξένοι στην ίδια πόλη κάτω απ τον ίδιο ουρανό
Θάφτηκαν όλα στις λάσπες ,θυσία στον θεό εγωισμό
Σου φωνάζω σ αγαπώ, όμως έφυγες , δεν είσαι πια εδώ
Μόνος στα σοκάκια της πόλης πια γυρνώ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ
Η μοναξιά βγήκε στη στεριά
Στη Σαλονίκη , στα στέκια τα παλιά,
τώρα απλώθηκε ερημιά,
χίλια κομμάτια και πάλι η καρδιά

Ο χωρισμός πάλι μας χτύπησε την πόρτα
του είπα φύγε θέλω να μαστε όπως πρώτα
Στο σπίτι μας τώρα μοναχός
Το πήρα απόφαση θα ζήσουμε αλλιώς

Το παρελθόν μας κάνει επισκέψεις
Ξύνει πληγές δεν θες Θεέ να τις γιατρέψεις
Ανάσα πια δεν έχω, πνίγομαι στις σκέψεις
Δεν είσαι εδώ ,όπως παλιά , κοντά μου για να τρέξεις

Ο χωρισμός πάλι μας χτύπησε την πόρτα
Του είπα φύγε θέλω να μαστε όπως πρώτα
Στα σύνορα στην ερημιά σκοπός
Το πήρα απόφαση θα ζήσω μοναχός

Στη Σαλονίκη απλώθηκε ερημιά
Έχω για συντροφιά τη μοναξιά
Οι σκέψεις μου γυρνάνε στα παλιά
Ανάθεμα σε ευαίσθητη καρδιά

 

 

 

 

 

 

 

ΟΤΑΝ…

Κάθεσαι στον θρόνο της παγωμένης μου καρδιάς
Δεν είσαι εδώ σταμάτησες να μ αγαπάς
Ζούμε τώρα μήνες χωριστά
κι αν με ξέχασες θέλω …θέλω να σαι καλά
Όταν όλοι οι λαοί θα ζούνε ειρηνικά
Κι όταν θα πάψει να υπάρχει ψευτιά
Τότε θα πάψω να σ αγαπώ αληθινά
Όταν τα αστέρια γίνουν ένα με την γη
Κι όταν ο ήλιος για πάντα θα χαθεί
Τότε η καρδιά μου στα δυο θα κοπεί
Τι κι αν τώρα τα δάκρυα τρέχουν για το τίποτα
Τι κι αν κάποτε ζήσαμε όνειρα απίθανα
Τώρα τον πρώτο λόγο έχει η ερημιά
Με ξέχασες με πρόδωσες κι όμως ακόμη σ αγαπώ
Δεν έχω όπλα να πολεμήσω κι απ το μυαλό μου να σε σβήσω.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΕ ΛΙΓΟ
Κάτω από ένα ζευγάρι φτηνά γυαλιά ηλίου
δυο μάτια μαύρα στραγγίζουν μια καρδιά .
Δεν πίνουνε το αίμα της
απλά ξεσκίζουν την καλή της την πλευρά .
Μόνο με μια ματιά , με μια ματιά .

Πιο κει ένα γλαστράκι με βασιλικό σκορπίζει ευωδία ,
στολίζει των μαύρων ανθρώπων την δυσοσμία .
Κομμένη αναπνοή , έρχεται ο θάνατος των συναισθημάτων
που έπεσαν στον Καιάδα των ψευδαισθήσεων .
Σε λίγο , σε λίγο..

Χάνεται η ομορφιά του κόσμου , σβήνει το φως του ήλιου ,
πέφτουν τα άστρα από τον ουρανό , νυχτώνει ξάφνου η μέρα
αστραπές και βροντές ντύνουν κατάρες ερωτικές …..
Σε λίγο , σε λίγο ….

Σε λίγο ματιές γεμάτες με κακία
θα καταβροχθίσουν όλη σου την ανία
σε λίγο μένει το παραμύθι ορφανό
ένα πριγκιπόπουλο θα γίνει υπηρέτης ,
σε λίγο, σε λίγο ….

Μια φορά κι έναν καιρό μήνα Φεβρουάριο στης γης σε λιμάνι βοερό δυο μάτια μπλε μάλωναν με την καρδιά για έναν εγωισμό .
Κάτω από ένα ζευγάρι φτηνά γυαλιά ηλίου πέρασε τυφώνας φονικός και σάρωσε τα πάντα ..
Μην κλαις μόνο φύγε μακριά , τρέξε να σώσεις ό,τι μέσα σου βαθιά είναι γραμμένο στην αγάπη να δώσεις…
Τρέξε γιατί σε λίγο , σε λίγο …..

Χάνεται η ομορφιά του κόσμου , σβήνει το φως του ήλιου , πέφτουν τα άστρα από τον ουρανό , νυχτώνει ξάφνου η μέρα
αστραπές και βροντές ντύνουν κατάρες ερωτικές …..
Σε λίγο , σε λίγο ….
Σε λίγο ματιές γεμάτες με κακία θα καταβροχθίσουν όλη σου την ανία σε λίγο μένει το παραμύθι ορφανό, ένα πριγκιπόπουλο θα γίνει υπηρέτης , σε λίγο, σε λίγο ….

 

ΕΣΥ…
Στα μάτια σου βλέπω τη ζωή ,
ότι ονειρευόμουν πάντα δηλαδή
Είσαι ένας άγγελος με ανθρώπινη μορφή
που ρθε κι απόψε να με βρει
Το όνομα έχεις της Παναγιάς ,
με χεις μαγέψει …Που με πας ;;;;;
Όταν λείπεις τους διώχνω όλους από κοντά μου
Λείπεις εσύ λείπει και η χαρά μου ,
πίνω μόνος , σβήνω στη μοναξιά μου
Είσαι η <<εξουσία>> μου , είσαι η Παναγιά μου

Η αγάπη σου με κρατά ζωντανό
πριν από σένα
Ονειροβατούσα έπεφτα στο κενό
Αγάπη , έρωτας , πάθος , λατρεία
Τέσσερις λέξεις που τώρα έχουν σημασία
Εσύ σαν άλλη Παναγιά θα σαι πάντα η μία

Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης έχουν το άρωμα σου
Στην Αγιά Σοφιά βλέπω χαραγμένο το όνομα σου
Κι αν τα χρόνια έχουν περάσει , κι αν τώρα είσαι αλλού
Βλέπω ακόμη το χαμόγελο σου στη στοά της Ερμού.

 

 

 

 

 

 

 
ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
Στημένος στη γωνιά, μες την παγωνιά , …σε περιμένω
Το βλέμμα μου στην πόρτα σου, τον ψυχρό αέρα , …υπομένω
Θέλω να σε δω, έχω τόσα πολλά να σου πω

Ο φόβος μη σε χάσω, ποια λάθη μου να κάψω, … και φτάσαμε ως εδώ
Τι έπρεπε να αλλάξω , τι πρέπει να ξεχάσω, … για να σε ξαναδώ
Θέλω να σε δω, έχω τόσα πολλά να σου πω
Θέλω να σε δω, να σε αισθανθώ
Θέλω να σε πάρω δική μου να σε κάνω
Θέλω να σε δω , συγγνώμη να σου πω
Γιατί μακριά σου στην τρέλα μόνο φτάνω στην τρέλα μόνο φτάνω

Στημένος στη γωνιά, μες την παγωνιά , …για να σε συναντήσω
Μια ζεστή αγκαλιά, τα πιο γλυκά φιλιά, … να σου ξαναζητήσω/χαρισω
Θέλω να σε δω, γιατί σ’ αγαπώ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Καίγομαι στον ύπνο μου ,
Διψάω στον ξύπνιο μου
Μην πας σε εκείνον
Έλα σε περιμένω
Με αυτόν σε ένα στεφάνι ορκίστηκες
Μαζί μου σε αλλεπάλληλους οργασμούς χαρίστηκες
Μην πας ….
Έλα σε προσμένω με το κρεβάτι μας το αμαρτωλό στρωμένο
Μην πας ….
ΜΑΓΚΙΑ
Μαγκιά κορίτσι μου είναι να αγαπιόμαστε
ακόμη κι όταν σεξουαλικά δεν βρισκόμαστε
Μαγκιά ψυχή μου είναι να φιλιόμαστε
νοητά ακόμη κι όταν μας χωρίζουν χιλιόμετρα πολλά
Μαγκιά είναι να βγαίνεις με τις φίλες σου
και να κοιμάμαι ήσυχος
Μαγκιά αγάπη μου είναι να πίνω καφέ με μία πρώην
κι εσύ να καυχιέσαι πως μόνο για σένα ζω
όχι να τα σπας και να λες πως σε απατώ .

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΑ ΜΕΙΝΩ

Δεν πήγα στη δουλειά σήμερα
Ούτε και χθες
Να πάω να κάνω τι ;;;
Κάθισα σπίτι να δω αν ….αγαπιόμαστε
Αγαπιόμαστε ;;;

Είσαι όνειρο ζωής
Και το είχα διαγράψει
Μπόνους , συναισθήματα , δουλειά
Δεν θα πάω ……

Κάθομαι κοιτώ φωτογραφίες
Βλέπω βίντεο
Ακούω μουσικές που μας ένωσαν
Αγαπιόμαστε κι ας μη μιλιόμαστε

Θα τα πούμε σήμερα , δεν είναι αργά
Θα τα λύσουμε όλα
Στο υπογράφω με το αίμα της καρδιάς μου
Όλα όσα μετρήσαμε και ζήσαμε
Δε θα γίνουν σκόνη

Δεν θα πάω στη δουλειά
Πήρα άδεια , παραιτήθηκα
Αρκετά πουλήθηκα
Θα μείνω σπίτι …
Στο σπίτι μας , σε εμάς , στις στιγμές μας
Γλυκιά αιχμαλωσία, θα μείνω σπίτι
Σε αγαπώ με αγαπάς
Πάλι από την αρχή είναι ωραίο στον έρωτα να ξεκινάς.

 

 

 

 

 

 

ΣΥΓΝΩΜΗ
Καθρέφτης δικός σου είμαι
Κι ότι σου στέρησα να το ζητήσεις
Τέλος έδωσα με συμπεριφορές ανιαρές
Ζητώ συγνώμη …….

Πάρε με πάλι αγκαλιά
Συγχώρα με , όχι μη βουρκώνεις
Για μένα μόνο να χαμογελάς
Να μη πονάς

Ζητώ συγνώμη ….
Κάνε τη δεκτή , δεν θέλω να υποφέρεις
Δώσε άλλη μια ευκαιρία
μια ευκαιρία ακόμη
Σου υπόσχομαι η ζωή μας πια
δε θα βουρκώνει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Κάθε ημέρα είναι Πάσχα κι Ανάσταση
Έκαψα το παρελθόν , χαίρομαι το σήμερα
Γιατί ο έρωτας ήρθε στη ζωή μου
Γέμισα με μουσικές και χρώματα

Οι χειμώνες δεν υπάρχουν , οι θύελλες κόπασαν
Ηρεμία , ευτυχία του νέου έρωτα το ποτήρι γεμάτο
Δεν θα πάω πουθενά , δεν θα τρέξω να κρυφτώ
Τον νέο έρωτα μαζί της θα χαρώ

Η βαριά κλωστή που με συνέδεε με τα παλιά κάηκε
Και η βελόνα έγινε ένα απλό συρματάκι
Το οποίο θα μας συνδέει για πάντα
Γιατί είναι μικρό , τόσα δα συρματάκι ψιλό
Μα τόσο ισχυρό .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Ήσουν το κερί και ήμουν η φλόγα
Το σπίρτο εκείνο το παλιό
Γιατί το άφησες να μπει ανάμεσα μας ;;;
Και καλά με το παλιό.. σπίρτο
Εγώ δεν ήμουν η <<ομπρέλα >> σου ;;;
Εκείνο το παλιό <<<αδιάβροχο>> γιατί το κρατάς ;;;
Γελάει το έξω μου , δακρύζει το μέσα μου
Ήμουν η λευκή σελίδα που πάνω της ζωγράφιζες
Εκείνη τη << μουτζούρα >> γιατί δεν την έσβησες ;;;
Έσβησες εμένα …
Το νέο σου σπίρτο …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΕΛΑΤΙΣΣΑ ΜΟΥ

Δεν , δεν …υποφέρεσαι
Νιώθω ληγμένο προϊόν που αγόρασες
Δοκίμασες ξανά και ξανά , δοκίμασες
Και μόλις το βαρέθηκες απλά , χωρίς οίκτο το πέταξες .

Κορίτσια, κυρίες , δεσποινίδες …διαλέξτε …
Είμαι μια στυμμένη λεμονόκουπα
Δικός σας ….
Με εγγύηση πως αποδίδω
Κρίση οικονομική …
Διαλέξτε με ….
Είμαι χρησιμοποιημένος μα ξέρω να δίνω

Δεν και δεν και ξανά μανά δεν …υποφέρεσαι
Ακόμη και στα <<σκουπίδια >> που με πέταξες
Η οσμή μου είναι γεμάτη αρώματα , λιβάνι ,
κολόνια ακριβή
Κι εσύ;;;
Εσύ είσαι που <<σάπισες >>
Πελάτισσα μου …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΓΩ… ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΣΟΥ

Τελικά εσύ με πρόδωσες
Κι εγώ αν και το γνώριζα
Περίμενα σαν κλέφτης για να κλέψω την αλήθεια
Την αλήθεια που εσύ ντρεπόσουν να παραδεχτείς

Η ζωή είναι μικρή , είναι μια κουκίδα
Φταίω γιατί σε πόνεσα κι ας γνώριζα
Κάτσε λίγο ξεκουράσου
Στο δένδρο που είναι μέσα στην καρδιά σου
Σε εμένα τη δροσερή σκιά σου

Η αλήθεια σου ένα παραμύθι
Κι εγώ να το ακούσω και πάλι
Κάτσε λίγο ξεκουράσου
Το δένδρο σου αιώνια θα σε σκεπάζει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΑΝ ΑΛΛΟ ΣΚΥΛΙ
Κάθε πρωί ξυπνάω με τις ίδιες σκέψεις
Βάζω γαλλικό με μια ζάχαρη , κάνω ντους
Πάω στην ντουλάπα και ντύνομαι
Φεύγω από το σπίτι
Σαν άλλο σκυλί
Πάω στη δουλειά , κάνω όνειρα
Ανοίγω το συρτάρι και βάζω ένα ουίσκι
Πίνω και κάνω τη δουλειά μου σωστά
Σαν άλλο σκυλί
Περπατάω σε δρόμους που μαζί διαβήκαμε
Ανάβω τσιγάρο και το πίνω σα να είμαστε μαζί
Προσπερνάω το πλήθος , μόνος
Σαν άλλο σκυλί
Φτάνω στο σπίτι και φωνάζω ήρθα
Σιωπή απάντηση μουγκή ο αντίλαλος
Πάω στην κουζίνα και στρώνω τραπέζι
Σαν κοπρόσκυλο
Το φαγητό είναι έτοιμο
Η πρώτη πιρουνιά για μένα
Η δεύτερη πάλι για μένα
Σαν άλλο σκυλί
Ανεβαίνω στο δωμάτιο της κρεβατοκάμαρας
Ξεντύνομαι , ξαπλώνω με 4 μαξιλάρια
Ανοίγω τηλεόραση και δεν παρακολουθώ
Σαν άλλο σκυλί

Σαν άλλο σκυλί , κοπρόσκυλο , κανίς , ράτσας , μπάσταρδο
Σαν να είμαι εγώ που δεν είμαι
Γιατί σου μιλώ κι απάντηση δεν παίρνω
Όπως τα σκυλιά χαίρομαι την κάθε στιγμή
Κάνω ό,τι μου λένε , είμαι υπάκουος
Είμαι εργάτης , είμαι όλα όσα δεν ήμουν πριν
Τρώω πλαστικό φαγητό , ρούχα απ το καθαριστήριο φορώ
Κι όλα αυτά γιατί εσύ δεν είσαι εδώ
Η <<φωλιά μου >>.

 

 

ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

Στα σύνορα με στείλανε στρατιώτη
Κι άναψα όλα τα φώτα –ηθοποιός –
Εσύ πίσω στη Θεσσαλονίκη να γράφεις γράμματα
Κι έσβησα όλα τα φώτα – στρατιώτης –

Ο φόβος έγινε με τον καιρό φίλος
Το FN η γκόμενα μου , κι ο κούρδος λαθρομετανάστης
Αχ …το ξέσπασμα μου ,
η ανοησία μου κι ο πόνος μου
Στα σύνορα με στείλανε στρατιώτη

Εσύ στο νοσοκομείο κι εγώ στα σύνορα
Εσύ να υποφέρεις κι εγώ φαντάσματα να κυνηγώ
Εσύ στο νοσοκομείο να σβήνεις
Εγώ να μην έχω ιδέα και <<πόλεμο >> να κάνω

Περιπολάρχης, ενεδράρχης, σκοπός ,
Ομάδα σκοπευτών , ομάδα επανα- προωθήσεως λαθρομεταναστών
Ο φόβος έφυγε , ο κούρδος έγινε φίλος κι ο τούρκος αδελφός
Στα σύνορα με στείλανε στρατιώτη
Δεν μου είπανε πως θα έχανα εσένα
Τη… γεμιστήρα της ζωής μου

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Η αλήθεια πονάει
Η αλήθεια λυτρώνει
Η αλήθεια είναι γράμματα 7
Το ψέμα μόλις 4

Η αλήθεια κερδίζει
Η αλήθεια αγαπάει
Η αλήθεια είναι όπως το τσιγάρο
Το πίνεις αλλά δεν σε πίνει
Το ψέμα φέρνει κι άλλο ψέμα
Στο τέλος <<σκοτώνει>>.

 

ΘΑ ΦΥΓΩ
Θα φύγω
Δεν θα μείνω με τα αστέρια για παρηγοριά
Θα φύγω
Χειμώνες , καλοκαίρια όλα πουλημένα
Θα φύγω
Δε βλέπω άλλη λύση
Θα φύγω
Να λυτρωθώ
Θα φύγω από εσένα
Από εσένα να σωθώ

ΠΑΡΕ
Πάρε το κορμί μου
Πάρε το πορτοφόλι μου
Πάρε τα έπιπλα
Πάρε , πάρε …..
Την καρδιά μου όμως ;;;;
Την πάτησες ….
Την έχω ακόμη μέσα μου .

 

ΗΡΩΙΝΗ

Βγαίνω , γουστάρω , τα σπάω
Η απουσία της η νικοτίνη μου
Η << παρουσία>> της η ασπιρίνη μου
Τα σπάω , τα ρημάζω
Κανένα πια δε λογαριάζω
Ηρωίνη, μου την πήρες κι έφυγες

Βγαίνω για τη βρω
Να την αναστήσω να τη φέρω πίσω
Αδέσποτες ελπίδες την πήρατε αγκαλιά
Μα εγώ θα την βρω
Με το μυαλό είναι πάντα εδώ
Θα της ζεστάνω την καρδιά
Κι ο πόνος θα μείνει μόνος
Στο κελί θα τον χώσει ο αστυνόμος

Βγαίνω , γουστάρω …
Με σπάω …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
<<ΦΙΛΕ>> …ΧΑΡΕ

Φυσάει κρύος αέρας , το κασκόλ ανεμίζει σε έναν χορό τρελό
Κι εσύ γαλήνια θάλασσα

Ηρεμία .

Τα ξυράφια που έκοβες τα χέρια σου στον κάδο
Κι εγώ αστέρι που πέφτω

Ταραχή .

Σκοτείνιασε , το κρύο με πονάει
Η πληγή δεν γιάνει , δεν περνάει

Έλεος.

Μια μαυρίλα βαθιά
Μια πίκρα στεγνή

Βοήθεια.

Άστρα χλωμά
Θα σαλτάρω άλλο ένα τέτοιο κέρασμα ζωή
και θα φουντάρω
Χάρε όσο εκείνη <<μισώ>>
Άλλο τόσο σε <<γουστάρω>>

Ειρωνεία .

 

 

 

 

 

ΔΕΝ… ΤΗΝ ΕΦΕΡΑΝ

Καλώς ήρθες συννεφιά , έλα κάθισε

-μου λείπεις –

Καλώς ήρθες πρωτοβρόχι

-την έφερες ;;;-

Όνειρο απατηλό , έλα κι εσύ με μας

που την έχεις ;;;-

Στο τζάμι έχει αφήσει δαχτυλιές

-όχι δεν τα έχω καθαρίσει –

μαύρος καπνός σαν κολόνια
μαύρος καπνός χρόνια τώρα
Το αθάνατο νερό πες μου θύελλα κι ερωμένη
Που θα το βρω ;;
Καλώς ήρθες μπουρίνι , έλα κάθισε

-μου λείπει –

Καλώς ήρθες Αίολε

-την έφερες ;;;-

δεν άλλαξα διεύθυνση
δεν άλλαξα το παραμικρό
είμαι εδώ και περιμένω
– πείτε μου την φέρατε;;-

 

ΕΜΕΙΣ

Όταν σε πρωτοείδα ήταν λες κι έβλεπα την χαραυγή
στο πρόσωπο σου

Κλείσε τα μάτια ζήσε τη στιγμή
Ζήσε το τώρα
Κάνε μου τη χάρη
Να γιατρευτεί ο πόνος μου

Όταν σε πρώτο-φίλησα ήταν αγιασμός
Και ιερό προσκύνημα , το φιλί σου

Κλείσε τις πληγές , ξέχνα το χθες
Ζήσε το σήμερα
Κάνε μας τη χάρη
Κι εγώ για εσένα θα κλέψω το φεγγάρι .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΑ ΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ
Ο κόσμος όλος σε κοιτά ,
ζωντάνεψες δεν είσαι ζωγραφιά
Που είναι τα λόγια τα μεγάλα,
πέταξες πήγες γι άλλα
Κι αν άδειο τώρα μπουκάλι η καρδιά μου πεταμένο
Κι αν όλοι πια με θεωρούν χαμένο
δεν θα μείνω (πίσω ) να σε περιμένω
Με το πρώτο τρένο της γραμμής θα ρθω να σε βρω
Γλυκά ψέματα ,πικρές αλήθειες θα σου πω
Μια κρύα νύχτα του Γενάρη θα ρθω να σε βρω
Μια νύχτα με φεγγάρι θα ρθω να σε δω

Δεκάδες κεριά στο πάτωμα αναμμένα
Αργοκοιμήθηκε το όνειρο ξύπνησε το ψέμα
Τι κι αν πάγωσε στις φλέβες μου το αίμα
Θα ρθω να σε βρω ….

Κι αν δεν σε δω
θα σαι κρυμμένη στους Χειμώνες
Θα μαι μπροστά σου δίχως κανόνες …
Μα θα ρθω να σε βρω , θα ρθω να σε δω

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΧΩ ΑΛΛΑΞΕΙ

Έχω αλλάξει τα πράγματα σου έχω πετάξει
Κι ότι εσένα μου θυμίζει
Το χω σβήσει δεν αξίζει
Έχω αλλάξει την αγάπη έχω ξεχάσει
Λόγια κενά λόγια βαριά
Στα καλό και γεια χαρά

Εσένα βγάζω απ τα όνειρα μου
Γουστάρω μοναξιά κι αυτό μαγκιά μου
Τώρα σε βγάζω απ το μυαλό μου
Έχω σκοτώσει τον παλιό τον εαυτό μου

Πια δεν αλλάζω στο υπογράφω στο φωνάζω
Δεν θυμάμαι τ όνομα σου
Έχω φύγει μακριά σου
Πια δεν αλλάζω τα φιλιά μου αλλού μοιράζω
Σ έχω διώξει σ έχω αφήσει την καρδιά μου έχω σφραγίσει.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 
Θεσσαλονίκη 1993 νόμιζα της καρδιάς μου θα είσαι για πάντα η μία
Στην Κασσάνδρου φώναζες πως μ αγαπάς
Πως με λατρεύεις πως με πονάς
Ψέματα όλα ψέματα

Στην Τσιμισκή και στην Ερμού
Έλεγες από κοντά σου να μην χαθώ
Ψέματα όλα ψέματα

Στην Αγιά Σοφιά άναβες κεράκι
Στην Παναγιά προσκύναγες
να μας έχει καλά ζήταγες
Ψέματα όλα ψέματα

Όλα ψέματα χρόνια ανέμελα
1993 νόμιζα της καρδιάς μου θα σαι η μία
1997 χαραγμένη η μορφή σου στο μυαλό
Όλα ψέματα χρόνια επόμενα

Όνειρο ή αλήθεια ότι έζησα μαζί σου
Αναπνοές βαθιές μου χάρισες απ τη ζωή σου
Τώρα στα μάτια των φίλων βλέπω πως ξεχαστήκαμε
Ζήσαμε ερωτευτήκαμε κι απλά χαθήκαμε.

 

 

 

 

 

 

ΖΗΣΕ
Κοιτώ βαθιά στα μάτια σου και βλέπω την αλήθεια
Έρχεται καταστροφή ,τελειώσανε τα παραμύθια
Ένα μόνο έχω ,πριν φύγεις ,να σου πω
Και την αμαρτία ας τη χρεωθώ εγώ

Ζήσε τη στιγμή , ζήσε το τώρα
Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο
Σε ότι σου δίνω αυτή την ώρα
Ζήσε τη στιγμή , ζήσε το τώρα
Ό,τι ονειρεύεσαι θα ρθει
Ήταν μόνο μια μπόρα

Να χαρείς δίωξε τα φαντάσματα , το παρελθόν
Όλα αυτά είναι απών , εγώ για σένα είμαι το μέλλον, το παρόν
Και είναι όλα τέλεια , όλα είναι δικά σου
Άσε με να το χαρώ και να αγαλλιάσει η καρδιά σου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ
Μια φορά κι έναν καιρό λάθος δρόμο είχα πάρει
Νόμιζα θα φτάσω μέχρι το φεγγάρι
Μια φορά κι έναν καιρό μπήκες στη ζωή μου
Κι έγιναν όλα αλλιώτικά γέλασε η ψυχή μου

Λάθος δρόμο διάλεξα να πάρω στη ζωή μου
Μα ευτυχώς βρήκα εσένα μπρος μου σώμα, ανάσα και πνοή μου
Λάθος δρόμο διάλεξα να πάρω στη ζωή μου
Κι ήρθες ένα βράδυ κι έγινες δική μου έγινες γιορτή μου

Μια φορά κι έναν καιρό ήρθες στη ζωή μου
Της μοίρας Θείο δώρο , θείο πιοτό
Μια φορά κι έναν καιρό άλλαξα δρόμο για να σε χαρώ
Μια φορά κι έναν καιρό είπα και πάλι το σ αγαπώ

Μια φορά κι έναν καιρό λάθος δρόμο είχα πάρει
Κολύμπησα σε βρώμικα νερά
Ήρθες εσύ και γίναν όλα πάλι γαλανά
Ήρθες εσύ κι έδιωξες τα στοιχειωμένα χαμόγελα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΡΕΛΑ

 
Ο κόσμος είναι κουτός αγάπη μου
Τα παίρνει όλα δες στα σοβαρά
Δεν ξέρει πως λίγη τρέλα
Μπορεί να βοηθήσει σε πολλά

Τρέλα και τους δυό μας δέρνει
Ξέρουν όλοι τι σημαίνει
Κι ότι κι αν λένε οι πολλοί
Κι αν η τρέλα μας παρεξηγηθεί
Εμείς θα μαστε για πάντα μαζί

Τίποτα εμπόδιο δεν θα μας σταθεί
Μαζί θα συνεχίζουμε μεσημέρι βράδυ πρωί
Μαζί φτιάξαμε σχέση ιδανική
Γιατί θέλει τρέλα , θέλει τρέλα ,τούτη η ζωή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΧΩ ΘΥΜΩΣΕΙ

 
Έχω θυμώσει μαζί σου
Τόσα ψέματα ντροπή σου
Έχω θυμώσει με σένα
Γυναίκα εσύ με αισθήματα ξένα
Μην έρθεις μην πάρεις το τρένο
Έχω θυμώσει δεν θέλω άλλο πόνο
Έχω θυμώσει παθαίνω τρέλα
Παίξε με άλλον , μ άλλον γέλα

Έχω θυμώσει μαζί σου
Τόσα ψεύτικα φιλιά ,ντροπή σου
Έχω θυμώσει μαζί σου
Βγάλε με απ τη ζωή σου
Σ άλλη αγκαλιά κοιμήσου
Εμένα ξέχνα με
Έχω τελειώσει μαζί σου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΓΩΝΙΩ

Και τώρα τι θα γίνει που το άρωμα σου
Από πάνω μου δεν λέει να φύγει
Τώρα που οι τύψεις με κυνηγούν
Μετανιωμένο μπροστά σου θέλουν να με δουν

Αγωνιώ σαν τον μικρό, αγωνιώ σαν τον τρελό
Σαν τον χαμένο με το σώμα μου νεκρό
Με τα μυαλό μου στο κακό
Αγωνιώ κι Ανάσταση από την παρουσία σου ποθώ

Οι φωτογραφίες που μασταν μαζί έχουν παλιώσει
Δεν το πιστεύω ότι όλα έχουν τελειώσει
Τόσα σου έδωσα και τα ξέχασες
Πες μου γιατί τα κάνες σκουπίδια και τα πέταξες

Μην αφήσουμε να πέσει έτσι η αυλαία
Το βλέπω τώρα στις φωτογραφίες
Γελούσες πάντα με τις παιδικές μου αταξίες
Τώρα εγώ πονάω κι εσύ βάζεις τελεία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΔΟΣΙΑ
Σε περίμενα κι απόψε στο στενάκι το γνωστό
Σκοτείνιασε κι όμως δεν ήσουνα εδώ

Εσύ δεν ξέρεις τίποτα για τις ώρες της μοναξιάς
Εσύ δεν ξέρεις τίποτα για τις ώρες των δακρύων
Δεν ξέρεις τίποτα για τις στιγμές οργής
Είσαι τώρα αλλού θύμα του δικού σου εγωισμού

Προδοσία ερωτική γυναίκα άστατη χωρίς υπομονή
Προδοσία ερωτική γυναίκα που θα θυσίαζες όλη σου τη ζωή
Προδοσία ερωτική ταινία μικρού μήκους ότι ζήσαμε μαζί

Και να που τώρα παίζει σε ριπλέι το καθετί
Πρωταγωνιστής εγώ σε χρώμα γκρι σε περιμένω
στο στενάκι το γνωστό πήγε οχτώ
Νοέμβρης μήνας κι όμως δεν ήσουνα εδώ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ
Έχασες τον ύπνο σου και φταίω λες εγώ
Στείλε σου πα στην καρδιά μου τον λογαριασμό
Πες λοιπόν ότι δεν ζήσαμε ποτέ μαζί
Πες πως ήμουν ένα όνειρο κακό
Χρέωσα τα όλα στης μοίρας το σκοπό
Έχω περάσει κι εγώ μέσα από φωτιές
Το ξέρω ότι περνάς δύσκολες στιγμές
Μα πίστεψε με τα κατάφερα και βγήκα ζωντανός
Άσε με τώρα πες πως για σένα είμαι νεκρός
Έχασες τον ύπνο σου και φταίω λες εγώ
Δε το θυμάμαι το συμβόλαιο αυτό
Ποτέ δεν είπα πως για σένα υπάρχω κι είμαι εδ
ΣΤΑΧΤΕΣ

Στο δικό μας παραμύθι η αγάπη ήρθε με την πρώτη ματιά
Ο έρωτας βράδυ καλοκαιρινό στην ακροθαλασσιά
Το πάθος σαν δεν αντέξαμε να ζούμε μακριά
Και η λατρεία όταν φωνάξαμε η αγάπη μας κι άλλη καμιά

Όμως τώρα λατρεμένη μου κυρία
Στο φωνάζω ,με περιβάλλει δυστυχία, με τρώνε άγρια θηρία
Ασφυκτιώ , πνίγομαι με κάθε σου παλιά αμαρτία
Κλείνομαι στον εαυτό μου δίνω κι άλλη ευκαιρία

Στάχτες, δες παντού , έβαλα φωτιά
Τίποτα δεν είναι πια όπως παλιά
Όλα τα καταβρόχθισε η εμμονή
Τελικά είναι πουτάνα η ζωή

Η αγάπη μας άλλαξε πορεία ,
τον πρώτο λόγο έχει τώρα η δυστυχία
Ήρθε κι η στιγμή για το τελευταίο φιλί ,
Με κλάμα βουβό τα έκαψα όλα δεν είμαι πια εδώ .

 
Ο ΧΡΟΝΟΣ
Τα λουλούδια στη βεράντα μαράθηκαν
Έπεσαν δάκρυα καυτά και τα έκαψαν
Όλη η ομορφιά χάθηκε σε μια στιγμή
Δεν θα μείνουμε ούτε καν δυό φίλοι καλοί

Όσα μας ένωναν χρόνια τώρα ,έχουν πεθάνει
Με μια σου κίνηση με χεις ξεκάνει
Λίγα κεριά, πολλά ποτά ,κι ένα πάθος αρρωστημένο
Πετάω τα κλειδιά , την πόρτα κλείνω , πίσω άλλο δε μένω

Ο χρόνος λένε είναι ο καλύτερος γιατρός
Μα αν με ρωτήσουν θα τους τα πω αλλιώς
Γιατί πονάω και παρηγοριά ζητάω ο φτωχός
Ναι για μένα ο χρόνος είναι ο χειρότερος εχθρός .

Το ξέρα πως θα ξυπνούσα ένα πρωί
Και θα σουν μια ανάμνηση απλή
Καταραμένη του Απρίλη Παρασκευή
οι υποσχέσεις σου μια φάρσα εγωιστική

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΩΡΑ

Ανάβω ένα τσιγάρο τι κι αν θέλω
από σένα να <<σαλπάρω>>
Τώρα το ξέρω ,
δεύτερη ευκαιρία όσο κι αν θέλω ,δεν θα πάρω .
Δεκαπέντε χρόνια μετά
κατάλαβα ότι δεν έχει λογική η καρδιά
Τώρα το ξέρω πως δεν θα σε ξεχάσω
όσο μακριά κι αν φτάσω.

Τα λόγια σου ιστορίες για μικρά παιδιά
που πίστεψα με όλη την καρδιά
Η μια σου λέξη γεμάτη από ψευτιά
η άλλη η δεύτερη ένα ποτήρι μοναξιά

Τώρα μπροστά μου πάλι βγαίνεις
Έχεις αλλάξει , δεν ξέρεις που πηγαίνεις
Νόμισες όλα θα είναι για καλό
Έλα που έχασες και τώρα πέφτεις στο κενό

Σου έλεγα ζήσε τη στιγμή ,ζήσε το τώρα
Πάρε ότι σου δίνω την κάθε ώρα
Μα εσύ γελούσες δεν μ αγαπούσες
Σου έλεγα μετάξι απαλό , τ άγγιγμα σου το ζεστό
Να ξέρες πόσο , πόσο σ αγαπώ
Μα εσύ μιλούσες διαρκώς στο κινητό

 

 

 

 

 

 

 

ΘΥΣΙΕΣ

Από τα δεκατέσσερα σου τάξανε τον παράδεισο
Πήρες όμως λάθος δρόμο έπεσες σε άβυσσο
Έψαχνες καινούριο τρόπο για να ζήσεις
Και τώρα πίσω δεν μπορείς να γυρίσεις

-ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑ ΔΕΝ ΖΟΥΣΕΣ –

Μέσα από το Μαύρο , τη Λευκή
Τον Πάγο και το Έκσταση βάδιζες σε σύρμα ηλεκτρικό
Ταξίδευες σε κόσμο ουτοπικό , σε κόσμο δίχως αύριο
Στο ρέμα στην Άνω Τούμπα περίμενες σε σκοτεινή μεριά
Με τα χρήματα κρυμμένα στα χαμηλά

-ΟΛΑ ΤΗ ΔΟΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ –

Σε γνώρισα και είδα τον πόθο σου γι αλλαγή
Διψούσες για στοργή
Δεν ήθελες άλλο πια να είσαι της εξάρτησης παιδί
Έφερνες σε όλα την καταστροφή
Μια φορά στο παραπέντε δεν άφησες την τελευταία σου πνοή

ΓΙΑΤΙ;;; ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ;;;;

Πρωί σε βρήκε η κολλητή σου νεκρή
Κράταγες μου είπε τη σύριγγα στο χέρι το δεξί
Ολομόναχη στο πάτωμα πεσμένη
Και το κορμί σου τώρα λέξη παγωμένη .

 

 

 

 

 

 

 
ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ

Το χιόνι έπεφτε απαλό στ οδόστρωμα
Είχες ανοίξει τα παράθυρα …Έβλεπες χίλια πρόσωπα
Έξω από το σπίτι επικρατούσε ηρεμία
Μέσα όμως ερχόταν κακοκαιρία

Λίγη ώρα πριν είπα λόγια σκληρά
Και τώρα νιώθω μοναξιά
Στη μία ήσουν στο κρεβάτι
Μόνη σου ,σκέτη απάτη

Κάνε κάτι σε παρακαλώ πριν να είναι αργά
Γιατί ώρες ,ώρες θέλω να λιώνω στην αγκαλιά σου
Κι ώρες , ώρες θέλω να φεύγω μακριά σου
Κάνε κάτι σε παρακαλώ πριν να είναι αργά
Γιατί δεν αντέχω στο σπίτι τον χιονιά
Κλείσε τα παράθυρα και πες αντίο παγωνιά

Το χιόνι απλώθηκε στ οδόστρωμα
Είχα κλείσει τα παράθυρα …όλα πια απρόσωπα
Έξω από το σπίτι επικρατούσε ησυχία
Μέσα μου όμως έλιωνε η ευτυχία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΡΔΙΑ

Κοιτώ στα μάτια σου και βλέπω την αλήθεια
Έρχεται καταστροφή τελειώσανε τα παραμύθια
Μπερδεμένη η φάση και πάλι μαζί σου
Μακάρι να ήξερα τι συμβαίνει στην ψυχή σου
Η καρδιά μου δεν χτυπά
Η καρδιά μου δεν πονά
Η καρδιά μου έχει πετρώσει
Απομακρύνομαι από εσένα
Που έλεγες ότι η αγάπη σου θα τη σώσει

Κοιτώ στα μάτια σου κι ακούω κι άλλο ψέμα
Δεν το αντέχω το προδομένο σου το βλέμμα
Τσακισμένο καράβι η σχέση μαζί σου
Δεν έχω τη δύναμη να σώσω τη ζωή μου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Υπόγεια ψυχή μου πρόσεξε την πως σε κοιτά
Κατάματα , επίμονα , αληθινά
Το βλέπεις ,φοβάται να σου πει τι νιώθει
Ξέρει πως αυτή δεν είναι η πρώτη
Θέλει όμως να σε κυριεύσει
Την κάρδια σου πάση θυσία να κλέψει

Ψυχή μου άκου την πως σου μιλά
Μη φυλακίζεσαι στα άσχημα στα παλιά
Ψυχή μου μην τη φοβάσαι
αλλιώς πάλι χαμένη θα σαι

Θέλει να σε πλησιάσει , να σε χορτάσει
Έχει ανάγκη από μια δεύτερη ευκαιρία
Δώστη τώρα, που στην καρδιά υπάρχει καλοκαιρία
Τώρα πριν έρθει ο χειμώνας και παγώσει
Όσα απλόχερα θέλει να σου δώσει.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ;;;
Μετάξι απαλό το σώμα σου με χρώμα το λευκό
Μαζί σου ώρες ξεγνοιασιάς περνώ
Πάω ψηλά στον ουρανό ,στον θεϊκό τον Όλυμπο
Μαζί σου οι ώρες κυλάνε μαγικά
Ταξιδεύω στη Βαγδάτη , σε τροπικά νησιά
Ποια είσαι εσύ με το ερωτικό βλέμμα που με λιώνει ;
Ποια είσαι εσύ με το κορμί σαν χέλι ,στον έρωτα μαχαίρι ,
Με χιλιοκόβει με στέλνει , με τελειώνει ;;
Μετάξι απαλό το άγγιγμα σου το ζεστό
Άπιαστο όνειρο ότι μαζί σου τώρα ζω
Τα φιλιά σου κύματα δροσιάς
Σ απέραντους ωκεανούς με πας
Είσαι η ίδια είσαι η άλλη
Όποια και να είσαι χαλάλι για δε μοιάζεις με καμιά άλλη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
……έτσι απλά…
Βλέπω ένα αστέρι να πέφτει στη γη
Ξημερώματα, παραλία στη Χαλκιδική
Μέσα μου κάνω μια ευχή
Πόσο θέλω να μείνουμε για πάντα μαζί
Βλέπω ένα αστέρι να χαράζει τροχιά
Με τελικό προορισμό όνειρα , προκαταλήψεις
Επιθυμίες , σκέψεις της καρδιάς τα συναισθήματα
Ερωτικές , απλές επιθυμίες .
ΜΟΥ ΛΕΣ

 

Μου λες γι αγάπη αληθινή
Για τα αστέρια που πέφτουνε στη γη
Σώπα , είναι ακατάλληλη στιγμή

Μου λες για μοναξιά
Για όνειρα που γέμισαν σκουριά
Σώπα , είναι όλα γύρω ψεύτικα

Ο παράδεισος θα αργήσει πια για εμάς
Σώπα και μην κοιτάς
Είναι όλα θέατρο
την αγάπη στα λόγια πάψε να ζητάς .

 

 

 

 

 

 
ΘΑΝΑΤΕ

Σεπτέμβριος ήρθε και μελαγχολώ
Τις καλοκαιρινές μας νύχτες αναπολώ
Μέσα στο μυαλό μου κάνουν βόλτα οι εικόνες
Πιστοί στον έρωτα θαμώνες
Μα…πώς να ξεχαστούν εκείνες οι στιγμές
πώς να έρθουν νύχτες πιο ρομαντικές
όταν αυτές που ζήσαμε ήταν ανεπανάληπτες

……………………………………

Μα…ήρθε φθινόπωρο και μελαγχολώ που εσύ
εσύ δεν είσαι εδώ
πούστη θάνατε φέρτη πίσω,
Να δες με, πέφτω στα γόνατα , σε παρακαλώ
για να της δείξω πόσο τη χρειάζομαι ,πόσο την αγαπώ

……………………………………….

Στέγνωσε το στόμα μου θάνατε
Δεν έχω λόγια άλλα να σου πω…

………………………………………….

Της πόλης τα σοκάκια είναι ερειπωμένα
χωρίς εσένα
όλα μου φαίνονται κενά
όλα τώρα είναι ξένα.

 

 

 

 

 

 

 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μεσημέρια βροχερά , βγαίναμε στους δρόμους
Σαν μικρά παιδιά, σε σήκωνα στους ώμους
Χανόμασταν στους δρόμους σαν άνοιγε ο ουρανός
Γευόμασταν χιλιάδες σταγόνες
σαν φιλιόμασταν κάτω απ των λεωφορείων τις φωνές
στις διαβάσεις σε έπαιρνα αγκαλιά
να μην βραχούν τα παπούτσια σου τα χαμηλά

Στο πέρασμα των χρόνων πήραμε τον δρόμο μας
εσύ γυναίκα σοβαρή να χάνεται στην οικογενειακή θαλπωρή
κι εγώ τρελός επαναστάτης, στρατιώτης σε επιφυλακή
Η Θεσσαλονίκη είναι ομορφότερη τις μέρες της βροχής
σαν οι σταγόνες πέφτουν στις μαύρες καρδιές
και τις ξεπλένουν
στο τέλος άλλωστε οι άγγελοι μόνοι πάντα μένουν .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

….άδικος θάνατος…
Χαλιέσαι και βυθίζεσαι σε σκέψεις
Του ποτού τις τύψεις πάλι πώς να αντέξεις
Μένεις στον ίδιο δρόμο που σε κερνάει μόνο πόνο
Πίσω δεν μπορείς να γυρίσεις , να ξεγελάσεις τον ψεύτη χρόνο

Χαλιέσαι και σκορπίζεσαι σε πόρνες αγκαλιές
Άδειες νύχτες χορταίνεις συντροφιά με ψεύτες ποιητές
Απ της ζωής όλα τα στραβά πήρες μια γεύση
Και τώρα ο άδικος θάνατος μαζί σου θα χορέψει
Του κακού ανθρώπου οι μαχαιριές σε κάνανε άγγελο
Κι ας είχες κάνει συμφωνία με τον αλήτη διάβολο
Ρε μάγκα δεν σε γνώρισα ποτέ, όσο θα έπρεπε
Μα κι αυτό το άδικο θα το πιω
Στην υγειά σου θάνατε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο <<ΑΛΗΤΗΣ >>

 

Στου φεγγαριού την φωτεινή πλευρά
σου έκλεψα την καρδιά …
Ο αλήτης

Στο φως της ημέρας
έγινα για σένα δεύτερος πατέρας…
Ο αλήτης

Και στη δροσιά του πρωινού
Φίλος , εραστής προσκύνημα νέου Θεού…
Ο μαλάκας.

 

ΜΙΑ ΖΩΗ
Μια ζωή στην αναρχία
Μια ζωή σε σάπια κοινωνία
Μια στιγμή και μια προδοσία
Μια αναπνοή και ψάχνω την ουσία

Μια ζωή υποκρισία
Μια ζωή σε νοικιασμένη ευτυχία
Μια στιγμή και μια ανησυχία
Μια πνοή και ψάχνω ευτυχία

 

 

 

 

 

 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ευτυχώς υπάρχει θεός
Ευτυχώς δεν είμαι μοναχός
Δυστυχώς υπάρχει κακία
Δυστυχώς υπάρχει αδικία

Ευτυχώς υπάρχεις εσύ
Ευτυχώς νιώθω δυνατός
Δυστυχώς υπάρχει υποκρισία
Δυστυχώς σε όλα δίνω σημασία

 
….πάλι μόνος…
Στη σκακιέρα της ζωής πιόνι <<έξυπνο>> έλεγα θα με βρεις

Μόνο γιατί σε λάτρεψα
Μόνο γιατί σε πίστεψα
Μόνο γιατί σε θέλησα

Στη σκακιέρα της ζωής κέρασα ποτό το θάνατο

Μόνο γιατί με μίσησα
Μόνο γιατί με <<λήστεψα>>
Μόνο γιατί κι ο ίδιος με αδίκησα .

 

 

 

 

 
ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

 

Μου λες να ζω με αναμνήσεις όπως εσύ
Μου λες πως μας ξεπέρασε η ζωή
Ότι κι αν επιθυμούμε να ξεχάσω
Μα όμως δεν με ρώτησες την καρδιά αν μπορώ να ξεγελάσω

Σου λέω ότι θέλω να σε δω
Πως μου λείπεις , πως με μια αγκαλιά σου ηρεμώ
Κι εσύ αλλάζεις γνώμη διαρκώς
Δεν στο παν ότι ο έρωτας είναι τυφλός;;

Μου λες να φύγω , να μη μείνω άλλο εδώ
Και πως όλα θα είναι για καλό
Ένα μονάχα έχω να σου πω

Κλείσε τα μάτια κι άκου μια γλυκιά μελωδία
Ξέχνα για λίγο της ζωής σου την πορεία
Κλείσε τα μάτια και την ομορφιά σου δες
Είσαι ένας άγγελος από άλλες εποχές
Κλείσε τα μάτια, πέσε κοιμήσου
Κι αν με χρειαστείς πάλι θα μαι μαζί σου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
Δε με νοιάζει πια το χθες
Δε με νοιάζει με ποιους στο παρελθόν
ήθελες να χαλιέσαι
Μόνο το σήμερα με αφορά

-και για μένα να ξοδεύεσαι-

Μόνο το αύριο με απασχολεί
για σένα και για μένα για την υπόλοιπη ζωή
Δε με νοιάζει πια το χθες

Δε με νοιάζει ποιοι σε άγγιξαν σε πόσους δόθηκες
κι αν προδόθηκες
Μόνο το σήμερα με αφορά για σένα ,για μένα
για αυτά που θα ρθουνε μετά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΟΝΑΩ

Σημάδια που κάποιες φορές
είναι ανεξίτηλα στων ανθρώπων τις καρδιές…
Χαμένες ζωές
Μια λέξη απλή μια
μια λέξη δυνατή
μια λέξη μπορεί να αλλάξει μια ζωή
Όλα είναι εικόνες
όλα είναι λόγια όλα είναι εδώ
Κι εγώ θρηνώ
Μα θέλω κάτι να σου πω
γιατί σε μένα όλο αυτό ;;;;;.

 
ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ

Κι απόψε θα κλάψω γι άλλη μια φορά για τη δική σου απονιά
Πήρες το δρόμο του γυρισμού
χτύπησες την πόρτα του αληθινού του κόσμου του πραγματικού
Μέσα από φόβους, πόνους σε ταξίδια και ψεύτικους κόσμους σε έβγαλα ζωντανή
Άνοιξες, μπήκες είδες πήρες και μετά ..
Γύρισες σε όνειρα παλιά σε χέρια πάλι δήθεν σωτήρια έπεσες
Τελικά σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν κι έρωτες με συντηρητικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

…θέλω…μα…
Θέλω να το χαρώ μα δεν μπορώ
Θέλω να σε χαρώ μα δεν χωρώ
στο μυαλό σου το θολό
Οι σκέψεις σου οι αρνητικές
είναι αυτές που σκότωσαν
τις προθέσεις μου τις θετικές

<<Πέρασες>> πάρα πολλά κι έμεινες εκεί
μια ανάμνηση , μια σκέψη μαύρη.. μια <<αυτοκτονία>>
Πέρασα πάρα πολλά και είμαι εδώ
καμία ανάμνηση , μια σκέψη θετική .. μια αισιοδοξία

Πόσο κοστίζει μαζί σου η ευτυχία ;;;
πόσο χρεώνεις εσύ που ζεις στην φίλη σου ουτοπία;;;
Πόσα να κάνω ακόμη για να βρεις δικαιολογία;;;
Θέλω να σε χαρώ μα δεν με αφήνεις
Θέλω να σε χαρώ μα ….
Το έχω δει ξανά το έργο αυτό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΑΡΑΛΙΑ

Λευκοντυμένες φιγούρες ζευγαριών στο βυθό χορεύουν ,
με άρπες χρυσαφένιων κοχυλιών τον έρωτα υφαίνουν .
Εκστασιασμένα ζευγάρια χάδια μοιράζουν
είναι της Αφροδίτης παιδιά που όλοι οι θεοί θαυμάζουν
Ένας νέος απλώνει το χέρι πιάνει το φεγγάρι
το γυμνό κορμί μιας κοπελιάς σκεπάζει
στο αθώο στόμα της ρόγα από σταφύλι βάζει .
Τη γεύση του κρασιού από το στόμα της παίρνει
και με τα χέρια του τη χαϊδεύει ξέρει να τη μαγεύει .

Παραλία .
Στου ηλιοβασιλέματος τα χρώματα καθρεφτίζονται τα σώματα
που κείτονται γυμνά κουρασμένα <<πτώματα>>
<<θύματα >>παθιασμένου έρωτα
Κουφάρια οι όρκοι σκελετωμένη η ελπίδα , η καρδιά κρατά χάλκινη ασπίδα.
Το πάθος και οι σαρκικές απολαύσεις έχουν τον πρώτο λόγο .
Όργιο ερωτικό , κατακριτέο μα απίστευτα απολαυστικό .
Έφτασαν ποτήρια γεμάτα με νέκταρ θεϊκό μια αγγελική παρουσία παίρνω αγκαλιά .
Στου Αιγαίου τα νερά τη λούζω ,τους χυμούς της γεύομαι ….
Όχι δεν ονειρεύομαι …Ζω μια ακόμη εμπειρία ..Εκεί στην απομακρυσμένη από τα αδιάκριτα συντηρητικά βλέμματα παραλία .

Αφιερωμένο στην τρελό-παρέα
Αύγουστος 1997-σε κάποια παραλία

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΣΕΝΑ

Πάλι περπάτησα ,πάλι έπεσα , πάλι παραπάτησα
Τα τσιγάρα μου βρεγμένα πάλι
Ο ιδρώτας με έχει ντύσει ..πάλι
Σακατεμένος , απελπισμένος , κατεστραμμένος
Κάνω τράκα από κάτι πιτσιρίκια
Την απουσία σου σε ένα βρεγμένο παγκάκι
Κάθομαι , μετράω …Πάει πολύς καιρός ,
Σε έχω σταμπάρει σε ένα τατουάζ …. ΕΣΕΝΑ

Πάλι παραπάτησα , πάλι την κρύα άσφαλτο αγκάλιασα
Στην τσέπη του μπουφάν έχω λίγο αλκοόλ
Το χύνω σε μια γλάστρα , κοιτάζω ψηλά και σε βλέπω
Είμαι εδώ μου λες , είμαι καλά , σε περιμένω
Την απουσία μου από τη σύγχρονη ζωή μετρώ
Στα λασπόνερα βλέπω κάποιον που μου μοιάζει
Δεν είμαι εγώ ….μα κάτι μου θυμίζει .
Ο χρόνος σαν νερό πέρασε από πάνω μου …ΕΣΕΝΑ

Πάλι περπάτησα , πάλι σηκώθηκα , πάλι <<γεννήθηκα >>
Με το στόμα μου στεγνό , με ένα τσιγάρο σέρτικο
Σε ένα μνήμα βρέθηκα , μια φωτογραφία λίγα λουλούδια
Ένα μαχαίρι μια πληγή , πόρνη ζωή σε μίσησα γιατί ;;
Σου μιλώ μα εσύ σιωπάς , σου λέω μου λείπεις σε αγαπώ
Στη φωτογραφία χαμογελάς μα δεν μου απαντάς
Τώρα τη θέση σου πήρε κάποια άλλη …Δεν με γεμίζει
2006 υπάρχω ,αναπνέω , στέκομαι όρθιος , περπατάω
δεν είμαι εγώ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ , κάνε υπομονή ,
άσε και για μένα μια θέση δίπλά σου κενή
ευτυχώς όλα είναι λάσπη και πηλός , ευτυχώς δεν είμαι αθάνατος
τώρα το ξέρω δεν πονάς , πονάω και για τους δυο μας ,
πληρώνω και για τους δυο μας με <<σκοτώνω>> αργά
, αναπνέω και για τους δυο μας , περπατάω για μένα , περπατάω για σένα , χαμογελάω , κλαίω , πονάω , ματώνω…
Ο χρόνος νερό , ο πόνος εδώ , του λέω καλημέρα και προχωρώ
Που θα πάει σύντομα κοντά σου θα βρεθώ …..ΕΣΕΝΑ..

 

 

ΦΟΒΑΜΑΙ

Θυμάσαι ;;;;
<<Θέλω να πετάξω θέλω να ξεχάσω θέλω να ξαναγεννηθώ
Να βουτήξω στο αιγαίο να εξιλεωθώ>>
Αυτά τα λόγια μου ηχούν ως ερινύες που διαρκώς με κυνηγούν .
Έχω χάσει τον παλιό μου εαυτό….
Είμαι εγώ ;;; Ποιος είμαι ;;; Που πάω τι με περιμένει πάλι ….
Φοβάμαι όσα θα έρθουν να με βρουν
Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν ξέρουν να εκτιμούν
Η δική τους αλήθεια ένα γελοίο μηδέν …..
¨Ένοχος ;;;
Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν ξέρουν να αγαπούν
Αυτούς που δεν θέλουν και δεν ξέρουν να συγχωρούν.
Θυμάσαι ;;;;
<<Απ τις γυναίκες που αγαπήθηκα αν τις πίκρανα να συγχωρεθώ >> στο έλεγα , ξανά και ξανά …..
Ένοχος ;;;;
Μια κλεφτή ματιά ένας μορφασμός κι όλα καλά ….
Εσύ ξέρεις ….
Θέλω να σβήσω απ το μυαλό μου τα λάθη και το παρελθόν μου
Τον άσχημο εγωισμό μου …
Όμως φοβάμαι όσα θα γίνουν αύριο
Έκαψα όλα όσα έζησα πριν από εσένα κι όμως ακόμη φοβάμαι .
Οι στάχτες όλες μαζεμένες , πεταμένες σε μια φτηνή σακούλα σκουπιδιών ………..
ΦΟΒΑΜΑΙ.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΡΑΜΜΑ Σ ΕΚΕΙΝΗ

Αγάπη μου ,
Η σχέση μας δεν πάει καλά , ήρθε ο κορεσμός .
Πίστεψε με ομορφιά μου κάνω ότι μπορώ για να τη σώσω .
Οι δυσκολίες, που βιώνει η μακρόχρονη σχέση μας , είναι ποτάμι που θα μας βγάλει σε πελάγη ευτυχίας . …Ας το παλέψουμε .

<<Νόμιζα μπορώ να αντέξω μα κουράγιο …..>> .Ανδρέας Τσουκαλάς .Το αγαπημένο μας τραγούδι ντύνει την απουσία σου από το σπίτι .
Πήγα με άλλη το παραδέχομαι .Το γιατί το σκέφτηκες ;;;;
Δεν σου γράφω πως μόνο εσύ έφταιξες …ΦΤΑΙΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ.

Μονάκριβη μου ,
Με μισείς γιατί σε άφησα εύκολα να φύγεις
Σε αγαπώ και κοντά σου θέλω να μείνω
Με μισείς γιατί έψαξα σε κάποια άλλη την ηδονή
Σε αγαπώ γιατί είσαι εγώ …Πόσα ζήσαμε …
Είσαι τα πάντα και το ξέρεις ,δεν θέλω να υποφέρεις
Είναι νωρίς για να με συγχωρέσεις …Προσπάθησε .

Ζωή μου όλη ,
Πήγα στο ταβερνάκι που σε πρωτογνώρισα
με τα παιδιά λέμε τραγούδια απ τα παλιά χορεύω την αγαπημένη μου ζειμπεκιά
<<Βρέχει φωτιά στη στράτα μου >>

Αίολε σε παρακαλώ , βοήθησε με , στείλε με τον αέρα τα λόγια αγάπης που έχω για εκείνη
Τον πολυπόθητο έρωτα μου χάρισε μα τώρα λυπάμαι που σε άλλο σώμα χάθηκα

Μονάκριβη μου ,
Συγνώμη . Η ερωτική αθανασία, θέλει να σμίγουν τα κορμιά μας , ως φαντάσματα , κάθε μέρα βροχερή και τώρα βρέχει στο πρόσωπο μου.
Σε περιμένω . Το άλλο σου μισό.

 

 

 
ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ

 

Τα φιλιά στα μάτια είναι χωρισμός
Αν σου αγοράσω μια κολόνια είναι χωρισμός
Τι γίνεται ρε γαμώτο;;!!
Στα μάτια σε φίλησα , κολόνια σου πήρα
Κι ακόμη δεν χωρίσαμε .
Μήπως ακόμη αγαπιόμαστε;;;!!!

 

ΒΑΡΚΙΖΑ
Στη Βάρκιζα κατέστρεψαν την Αριστερά
Στη Βάρκιζα <<έπνιξαν >> τον Άρη
Στη Βάρκιζα βούλιαξε μια μεγάλη αγάπη
Στη Βάρκιζα εμβόλισαν έναν έρωτα
Μήπως την επόμενη φορά να πάμε Βουλιαγμένη ;;;;

 

ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;;;

Στέκεσαι αμίλητη στον καναπέ του σαλονιού
Ξεφυλλίζεις κουτσομπολίστικα περιοδικά

Είμαστε λέξεις που δεν γράφονται
Είμαστε λόγια που δεν λέγονται

Είσαι εσύ εκείνη που επέλεξα να γεράσω μαζί της ;;
Μήπως τυφλώθηκα και δεν βλέπω
Ή μήπως δεν σε κοίταξα καλά από την αρχή .

Θα σκάσω .Είναι δυνατόν..;;
Πώς άλλαξες τόσο πολύ ..
Ρε γαμώτο …Σίγουρα είσαι εσύ!!;;

 

 

ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

 

Δεν ξέρω το όνομα σου
Δεν έχω ιδέα καν που μένεις
Δεν ξέρω ούτε το χρώμα των ματιών σου
Κι όμως σε περιμένω
Δεν ξέρω ποια λουλούδια προτιμάς
Δεν έχω καμία για σένα πληροφορία
Δεν ξέρω που δουλεύεις
Κι όμως σε περιμένω

Δεν ξέρω τίποτα για σένα
Δεν φαντάζομαι πως μπορεί να είσαι
Κι όμως σε περιμένω
Για να γίνουμε ένα …
Πεπρωμένο μου άγνωστο και σε μένα ξένο.
Σε περιμένω .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Η ΑΓΑΠΗ
Η αγάπη πληγώνει .
Δεν είναι σαν τον έρωτα που σου κάνει γλυκό ηλεκτροσόκ και φεύγει
Η αγάπη πληγώνει.
Είναι συναίσθημα αληθινό κι όχι ένα βέλος του έρωτα θεού.
Η αγάπη δυναμώνει.
Στην πορεία γίνεται σεβασμός .
Αλληλοεκτίμηση , όρκος ιερός .
Η αγάπη συγχωρεί .
Διαρκεί για πάντα .Δεν μετακομίζει .
Μόλις ο έρωτας ξεθωριάσει , η αγάπη ανοίγει τα φτερά της .
Η αγάπη μας θυμίζει τι εστί ανθρωπιά .
Είμαστε άνθρωποι κι όχι ζώα .
Η αγάπη μας ξεχωρίζει απ όλα της γης τα ζωντανά .
Η αγάπη κι αν μετατραπεί σε μίσος , παραμένει αγάπη .
Η αγάπη είναι θησαυρός .
Ανεκτίμητος , υπαρκτός ,αόρατος και ορατός .
Η αγάπη δεν ζητά πολλά , μόνο αγάπη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Σε ένα παγκάκι ξαπλωμένος θα περάσω τη βραδιά
Κάθε νύχτα εξ άλλου , μέρες τώρα , δεν κοιμάμαι .
Κάθε νύχτα οι ερινύες με περιγελούν
Αρχίζω κι αγαπώ τη μοναξιά .

Κοιτάζω το ασημένιο φεγγάρι ,του μιλώ δεν απαντά .
Της ηδονής το μεθύσι με κέρασες
Χίλιες φορές φαρμάκι να με πότιζες .
Ποτάμι οι αναμνήσεις , τα φτερά της μαγκιάς μου μαδημένα .
Φυσάει . Ο αέρας το κορμί μου μαστιγώνει.
Κι εσύ ..Εσύ κοιμάσαι ήσυχη .

Έτσι είναι… κάποτε βρίσκεις τον δάσκαλο σου .
Έτσι είναι ότι ποθείς πολύ δεν σε ποθεί αυτό.
Οι μαγκιές δεν περνάνε σε όλες και πληρώνονται.
Κόλλησα με σένα μικρή μου γιατί μου μοιάζεις
Ξημέρωμα Κυριακής όταν σε πήγα σπίτι σου
Κι εσύ …Μου έριξες ένα βλέμμα λες και δεν ήμουν εκεί.

Στο παγκάκι θα περάσω τη βραδιά.
Με πύρινα δάκρυα συντροφιά και σαν καταραμένη του Άδη ψυχή
Έτσι <<ματωμένος >> με συντροφιά τη μοναξιά
και τα στιχάκια που θα χαράξω με έναν παλιό σουγιά .

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΑΝΑΤΕ
Βγήκε ο ήλιος πληγωμένος
Σκούριασε η στιγμή
Πάγωσε το αίμα
Ήρθες θάνατε και πήρες το χαμόγελο απ τα μάτια μου
Ψευτόμαγκα .
Καλά ρε δεν ντρέπεσαι .
Δεν ακούς της θάλασσας το βογκητό;;;
Άντε το δικό μου το χεις γραμμένο
Το ταπεινωμένο για χάρη σου ηλιοβασίλεμα δεν είδες ;;;
Θάνατε κάποτε θα ερχόσουν . Όχι όμως τόσο νωρίς .
Γιατί δεν πήρες εμένα;;;; Εγώ σε λαχταρώ κάθε μέρα κάθε λεπτό.
Ψευτόμαγκα .
Ρε εγώ σε γνώρισα πριν χρόνια πολλά
Συναντηθήκαμε πολλές φορές
Αν ήσουν άντρας ας μου το έλεγες
Θάνατε δεν φέρθηκες εντάξει
Δεν θα πέσω στην κραιπάλη
Θα σε εκδικηθώ ….Ναι ρε μούτρο
Θα ζήσω …απ το μηδέν θα ξεκινήσω
Τα δόντια μου ρε θα σφίξω
Παντού ρε θα χαμογελώ
Να εύχεσαι να μη σε συναντήσω ξανά
Είμαι εδώ και σε προσμένω
Να ρίξω μια σφαλιάρα
Μια μπουνιά μέσα στα δόντια .
Άντε θάνατε προχώρα.

 

 

 

 

 

 
ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΕ
Σκοτείνιασε ο ουρανός πάνω από τη Θεσσαλονίκη .
Μια αγάπη ανείπωτη με βασανίζει .
Λυπηθείτε με .

Ανήκει σε άλλον μα τη θέλω όσο τίποτα άλλο .
Εκείνη κουρασμένη από την αδιαφορία του
Εγώ διψασμένος για το μυαλό της .

Ένα γλυκό κλικ , ένα μεθύσι , ένα κρεβάτι
Κι έχω εγκλωβιστεί. Ποιος εγώ ;;
Που γρήγορα βαριέμαι κι όλο κρεβάτια αλλάζω.

Γονατιστός , ένοχος , σύγχρονος ικέτης
Οι τύψεις μου τρώνε τα σωθικά …Τη θέλω
Λυπηθείτε με

Σκαρφίζομαι φτηνές δικαιολογίες
Έξω από το σπίτι της να βρεθώ
Ακόμη και το σκύλο μου έχω επιστρατεύσει

Λυπηθείτε με . Έχω εγκλωβιστεί.
Λυπηθείτε με . Είναι φυλακισμένη .
Σώστε με δεν ξέρω πώς να φερθώ.

Παλεύω με τα σεντόνια
Να πάρω μαχαίρι να κοπώ;;
Θρηνώ. Την έψαχνα καιρό.
Λυπηθείτε με.

 

 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ

Η μορφή σου θολώνει στον καθρέφτη
Η λάμψη σου χάνεται μέρα με τη μέρα
Τα φιλιά σου γίνονται πικρά
Και η ανάσα σου αβάσταχτη
Μη με κοιτάς , μη με φιλάς
Δεν θέλω μέσα σου να μπω
Το ταξίδι μας έφτασε στο τέλος
Βγάζω εισιτήριο χωρίς επιστροφή
Τι το θελα θα με πνίξει η ντροπή
για μια γκόμενα φτηνή .

 
ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
Χωρίς εσένα δίπλα μου – δεν θα υπήρχε το φεγγάρι
Χωρίς εσένα δίπλα μου –δεν θα υπήρχε ο ουρανός
Χωρίς εσένα δίπλα μου – τα αστέρια δεν θα έλαμπαν

Ρεμάλι θα ήμουν – χωρίς εσένα δίπλα μου
Νεκρός από τα πάθη μου – χωρίς εσένα δίπλα μου
Δεν θα ήμουν αυτός που είμαι – χωρίς εσένα δίπλα μου

Χωρίς εσένα δίπλα μου
Δεν θα υπήρχαν τραγούδια ,μήδε χρώματα
Ακόμη και το ουράνιο τόξο θα ήταν ασπρόμαυρο
Χωρίς εσένα δίπλα μου.

 

 

 

 

 
ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ

Αφήστε με να κλάψω
Θέλω να ξεσπάσω ,
κομμάτια της ζωής μου σε ένα στίχο , να τα γράψω.
Χρόνια τώρα πλένω το πρόσωπο μου με δάκρυα καυτά
Μήνες τώρα αξύριστος φορώ μαύρο κοστούμι
Πάει καιρός που ζω στη σκιά – ζωή δανεικιά
Αφήστε με να προχωρήσω
Μη με τυραννάτε άλλο
Αφήστε με όπως επέλεξα να ζήσω
Αφήστε με για όλα τα δεινά
που με βρήκαν να θρηνήσω.

 
ΒΡΕΧΕΙ
Βρέχει , βρέχει σου λέω
Δεν με ακούς …
Βρέχει , πάμε να περπατήσουμε ,
Βρέχει σου λέω
Δεν με ακούς …
Μια φωτογραφία , ένα μαρμάρινο <<κουτί >>
Είσαι μέσα <<φυλακισμένη >>
<<δάκρυα >> στη φωτογραφία
Βράχηκαν τα λουλούδια
σκούριασα μέσα μου
Βρέχει ακούς ;;;;
Οι σταγόνες των ματιών μου είναι …
Βρέχει …

 

 

 

 
Μάρτιος 1996 , Θεσσαλονίκη –Καφέ Καστέλο .
Ρίξε πίσω ένα βλέμμα
Χάρισε μια τελευταία σου ματιά
Μόλις χωρίσαμε .
Πολύ ακριβά την πλήρωσα κι αυτή μου την αγάπη .

Φεύγεις ….

Βγαίνω στη Λεωφόρο Νίκης .
Ρίξε πίσω ένα βλέμμα .
Φοράω τα γυαλιά ηλίου που μου χάρισες
Φοράς το φόρεμα που έσκισα

Φεύγεις ….

Μαζί σου παίρνεις όλες τις αλλόφρονες κραυγές
Τα κρυστάλλινα ποτήρια που πίναμε κρασί
Τα κοχίμπα που φουμάραμε μαζί
Φεύγεις μα κάτι ξέχασες ….
Την καρδιά μου πίσω να επιστρέψεις .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΜΕ ΘΕΛΕΙΣ ;;;
Με θέλεις κυριλέ μα εγώ είμαι ροκ
Με θέλεις ήρεμο μα εγώ είμαι σεισμός
Με θέλεις σοβαροφανή μα εγώ είμαι σοβαρός
Με θέλεις να λέω λίγα μα εγώ μιλώ με επιχειρήματα

Θα μείνω ροκ , θα μείνω αχτένιστος ,
Θα βάλω γραβάτα όταν γουστάρω
Θα τα βάζω με όλους σαν το δίκιο με πνίγει
Με θέλεις ;;;;

Με θέλεις στις πορείες να μην πηγαίνω
Με θέλεις με τους φραγκάτους σε βίλες να τα πίνω
Με θέλεις με τον πατέρα σου να γίνω φίλος
Με θέλεις στο μέγαρο όπερα να βλέπω

Θα ακούω λαϊκά, θα ακούω τζαζ , ρεμπέτικα
Θα σκίζω το πουκάμισο σε μια ζειμπεκιά
Θα καίω τη γραβάτα μου την κυριλέ
Με θέλεις ;;;;

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΓΩ
Πάντα βρίσκω αυτό το κάτι για να σε προδώσω
Οι αφορμές ασήμαντες , μα έτσι είμαι εγώ.
Εγώ .Πόσο τη μισώ αυτή τη λέξη .
Πάντα κάτι με κρατάει κοντά σου
Πάντα κάτι με διώχνει από το άρωμα σου
Και πάντα κάτι με κάνει να επιστρέφω.

Σκέψεις μου κρυφές , ερωμένες αμαρτωλές
Μα έτσι είμαι εγώ. Λύνω κάβους …ταξιδεύω
Αμαρτωλός που τον καίει η επιθυμία
σε πολλά λιμάνια να δένει.
Πάντα βρίσκω κάτι για να με φέρει στα ίσα
Το καταραμένο μου Εγώ
Πόσο σε μισώ όταν σου φορτώνω τον σταυρό.

 
ΠΑΛΙ ΜΕ ΡΩΤΑΣ
Με ρωτάς τι σημαίνει αγάπη να σου πω
Αγάπη είναι να τραυματίζεσαι κι εγώ να πονώ
Αγάπη είναι να μου μιλάς
Και κατάματα να σε κοιτώ
Αγάπη είναι να κοιμόμαστε αγκαλιά
Όπως στην αρχή της σχέσης μας
Αγάπη είναι ένα ταξίδι
Άλλοτε πληγώνει άλλοτε πονά
Άλλες φορές χαρές σκορπά
Η αγάπη είναι ….απλά …Αγάπη.

 

 

 

 
ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ

 

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον δούλο τον αμαρτωλό
Κύριε Εσύ ο δίκαιος κριτής βοήθησε με να σταθώ και πάλι όρθιος

Χριστέ μου Εσένα έχω μόνο
Δούλος Σου ταπεινός
Δούλος Σου αμαρτωλός

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον δούλο τον αμαρτωλό
Κύριε Εσύ που γνωρίζεις την αλήθεια δίκασε με οι άνθρωποι λένε μόνο παραμύθια

Χριστέ μου Εσένα έχω μόνο
Δίωξε μου τον πόνο
Σβήνω , αργά τελειώνω

Υπέρ Αγία Θεοτόκε , σώσον με τον αμαρτωλό
Μάνα είσαι και ξέρεις . … ΑΜΗΝ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Ο ΜΑΛΑΚΑΣ
Κανείς δεν νοιάζεται και το ξέρεις
Είσαι αόρατη μέσα στο πλήθος
Όταν όλοι σου γύρισαν την πλάτη
Εγώ σε αγκάλιασα
Όταν όλοι άκουγαν το όνομα σου και γελούσαν
Εγώ το χάραξα στο μπράτσο
Και μόλις το προφίλ σου έφτιαξα
Έγινα εγώ ο αόρατος, ο περίγελος
Τελικά είμαι και πολύ μαλάκας .
ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;;;

Παλιά σου άρεσε να πηγαίνουμε στο δασάκι
Εκεί που είναι χαραγμένα τα αρχικά μας
Σε ένα κόκκινο , κουρασμένο , φθαρμένο παγκάκι
Τι έγινε προχθές ;;;

Πήγαμε , καθίσαμε και δίπλα μας ένα ζευγαράκι
Σε ένα μοντέρνο παγκάκι , μα όπως τότε εμείς ,
Με την ίδια φωτιά στα μάτια και τα χέρια ενωμένα.
Ζήτησες να φύγουμε γιατί κρύωνες

Το ζευγαράκι έμεινε εκεί , όπως παλιά κι εμείς .
Μόνο που τότε δεν κρύωνες , και με τις τσέπες άδειες ,
Σπόρια έτρωγες ….Τι άλλαξε ;;;
Με την ίδια θέρμη σε αγκάλιαζα …Τώρα κρυώνεις
Τι άλλαξε ;;;

 

 

 

 

 

 

ΑΝΟΗΤΗ

Ποιος σου είπε κορίτσι μου ό,τι πουλάω τα φιλιά μου ;;;
Ποιος σου είπε βρε καλό μου ,
ό,τι νοικιάζω την αγκαλιά μου ;;

Άκουσε με , δεν έχω βάλει ενοικιαστήριο στην καρδιά μου
Καλά για πωλητήριο δεν το συζητάμε

Αγάπη με ότι σημαίνει ….
Αγάπη με ότι ο καθένας μας προσμένει
Αγάπη ψάχνω και τίποτα άλλο

Ποιος λοιπόν σου είπε πως πουλάω την καρδιά μου ;;;
Ποιος , μη με κοιτάς , μην ξεφυσάς ,
ποιος έγινε μεσίτης της καρδιάς μου;;;;

Έκανες μαλακία και το ξέρεις …
Λοιπόν …. Πάω για τσιγάρα….
Και να δω <<τους φίλους μου χαράματα>>.
<<Απόψε θέλω να πιω >>.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΠΛΑ ΘΡΗΝΩ
Θρηνώ ….
Σε κανένα δεν μιλώ …
Θρηνώ…
Αν περπατάτε στην Τσιμισκή προσέξτε
Έξω από τις ακριβές βιτρίνες , ξέχασα κάτι ελπίδες
Σας παρακαλώ , αν τις βρείτε ρίξτε τις στον κάδο .

 
ΕΚΕΙΝΗ
Η ζήλια σας μου κλέβει το οξυγόνο
Ρωτήστε να σας το πούνε τα χελιδόνια
Γυναίκες την ψυχή μου έχετε αιχμαλωτίσει

Όμως ….

Εκείνη , εκείνη……..
Με κάνει και κλαίω
Με κάνει και γελάω

Θα το ξαναγράψω ….Πέθανε κι εγώ , ναι ρε εγώ πονάω
Όσα εκείνη μου έδωσε δεν τα ξεχνάω ……

Εκείνη, εκείνη …..
Όσες κι αν περάσετε δεν θα είστε ποτέ
Εκείνη .

 

 

 

 
ΜΑΥΡΑ ΔΑΚΡΥΑ

Μαύρα δάκρυα δεν χύνω
Τα δάκρυα μου είναι αόρατα
Έτσι επέλεξα , έτσι θέλω
Δεν έχω δικαίωμα να θέλω ;;;
Δεν έχω δικαίωμα τα δάκρυα μου να κρατώ – μόνο για εμένα;;-

Μαύρα δάκρυα είδα μόνο μια φορά
Στα μάτια σου
Όταν οι μπογιές που τα στόλιζαν βράχηκαν
Όταν στο πουκάμισο μου έμειναν τα σημάδια
Τότε και μόνο είδα μαύρα δάκρυα

Μαύρα δάκρυα
Μαύρα ρούχα
Μαύρα όλα γύρω μου
Μαύρα λες και το σύμπαν θέλησε να με εκδικηθεί
Μαύρα όλα τριγύρω
Ένα πουκάμισο λευκό και μια γραβάτα μαύρη
Μοβ κορδέλες συνθέτουν μια συμφωνία μουγκή

Μαύρα δάκρυα είδα μόνο μια φορά
Στα πανέμορφα γαλάζια μάτια σου
Ει … εσείς που με κρίνετε , με δικάζετε
Δεν ξέρετε τίποτα , δεν ξέρετε
Όταν στη θέση μου βρεθείτε
Τότε , ίσως τότε να μου συμπαρασταθείτε
Κι αν πάλι όχι πρόβλημα κανένα…..

 

 

 

 

 

 

 

ΈΛΑ ΘΑΝΑΤΕ

 

Έλα , έλα , έλα σε προκαλώ
Βλάκα θάνατε σε προσκαλώ

Έλα , έλα , σε παρακαλώ
Είσαι μωρός , σε προκαλώ

Έλα , έλα να δω αν είσαι μάγκας
Τι πιστεύεις ;;;;
Δεν σε φοβάμαι και το ξέρεις
Τα έχουμε ξαναπεί
Η συμφωνία θα τηρηθεί

Έλα ρε , έλα φίλε μου καλέ
Έλα , έλα , σε προσκαλώ

Έλα να σου πω
Πόσο γελοίος είσαι
Έλα να σου πω
Πόσο φτηνός είσαι
Συμφωνήσαμε εμένα τρόπαιο να πάρεις
Άκυρη το λοιπόν η συμφωνία
Πήρες ότι αγαπούσα πιο πολύ
Εμένα ρε ξεφτίλα γιατί με παράτησες εκεί;;;
Να βλέπω στο νοσοκομείο την ψυχή να παίρνεις ;;;

Έλα , έλα σου λέω ………
Σιγά μην έρθεις ……
Με θες να υποφέρω μέχρι να γεράσω
Σε γελάσανε …..έχω τον τρόπο να σε βρω
Και θα σε βρω ………..

 

 

 

 
ΜΙΣΗΣΕ ΜΕ
Μπορείς να με μισήσεις ;;;
Θέλω να με μισήσεις
Κάθε πρωί στον καθρέφτη του μπάνιου ,
Βλέπω τον ίδιο άνθρωπο
Εκείνον , εμένα που σε πρόδωσα
Να με μισήσεις θέλω
Να με προδώσεις όπως σε πρόδωσα
Να μου διαλύσεις τα όνειρα
Να με συντρίψεις
Μπορείς να με μισήσεις
Το ξέρω
Κάνω ότι μπορώ για να το πετύχεις
Μίσησε με , δεν με νοιάζει
Αυτό μου αξίζει
Κάνε μου λοιπόν τη χάρη
Μίσησε με .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΥ 68

Οι δρόμοι σε κάθε πόλη έχουν τη δική τους ιστορία
Δεν είναι μόνο μπετόν
Δεν είναι μόνο λωρίδες κι αυτοκίνητα
Ο κάθε δρόμος έχει όνομα κι επίθετο
Κασσάνδρου 68 , όροφος πέμπτος

Αυτός λοιπόν ο δρόμος έχει τη δική μου ιστορία
Έχει εκεί στο 68 ένα σημαντικό κομμάτι μου θαμμένο
Δεν είναι απλά ένας δρόμος και μια διεύθυνση
Κάποτε ήταν η μόνη μου στη χαρά κατεύθυνση
Κασσάνδρου 68, όροφος πέμπτος

Οι δρόμος σε κάθε αστικό κέντρο δεν μιλάνε
Τα σημάδια που αφήνουμε τα καταπίνουνε
Μαζεύουν – συσσωρεύουν όλες μας τις ιστορίες
Τις χαρές , τις στεναχώριες , τι ελπίδες και τα όνειρα
Όνειρα που πραγματοποιήθηκαν , αγάπες που ξεπουλήθηκαν

Κασσάνδρου 68 , όροφος πέμπτος
Ένα διαμέρισμα με τοίχους μπλε
Ένα ντιβάνι φτηνό με ένα ψυγείο μικρό
Και εσύ στην αγκαλιά μου να κουρνιάζεις
Να σου σιγοτραγουδώ , να σου χαϊδεύω τα μαλλιά
Κασσάνδρου 68, όροφος πέμπτος
δε μένουμε πια εδώ .

 

 

 

 

 

 

 

ΠΕΝΤΕΜΙΣΙ ΩΡΕΣ

Ώρα έξι το πρωί , κρυώνεις
Ώρα εφτά , αρχίζεις και <<λιώνεις >>
Ώρα οχτώ, μου <<μιλούν>> τα βλέφαρα σου
Ώρα εννιά , σου σφίγγω το χέρι
Ώρα δέκα , δεν χτυπά η καρδιά σου
Ώρα δέκα και μισή ,
Απ το μυαλό μου περνάει μια ιδέα
να <<έρθω>> μαζί σου.

 

ΦΑΝΑΡΙ ΚΟΚΚΙΝΟ

Σήμερα διαπίστωσα γιατί τα φανάρια
έχουν για στοπ χρώμα κόκκινο
Για να μην ερωτευόμαστε και καταστρεφόμαστε
Το πορτοκαλί που προηγείται μας προειδοποιεί
Αμέτρητες φορές πέρασες με πορτοκαλί
Κι αρκετές τραυματίστηκες
Άλλες πάλι απλά πληγώθηκες
Καρδιά δεν με προσέχεις
Και οι <<κλήσεις >> πονάνε
Οι <<κλήσεις >> και οι <<μετωπικές>>
Σε μεταμόρφωσαν σε άμορφη μάζα σίδερου
Καρδιά μου… Θύμα ερωτικού τροχαίου .

 

 

 

 

 

 

 
ΚΡΑΤΑ ΜΕ

Τι σου φώναξα – ΚΡΑΤΑ ΜΕ
Τι ικέτεψα – ΚΡΑΤΑ ΜΕ
Πάντα κάτι με κρατάει και στο είπα
Σε κάθε καιρό σε κάθε τι
Εμπόδιο να μας σταθεί – ΚΡΑΤΑ ΜΕ
Το όνειρο μην αφήσεις να σβήσει
Είσαι το γέλιο , ο πόνος , το ρίγος
Είσαι το χαλάζι που με δέρνει
ΚΡΑΤΑ ΜΕ – σαν δέντρο που στο χώμα τώρα φυτρώνει
ΚΡΑΤΑ ΜΕ – σαν πεταμένο βαγόνι τρένου
ΚΡΑΤΑ ΜΕ – σαν καμένο πεύκο που θέλει να αναστηθεί
Τι σου ζητάω ;;; ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΑΣ
Όσο μπορείς – ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΑΣ…..

 

ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ
Όλα δικά σου , όλα για πάρτη σου , όλα χάρισμα σου
Κόκκινα τριαντάφυλλα , μη φοβάσαι δεν θα σε προδώσω

Όλοι οι σφυγμοί και οι παλμοί της καρδιάς μου δικοί σου
Κόκκινα τριαντάφυλλα και πάλι θα σου χαρίσω

Μη φοβάσαι δεν θα σε <<πουλήσω >>
Όλες μου οι ανάσες , όλες μου οι γλυκές προτάσεις , δικές σου

Κόκκινα τριαντάφυλλα σου στέλνω κάθε μέρα
Το αξίζεις , μην αδικείς τον εαυτό σου , ψυχή μου .

 

 

 

 

 
ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΜΟΥ
Με πακέτα τσιγάρων κάνω παρέα
Με ρουφηξιές σέρτικες τα βλέπω όλα ωραία
Με τζούρες βαριές και <<σύννεφα>> νικοτίνης
Αράζω και γουστάρω την παρέα τους .
Βάζω στο σιντί Χειμερινούς Κολυμβητές
Ξυλούρη , Διονυσίου κι αρχίζω τις πενιές
Τα τσιγάρα μου βαράνε παλαμάκια
Χορεύω , τα πίνω και τα καίω
Τα τσιγάρα μου είναι η καλύτερη παρέα.

 

ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΑ ΚΥΜΑΤΑ
Λυσσασμένα κύματα πάρτε με μαζί σας
Όπως χτυπάτε πάνω στα βράχια με μανία
Χτυπάει και η απουσία της εμένα
Λυσσασμένα κύματα πάρτε με μαζί σας
Είστε θυμωμένα και ξεσπάτε
Ξεσπάστε πάνω μου , λυτρώστε με
Πάρτε με στην αγκαλιά σας .

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΧΕΣΗ

Ξέρεις τι θέλω;;;;
Να με αγαπάς , να με σέβεσαι να με εκτιμάς

Ξέρεις τι θέλω ;;;;
σε όποιους και να δίνεσαι
Σε εμένα να επιστρέφεις

Ξέρεις τι θέλω ;;;;
Όταν κι εγώ θα κοιμάμαι σε ξένες αγκαλιές
Να με συγχωρείς

Εσύ είσαι το λιμάνι κι εγώ το καράβι
Εγώ το λιμάνι κι εσύ το καράβι

Αγαπιόμαστε , σκοτωνόμαστε , αλλάζουμε σεντόνια
Μα πάντα επιστρέφουμε σε ΕΜΑΣ ….

Ελεύθερη σχέση με λυμένα δεσμά
Χωρίς υποχρεώσεις , με αληθινά φιλιά

Είμαστε κομμάτι από την ίδια τούρτα
Στα 35, το ομολογώ …Μαζί σου τη βρήκα…..

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ

Αλήθεια προλαβαίνω ;;;;
Πες μου την αλήθεια
Προλαβαίνω ;;;;
Μη γυρίσεις το χρόνο πίσω
Απάντησε μου
Προλαβαίνω ;;;;
Από το στόμα μου βγαίνουν χίλιες λέξεις
Που δεν μπορώ να προφέρω
Προλαβαίνω;;;;
Αυτό το ερώτημα μόνο γλιστρά
Από το στόμα μου
Προλαβαίνω;;;;;
Σε αγαπώ χίλιες φορές
Μα δεν μπορώ να το πω
Το σε αγαπώ μου φαντάζει ρηχό
Οι πράξεις με κάνουν άντρα
Όχι τα παντελόνια
Πες μου την αλήθεια
Προλαβαίνω ;;;;;
Το ξέρω τα λάθη μου πολλά
Μα τούτη η στιγμή
Μη με γαμάς είναι ξεχωριστή
Προλαβαίνω;;;
Τα πάντα θα διορθώσω
Ότι ζήτησες ΝΑΙ θα σου το δώσω
Προλαβαίνω ;;;;
Σκίσε το εισιτήριο , πέτα το διαβατήριο
Προλαβαίνω …Ναι εγώ είμαι αυτός που βγήκε στην πίστα του αεροδρομίου
Προλαβαίνω …Κατέβα ….σε περιμένω
Να έχω μαζί μου τη φίλη μου συγνώμη
Να κοίτα έχω μαζί μου ένα ποτήρι λησμονιά
Πάμε να το πιούμε , αύριο θα ξαναγνωριστούμε .

 

 

 

 

ΈΡΩΤΑΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΕΝΗ

Σε ερωτεύομαι και ντρέπομαι
Έχω χάσει τον ύπνο μου
Σε ερωτεύομαι και πονάω
Ανάβω τα κεριά , μια σαμπάνια μοέτ ανοίγω
Λέω , δεν μπορεί αυτή η συμφορά δεν με αφορά
Κι όμως σε ερωτεύομαι
Φανατικός εργένης , ανάξιος για αγάπη
Δίνω πολλά μέχρι να κατακτήσω
Και μετά σιωπώ.

Ε – ρ – ω- τ- α- ς

Δεν χτυπάς καν την πόρτα της καρδιά μου
Μπαίνεις ως άλλος διαρρήκτης
Ξυπνάω και σε σκέφτομαι
Περπατώ στους δρόμους και σε βρίσκω
Τρομάζω με όσα χτίζει αυτό το συναίσθημα
Τρομάζω με τα όνειρα που σε έχουν πρωταγωνίστρια

Έρωτας και δεν βρίσκω το κουράγιο να του πω φύγε
Φύγε άσε με ήσυχο , φύγε είναι εφήμερη η συμφωνία μας
Άσε με να δω μονάχος το νέο συμβόλαιο
Φοβάμαι ….είμαι ερωτευμένος και ντρέπομαι
Φανατικός εργένης κι έρχεσαι απρόσκλητος στη ζωή μου
Έρωτας ………. Ακάλεστος , γλυκός , ζεστός
Έρωτας που θα πληρώσω γι άλλη μια
Στα όνειρα μου ….και πάλι θα βάλω φωτιά .

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

Με μια φωνή η ψυχή μου θρηνεί .
Συγνώμη .

Εγώ παίρνω τους δρόμους και τα σπάω .
Συγνώμη .

Απ τον Όλυμπο μέχρι τον ουρανό γυρνώ.
Συγνώμη .

Τα μάτια μου βλέπουν χιόνια και σκοτάδι .
Συγνώμη .

Τίποτα στη γη την καρδιά μου δεν ευφραίνει .
Συγνώμη .

Στα σκοτάδια των βουνών , στο βυθό της θάλασσας πνίγομαι .
Συγνώμη .

Τι ωραίο που είναι απόψε το φεγγάρι .
Καθρέφτης με όλο μου το είναι . Χλωμό .
Συγνώμη .

Οι ερημιές είναι τόσο όμορφες κι απόψε .
Μαρμαρωμένος , για γάμο στολισμένος .
Συγνώμη.

Καθρέφτης το παρελθόν , καθρέφτης και το παρόν
Συγνώμη γερνάω κ έξω ρίχνει χιόνι .
Καθρέφτης φίλος πιστός
Και κλαίω όσο κλαίει
Καθρέφτης η πίκρα που τελειώνει
Για εκείνη και για εμένα .
Συγνώμη .
Ώρα χρυσή η μοναξιά κι ο θάνατος με καρτερά.

 

 

 

 

ΔΕ ΜΙΛΑΣ

Δε μιλάς σε ρώτησα αν με αγαπάς

Δε μιλάς πίσω από ένα <<τζάμι>> κρύβεσαι

Δε μιλάς νεκρός όπως κι εσύ –ΧΑΜΕΝΗ Η ΕΛΠΙΔΑ-

Δε μιλάς .Πέθανες ένα φθινόπωρο στην αγκαλιά τους

Δε μιλάς κι απόψε θα πάρω τους δρόμους
Φύλακα Άγγελε μου δεν θα λογαριάσω τους νόμους
Δε μιλάς στη φωτογραφία χαμογελάς
Πέθανες στ αλήθεια και με μένα τα βάζω
Δε μιλάς σε ρώτησα αν με αγαπάς
Δε μιλάς πίσω από ένα γυάλινο φέρετρο σε βάλανε
Νεκρός είμαι κι εγώ
Έχω μόνο φωνή και σου τραγουδώ

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Όταν κι εγώ πεθάνω – βάλτε όρκο
Όταν κι εγώ πεθάνω – ζήστε τις στιγμές
Όταν κι εγώ πάω να την βρω- Να χαρείτε
Ένα παράπονο μονάχα θα σας πω
Ζήσαμε για εμάς εσείς θέλατε να ζήσουμε για εσάς .
Τώρα πνίξτε το μίσος και την αδικία
Άδικα δεν πιστέψατε της καρδίας μου τη μία .

 

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Και να που τώρα συζητάμε αλλιώς
Παρακαλώ τον Θεό το πότε θα σε δω
Εσύ κλέβεις τις αναπνοές μου
Χαίρομαι κι εγώ όλες τις ανάσες
Ανάσες που χαιρόμαστε ,
<<Μαχαιριές >>χειρουργικές που δεν πονάνε
<<χημείες >> που δε μας κάνουν ζώα
Εμείς δεν λησμονάμε
Δεν σου το είπα μα μόλις χθες
μίλησα με τα κύματα,
πάλεψα με τον Ποσειδώνα
έκανα παζάρια με τον Καρκίνο
του είπα να πάρει εμένα
αλλά ο πούστης , αγάπησε εσένα .
Το περίμενα ….Τόσο όμορφη και νέα
Τόσο ερωτευμένος εγώ με εσένα
Είναι της μοίρας μου γραφτό
Ότι αγαπώ πεθαίνει
Και να που τώρα είμαι με το σωστό
Κρυφτό να παίζω πάλι με τον θάνατο.

 

 

 

 

 

ΚΑΤΙ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ
Κοιμάμαι έχοντας τις τύψεις αγκαλιά
Το ηρεμιστικό δεν με βοηθά .
Πάντα κάτι με κρατάει στη ζωή
Πέλαγος τα πάθη κι εσύ…
Εσύ τόσο γλυκιά…

Πάντα κάτι με κρατάει στη ζωή
Σκέψεις μου κρυφές
Αγάπες μου περαστικές
Καρδιοχτύπια δυνατά
Κι εσύ τόσο γλυκιά …

Ναυαγός και λουλούδι ξεραμένο
Στα βάθη του μυαλού μου εσύ
Στην καρδιά μου σύννεφα παχιά
Κι εσύ τόσο , μα τόσο πιστή
σε ότι νιώθω πάντα εκεί .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΖΕΥΓΑΡΙΑ

Λευκοντυμένες φιγούρες ζευγαριών στο βυθό χορεύουν
με άρπες χρυσαφένιων κοχυλιών τον έρωτα << υφαίνουν >>.
Εκστασιασμένα ζευγάρια χάδια μοιράζουν
είναι της Αφροδίτης παιδιά που όλοι οι θεοί θαυμάζουν .
Ένας νέος απλώνει το χέρι πιάνει το φεγγάρι
το γυμνό κορμί μιας κοπελιάς σκεπάζει
στο αθώο της στόμα ρόγα από σταφύλι βάζει
τη γεύση του κρασιού από τα φιλιά της παίρνει
και με τα χέρια του την χαϊδεύει , ξέρει να την μαγεύει .
Του ηλιοβασιλέματος τα χρώματα καθρεφτίζονται στα χώματα
στα χώματα που κείτονται <<πτώματα >>
θύματα παθιασμένου έρωτα .
Κουφάρια οι όρκοι σκελετωμένη η ελπίδα
η καρδιά κρατάει χάλκινη ασπίδα .
Μαυροντυμένες φιγούρες τριών αγοριών ενωμένες με λευκοντυμένες φιγούρες τριών κοριτσιών να σκαρφαλώνουν στην πλάτη του δράκου
έχοντας πάρει του ερώτα τα δώρα εξαφανίζονται στον ορίζοντα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Στην αγκαλιά γέρικου πλατανιού βρήκα δροσιά ,
Σε μια παλιά πηγή ξεδίψασα , πέρασα από τον πέτρινο δρόμο τα χρόνια του σκάλισα με βήματα αργά , πάλεψα με τον χρόνο .
Δεν σε είδα.

Η σκιά μου ζητά τώρα να ξαποστάσει , τα χέρια μου τον ιδρώτα της ψάχνουν να πιουν .
Πουθενά ένα μαντήλι , πουθενά τα δροσερά σου χείλη.
Τα μέσα μου χτυπά αγέρι δυνατό.
Δεν είσαι εδώ. Εγώ προχωρώ.

Κάθομαι σε μια σμπαραλιασμένη στάση λεωφορείων.
Βλέπω δεκάδες να σταματούν , άλλα τόσα να ξεκινούν .
Η ματιά μου γίνεται ένα με τις πόρτες , κολλάει στις φθαρμένες ρόδες
Δεν ήρθες.

Ώσπου σε είδα μέσα σε ένα γυάλινο <<κουτί >>
που μίλαγαν για μια κλοπή μετά για μια φωτιά για έναν αδίστακτο ληστή .
Μέσα σε φανταχτερή βιτρίνα βρισκόσουν. Πόσο πολύ μπερδεύτηκες . Πως έτσι μπλέχτηκες ;;
Δεν ήσουν εσύ. Δεν είσαι εσύ .

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΜΠΛΕ ( Κασσάνδρου 68 – Όροφος 5ος )

Στης Κασσάνδρου του δωματίου μπλε οι τοίχοι με ζηλεύουν
πόσο θα ήθελαν να σκύβουν πάνω σου να σε χαϊδεύουν .
Να ξυπνάνε μέσα σου, το χαμόγελο σου να παίρνουν .
Σε δωμάτιο με τοίχους μπλε αποκοιμήσου , άσε με ροκ μπαλάντες να σιγοτραγουδήσω, γλυκό νανούρισμα , τα μάτια σου να κλείσω.

Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα πλέξω τραγούδι ερωτικό , ιστορίες από όσα ζήσαμε θα σου διηγηθώ .

Με χρώμα γαλάζιο τα όνειρα σου θα ποτίσω , τον μαύρο καμβά της ψυχής σου θα ξαναζωγραφίσω.

Ανοιξιάτικη βροχή , υγρή ορχήστρα μαγική
θα σου παίξει μελωδίες να ξεχάσεις στο μπλε δωμάτιο
όλες σου τις αμαρτίες , να γκρεμίσεις τις εφηβικές σου ατασθαλίες .
Γείρε στην αγκαλιά μου αποκοιμήσου , γραπώσου από τα λόγια μου κοιμήσου .
Σε όνειρα με φόντο χρώμα του βυθού και του απέραντου ουρανού αφήσου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΓΩ Ο ΑΝΟΗΤΟΣ

Σε αρνήθηκα αν και πίστη αιώνια σου ορκίστηκα
Τα λόγια μου τα πήρε ο αέρας και τα έκανε σφαίρες
Σε πλήγωσα
Για σένα σκότωσα όλες τις αλήθειες
Για σένα μάτια μου πήρα όρκους βαρείς
Σε πούλησα

Καρδιά μου , πριγκίπισσα μου
Τα σε αγαπώ που σου φώναζα , οι αγκαλιές
Κι όλα τα σχετικά – ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ-
Μη μου στενοχωριέσαι , μην κλαις
Σε ντρόπιασα ο γελοίος
Τα πέταξα όλα , τα έπαιξα όλα
Και τώρα θα πληρώσω
Με ξεπούλησα .

 

 

ΦΩΤΙΑ

Φωτιά ήσουν και το ήξερα
αλλά σε πλησίασα , σε άγγιξα
σε πόνεσα , σε αγάπησα
Φλόγα ζεστή η κάθε μας αγκαλιά
οι νύχτες δεν ξημέρωναν
οι μέρες δεν σκοτείνιαζαν
φωτιά ….
Κάθε τι που μας περιέβαλλε
Φωτιά τα πάντα γύρω μας πυρκαγιά
Πόσο το χαίρομαι …
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ <<ΚΑΙΓΟΜΑΙ>>…

 

 

 

 

ΈΛΑ

Έλα ξανά Θεσσαλονίκη

Αν θέλεις

Έρχομαι ξανά Αθήνα

Μη με καλείς με απόκρυψη

Εγώ λέω πως το φιλί μου
Είναι ένα ευχαριστώ

Τα φιλιά στον λαιμό σου
Βάλσαμο ……..

Πόσες φορές στο εξομολογήθηκα ;;

Σε έχω ερωτευτεί
Δικάστε με , καταδικάστε με
Γαμώτο …Κρεμάστε με
Φτύστε με , λιθοβολίθεστε με

Αν θέλεις γίνομαι νερό να πιεις
Εσύ μονάχα μη με ερωτευτείς

Έλα να ζήσουμε το τώρα
Να έρθω να γευτούμε την περιπέτεια την κάθε ώρα

Όπου κι αν πας , όπου κι αν πάω
Το σκοτάδι , όταν είμαστε μαζί , γίνεται μέρα

Να έρθω;;;
Θα έρθεις ;;;

 

 

 
ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ

Κάθε μέρα , χρόνια τώρα η ίδια ιστορία
Ξυπνάω με 4 ώρες ύπνο
Με τραγούδια φτηνά χαράματα κουρέλι
Γιατί έφυγες νωρίς
Να κοιμηθώ δεν μπορώ
Στην κοινωνία μόνο να υποκριθώ
Ο πόνος αβάσταχτος , η απουσία μαχαιριά
Ήρθε η άνοιξη κι αναρωτιέμαι
Γιατί είμαι εδώ ;;;
Γιατί δεν πήρα εγώ την θέση σου;;
Πάντα με βασανίζει το ίδιο ερώτημα

Κάθε μέρα , χρόνια τώρα η ίδια δυστυχία
Κοιμάμαι 4 ώρες το πολύ
Κατάθλιψη , άρνηση για κέφι και γλέντι
Όλα επιφανειακά , όλα σε σχολή θεάτρου
Όλα εικονικά
Ήρθε ο χειμώνας και με λιώνει
Τους άλλους τους παγώνει
Πάντα το ίδιο ερώτημα
Γιατί εσύ κι όχι εγώ ;;;
Οι εποχές αλλάζουν , οι συνθήκες υποτροπιάζουν
Πάντα με βασανίζει η ίδια απορία
Γιατί εσύ κι όχι εγώ ;;;
Εσύ θα άντεχες , εγώ δε με μπορώ.

 

 

 

 

 

 

 
ΆΣΕ ΜΕ

Δεν ζήτησα πολλά , μόνο να με αφήνεις να σε αγαπώ
Σαν ξημερώνει να σε έχω σφιχτή αγκαλιά
Δεν ζήτησα πολλά , μόνο να με έχεις φύλακα άγγελο
Σα νυχτώνει, να είμαι η κουβέρτα σου και το σεντόνι

Άφησε με να σε αγαπώ , να σε πονάω να σε πίνω
Δεν ζητάω πολλά , μόνο να σε αγαπώ
Άφησε με να είμαι το ντεπόν , η ασπιρίνη
Να σε αγαπάω άσε με , είσαι η καφεΐνη μου …

Δεν ζήτησα πολλά , μόνο να σε αγαπώ
Αν ζητάω , πιστεύεις αρκετά
Δείξε μου την πόρτα , μου αρκεί εσύ να είσαι καλά
Δεν ζητάω πολλά , μόνο να σε αγαπώ ,
πρωινή και βραδινή νικοτίνη μου .

 

ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
Μια ματωμένη Κυριακή
Κάνε γλύκα τον καημό
Σήκω από το κρεβάτι
Γίνε όπως χθες
Όνειρα σε τιμές προσιτές

Μια ματωμένη Κυριακή
Θέλω να με κρατάς
Θέλω να με αγαπάς
Ημέρα μοναξιάς
Δεν θα γίνω όπως εχθές

 

 

 

 

 
ΧΙΛΙΑ ΕΝΑ

Χίλια ένα τριαντάφυλλα , τόσα χρειάστηκαν
Δεν το περίμενες μα εγώ το ήξερα από την αρχή
Σαν σε πρωτοείδα , σαν σε <<έκοψα>>, σαν με μαχαίρωσα
Μαρτύριο που θα κρατήσει αιώνια
Και το χειρότερο ;;;
Θα με μισήσεις , δεν θα με ρωτήσεις
Αν από άλλη αγκαλιά έγινα λιποτάκτης
Για σένα θα είμαι πάντα ο τρελός , ο επαναστάτης .

-Χίλια ένα μπουμπούκια κόκκινα είναι ο επίλογος-

Το ξέρω δεν το περίμενες και συνέπειες να μη φοβάσαι
Άσε με να εξομολογηθώ μέσα από αυτά
Τα χίλια ένα κόκκινα τριαντάφυλλα
Θα με μισήσεις , δεν θα με ρωτήσεις
Την απάντηση την ξέρεις ….
Εσύ μια χαρά κι όλα καλά
Κι εγώ ….άντε πάλι εγώ θα πνίγομαι
Θα ξεφτιλίζομαι , θα γίνω στάχτη και φωτιά
Άντε πάλι ….για όλα φταίω εγώ …….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΠΛΑΣΤΟ

Με ρωτάς ποιος φταίει και στο παρελθόν μου κόβεις εισιτήριο
έχω διαβατήριο πλαστό
Θες να φωνάξεις ….Θες να ουρλιάξεις ….
Κι εγώ ….
Με διαβατήριο πλαστό μπήκα στην καρδιά σου
Και κανείς δε με σταμάτησε ,
κανείς δεν μου είπε ούτε ένα γεια σου ….

Ωραία της καρδιάς μου , πρώτη της γειτονιάς μου
Την καρδιά σου πολιορκώ με διαβατήριο πλαστό
Μου πήρε , η αλήθεια είναι χρόνο, για να το βρω
Ομορφιά του πρωινού μου , χρώματα του δειλινού μου
Θες να το βάλεις στα πόδια …να κρυφτείς
Κι εγώ …..

 
ΦΕΥΓΩ

Φεύγω μη μείνω κι ενοχλώ
Φεύγω την αλήθεια να μη δω
Φεύγω με τα κατάρτια μου σπασμένα
Τα πανιά μου σχισμένα
Φεύγω το τέλος θα είναι δυσάρεστο
Κι ο ρυθμός ακατανόητος
Φεύγω δεν θα μείνω θεατής γιατί τρομάζω
Το έργο αυτό έχει σενάριο καλό
Και παραγωγό πολύ ακριβό
Φεύγω …

 

 

 

 

 

ΑΠΛΑ ΥΠΑΡΧΩ

Η ξυριστική μηχανή που μου δώρισες είναι στο ντουλαπάκι του μπάνιου
Δεν τη χρειάζομαι πια
Ξυπνάω με κοιτάζω στον καθρέφτη
Πόσο όμορφος είσαι μου έλεγες ξυρισμένος
Χαμογελούσα …. Πόσο όμορφη ήσουν ….
Χθες ξυρίστηκα για μη με προδώσω σε ένα ραντεβού
Πόσο μου λείπεις
Ξυπνάω και όλα θυμίζουν εσένα
Ζω απλά για να ζω
Χθες έβαλα πολύχρωμο πουκάμισο
Για να με ελευθερωθώ από εσένα
Δεν τα κατάφερα ….

Τι ωραία που είναι η άνοιξη και το καλοκαίρι
Τα πάντα γύρω ανθίζουν , τα πάντα γύρω όμορφα
Κι εσύ ακόμη πιο ανθισμένη , ακόμη πιο όμορφη
Οι γλάροι πετάνε και οι πασχαλιές ανθίζουν
Τα μαγιό βγήκαν από τις ντουλάπες
και τα αντηλιακά μυρίζουν στην ατμόσφαιρα
το άρωμα σου όμως μυρίζει παντού
Νέοι έρωτες σέρνουν το χορό
Κι εγώ ;;; Κλεισμένος στη βαρυχειμωνιά μου
Φορώντας τα μαύρα πουκάμισα μου
Καλή σου άνοιξη λατρεμένη , καλό σου καλοκαίρι αγαπημένη .

 

 

 

 

 

 

 

ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΣΟΥ

Τα μονοπάτια του μυαλού σου προσπαθώ να εξερευνήσω
Μια ακαταμάχητη περιέργεια με τρώει και μια απορία
Θα είμαι μέσα ;;;
Πρέπει να μάθω αν με σκέφτεσαι , αν έστω έχεις κρατήσει μια φωτογραφία μας .
Άραγε θα έχεις ;;;
Στους διαδρόμους τους μυαλού σου έχω ανάγκη να περπατήσω
Κράτησες έστω μια ευχάριστη ανάμνηση ;;;
Κράτησες ;;;
Καίγομαι από περιέργεια που ίσως με πικράνει αν δε με δω
Θα με δω;;;
Όλο το απόγευμα κάνω βόλτες , χίλιες εικόνες ,
στους διαδρόμους του μυαλού σου.
Με ψάχνω ανάμεσα στις παιδικές σου αναμνήσεις
Τις εφηβικές σου περιπέτειες , στα σχολικά σου χρόνια .
Με ψάχνω .
Δε μπορεί κάπου ανάμεσα σε όλα όσα έχεις κρατήσει
Θα υπάρχω κι εγώ .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ
Για να κλέψεις ένα σε αγαπώ πρέπει να μάθεις πρώτα να το λες
Δεν είναι εύκολο να στο χαρίσει ο καθένας και η καθεμιά
Το σε αγαπώ περιέχει πολλά ακριβά συστατικά .

Για να κερδίσεις ένα σε αγαπώ πρέπει πρώτα να μάθεις τη λέξη πονώ
Αν δεν πονέσεις θα το βρίσκεις και θα το χάνεις
Το σε αγαπώ δεν είναι αστείο μα θέμα σοβαρό .

Για να ακούσεις ένα σε αγαπώ πρέπει να κλάψεις με δάκρυα αληθινά
Αν δεν ταπεινωθείς , αν δεν πληγωθείς το σε αγαπώ θα είναι ψεύτικο
Θα προδοθείς.

Το σε αγαπώ είναι καταδίκη γλυκιά
Τυχεροί όσοι το ακούσαμε ,
όσοι το είπαμε και το εννοούσαμε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΉΛΙΕ ΜΟΥ

Χρυσαφένιο ηλιοβασίλεμα να με θυμάσαι
Όλες τις φορές που σε κοίταξα να μη ξεχάσεις
Μα σαν ανατέλλεις ήλιε μου χρυσέ
Στο δικό μου παράθυρο να στέκεις να χαμογελάς
Όσο σε αγάπησα , να με αγαπάς
Ποτέ μα ποτέ μη με ξεχνάς

Χρυσαφένιο ηλιοβασίλεμα να μη λυπάσαι
Αν κάποιες στιγμές με βλέπεις και φοβάσαι
Να συνεχίζεις να ανατέλλεις ήλιε μου χρυσέ
Με το φως σου το λαμπερό , δικαιοσύνη να σκορπάς
Όσο σε πίστεψα κι ότι θυσίασα
με τις ακτίνες σου τις φωτεινές ,να τους το<< λες>> .

Χρυσαφένιο ηλιοβασίλεμα να με ποθείς
Να με αποζητάς κατάματα να με κοιτάς
Είσαι φιλαράκι μου καλό ,
παρηγοριά στον ερωτικό κι αργό μου θάνατο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΟΝΑΧΑ ΕΣΥ

 

Ποιος θα παρηγορήσει εμένα ;;;
Ποιος θα κλάψει πάνω από το αόρατο το στέμμα ;;;
Ποιος θα ματώσει το φεγγάρι ;;;
Ποια είσαι που τις αναμνήσεις χαλάσματα ,
Όλα μου τα φαντάσματα πας να ζωντανέψεις ;;;
Κι άλλα δάκρυα καυτά
Κι άλλα ψέματα με γεύση αλμύρα
Κι άλλα νερά βρώμικα , θολά
Και στο βάθος χαμόγελα – πικρά –

Καλοκαίρι , κύματα, βροχές ξεχασμένες
Ποια θα με κλάψει ;;;
Ποια θα με θάψει ;;;
Εσύ …Μονάχα εσύ η παντοτινή μου αγάπη
Χειμώνες , καλοκαίρια …. Εδώ …
Το μνήμα εδώ η κόλαση κι εδώ τι θέλω εγώ εδώ;;;;

Δεν θέλω τίποτα μόνο την αλήθεια
Βουλιάξανε τα όνειρα πνίγηκε η αλήθεια
Ξύπνα , σύνελθε …….
Όσα στιχάκια και να γράψω
Όσα τραγούδια και μαντινάδες να σου πλέξω
Πάλι θα μπλέξω….
Θέλω να πεθάνω …Μπορώ ;;;;
Πες μου όχι …Πες μου πως θα τρέξεις
Προκυμαία , με του έρωτα τη σημαία
Πνίγομαι βαριά – ανασαίνω
Βυθίζομαι κι όμως με βλέπω
Ακόμη αντέχω …..

 

 

 

 

 

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Σβήνουν τα φώτα , λόγια θολά , μπερδεμένα
Σαν χθες σε νιώθω , ήσουν σιωπηλή
Μέχρι που το πάθος σου έδωσε κραυγή
Λόγια φτηνά , λόγια πρόστυχα
Και μια ευχή
Το μυαλό μου να κερδίσεις
Κι όχι το σώμα μου να το ξεσκίσεις

Ζαλίζεσαι και παίρνεις το άρωμα μου
Μα εγώ κοπέλα μου είμαι η ατιμωρησία μου
Κι όλα δικά μου
Μια ευχή μια προσευχή
Το μυαλό μου να κερδίσεις
Κάνε μια ευχή
Έλα και δες την και ξέσκισε την

Άνοιξη …..κι όμως για εμένα είναι χειμώνας
Ναι …είναι χειμώνας
Εκεί που φυτρώνει μόνο ο ….θάνατος
Γιατί;;; Γιατί θάνατος είναι η άνοιξη
Και τα μπουμπούκια που ανθίζουν
Όλα είναι θάνατος …κι εγώ ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ
Χθες βράδυ πήρα μια απόφαση
να μη σου λέω ψέματα
Ξέρεις πόσο πολύ σιχαίνομαι το ψέμα
Την αχαριστία και την αδικία
Μέτρησα όλα τα αστέρια του ουρανού

Έλειπε ένα , εσύ

Το ξημέρωμα με βρήκε σε άλλη αγκαλιά
Σκέφτηκα πως ..περνάω καλά
Ξέρεις πόσο με ευχαριστεί η φτωχή , η ψεύτικη ηδονή
Μέτρησα όλες τις στιγμές από τους έρωτες μου

Έλειπε ένας , ο δικός μας

Ξύπνησα με πονοκέφαλο και πήρα μια ασπιρίνη
Ξέρεις πως δεν μου αρέσει να παίρνω πρωινό
Ξύπνησα το λοιπόν με έναν άρρωστο εγκέφαλο
Με σένα…

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΘΑ ΘΥΜΟΣΟΥΝ

Αν θυμάμαι σωστά ένα βράδυ χάθηκες
Αν θυμάμαι καλά ένα απόγευμα περίμενα άδικα
Αν θυμάσαι καλά σε περίμενα στην προκυμαία
Αν θυμάσαι σωστά ήταν βράδυ και είχε σκοτάδι

Αντέχω την κοπάνα σου , αντέχω την αλητεία σου
Αυτό που δεν αντέχω είναι την τιποτένια κοροϊδία σου

Θα θυμόσουν σωστά εάν ερχόσουν
Θα θυμόσουν καλά εάν τον λόγο σου κρατούσες
Θα θυμόσουν για πάντα την τελευταία μας αγκαλιά
Πως όμως ;;; Ποτέ δεν ήρθες .

 

ΦΩΣ

Φως στην καρδιά
Φως στα φιλιά

Ένα κερί πεταμένο , μια λαμπάδα κλεμμένη
Κι ο ρυθμός της καρδιάς λιγοστός
Η φλόγα δυναμώνει σα τον ήλιο
Τόσο κράτησε και η αγάπη μας

Φως στην καρδιά
Φως στα όνειρα τα ξεφτισμένα .

 

 

 

 

 

 
ΠΑΓΩΝΙΑ
Παγωνιά ..
Τι όμορφη λέξη
Εκφράζει όλο μου το είναι
Παγωνιά …
Πόσο τη λατρεύω
Κι αυτή τη μαχαιριά

Παγωνιά ..
Είναι καλοκαίρι και το δικό μου ταίρι
τρέχει να ξεφύγει από θλίψεις , λάθη , παραλείψεις
Παγωνιά …
Εκφράζει όλο μου το σήμερα , το χθες και το μετά

Παγωνιά ..
Τι ζεστή λέξη
Περιέχει όλα όσα είμαι
Πόσο τη λατρεύω …
Παγωνιά το όνομα σου…
Πληγή που δεν λέει να κλείσει ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΒΑΤΕΡΛΟ
Κάθισα στο μπαρ ναι εκεί που πήρα την κατηφόρα
Είπα να μη φύγω , σκέφτηκα να γυρίσω πίσω
Να θυμηθώ τι έφταιξε και γίναμε εχθροί
Τα τελευταία μου λόγια σκέτη ντροπή
Λόγια της μέθης νικηφόρα
Βατερλό …..
Να είχα τη δύναμη να τρέξω με το μυαλό σου
Να παίξω σα μικρό παιδί , να σε ξανά μαγέψω
Κάθισα στο μπαρ εκεί που σαν άλλος Ναπολέοντας
Γεύτηκα την ήττα , κόλλησα στο σκαμπό
Με τσιγάρο και ποτό θλίβομαι , μετανοώ
Δε σου ζήτησα να με αγαπήσεις
Δεν θέλησα να με ερωτευτείς
Να μου κάνεις παρέα , να αγκαλιαστούμε κλαίγοντας
Και στο δικό μου Βατερλό , να τσουγκρίσουμε ποτήρια ασημένια
Εγώ ένα μηδέν , χωρίς εσένα
Βατερλό μου όμορφο , γλυκό ,κοντινό
Βατερλό μου χθεσινοβραδινό .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
<<ΜΑΡΤΥΡΙΟ>>
Εννέα το πρωί. Κάθομαι στο γραφείο
Στρίβω ένα τσιγάρο , πίνω λίγο καφέ.
Ξεφυσάω .
Ο κόμπος της γραβάτας με πνίγει.
Τον λύνω .
Κλείνω την πόρτα , κατεβάζω τα στόρια.

Βάζω στο αθόρυβο το κινητό.
Στέλνεις sms και ζητάς συγνώμη.
<<συγνώμη σε πίεσα >>
<<συγνώμη δώσε άλλη μια ευκαιρία>>

Ζήτησες η σχέση μας να προχωρήσει
Να παντρευτούμε, να κάνουμε παιδιά .
Δεν είμαι έτοιμος για τέτοια ευθύνη
Δεν ξέρω τι φταίει .
Δεν είμαι έτοιμος .
Στο χα πει .

Στρίβω άλλο ένα τσιγάρο .
Ξαναδένω τη γραβάτα.
Σου στέλνω sms << Σταμάτα .Με ενοχλείς>>.
Ξεφυσάω …
Στο γραφείο δεν χωράω.

Σηκώνω τα στόρια .Ανοίγω τα παράθυρα .
Κάνει ζέστη . Ο ήλιος λάμπει .
Το κινητό μου σπασμένο στον κάδο απορριμμάτων.
Καθαρίζω τα γυαλιά ηλίου.
Ξεφυσάω …
Τι μαρτύριο κι αυτό να σε θέλω μα …να μην μπορώ .

 

 

 
ΤΙΜΩΡΙΑ

Με άφησες να χαθώ στα σκοτάδια
Κενός χωρίς καμία ελπίδα

Ξυπνάω , πουλάω φίλους , πουλάω ερωμένες
Εμπειρίες σημαδεμένες

Η νύχτα είναι φίλη μου και τιμωρία στυγνή
Ολόγυμνη στέκεσαι ψεύτικη αλήθεια

Κοιμάμαι με τα μάτια ανοιχτά
Φεύγουν οι μέρες και μας φέρνουν κοντά

Στον αέρα σκορπίζονται τα λόγια
Με άφησες να καταστραφώ

Οι σταγόνες της βροχής , οι ακτίνες του ήλιου
Δεν μου έμεινε τίποτα να χάσω

Νέμεσις …Αϋπνίες
Τιμωρία , έγκλημα …. Ερινύες .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΑΛΙ
Στιγμή μου ξένη
Ζωή άδεια
Αστέρια με τα χέρια να σας δείχνουν
Τροφή πλαστική
Ζωή άδεια
Πάλι για εμάς μιλάνε
Πάλι τα λόγια τους μασάνε

Κάποιος πρέπει να πληρώσει
Κάποιος πρέπει να μετανιώσει
Ο κόσμος τώρα έγινε ξένος
Και το φεγγάρι άδειο

Κλέβω χρόνο , νοικιάζω στιγμές
Πεθαίνω και δεν κλαις
Μόνο έρχεσαι ξανά
Χίλιους κόσμους έταξες
Ζήτησα έναν και μοναδικό

Στιγμή μου ξένη κι άδεια
Τα χρυσά φεγγάρια , αναμνήσεις
Εγώ δεν θα πλεχτώ στα δίχτυα
Εγώ θα χαθώ με ελιγμούς
Πάλι για εμάς μιλάνε
Πάλι τα λόγια τους μασάνε .

 

 

 

 

 

 
ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ

 

Να ήτανε η αγάπη μας καράβι
κι ας βούλιαζε
Με κατάρτια ρημαγμένα
και πανιά ανεμοδαρμένα
κι ας ρήμαζε .
Χίλιες φορές να ήτανε η αγάπη μας όπως παλιά
Ένα καράβι με κάτασπρα πανιά
Ένα λιμάνι απόκρυφο
Μια σπηλιά ανεξερεύνητη
Εσύ ο ουρανός κι εγώ .

 

 

ΟΥΡΑΝΕ

Ουρανέ μου γαλάζιε, φωτεινέ
Σε παρακαλώ πες τη να γυρίσει
Ουρανέ μου θυμωμένε , σκοτεινέ
Αν τη βρεις καβάλα σε μια σου αστραπή
Κάνε την μπόρα , βρόχινο νερό
Να πέσει πάνω μου κάθε της σταγόνα θέλω να πιω
Ουρανέ μου σκούρο μπλε
Σε παρακαλώ πες τη να ξεχάσει
Ουρανέ μου με που έχεις σύννεφα λευκά
Αν τη βρεις ανάμεσα στα πουλιά
Ρίξε χαλάζι , ρίξε χιόνι
Φτάνει κοντά μου να γυρίσει σα νιφάδα ,
Σαν βροχή , φτάνει να γυρίσει .

 

 

 

 

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ

Κόλαση και παράδεισος , αγάπη κα μίσος
Μια κλωστή τα ενώνει
Άλλες φορές σπάει και μετατρέπεται σε αιώνια καταδίκη
Κι άλλες φορές σκεφτόμαστε τα δίκια και τα λάθη
Μια κλωστή κόβεται
Καινούργιο βιβλίο με σελίδες λευκές η ζωή
Έτσι και η αγάπη και το μίσος
Γράφεις μέχρι να το αποφασίσεις όλα να τα σβήσεις
Από την αρχή να ξαναγράψεις
Για όλα αυτά τώρα που δεν σου έκατσε η ζαριά ένα έχω να σου πω
Λόγια που σε <<σπάσανε>> σε χίλια κομμάτια
<<Σκηνικά>> που σε μάτωσαν και μόνη σε παράτησαν
Εδώ είμαι κι αν με χρειαστείς φτάνει να με φωνάξεις
Αν με χρειαστείς κάλεσε το 69…. Και θα είμαι εκεί .
Δύσκολες νύχτες , μικρές ημέρες ,βουλιάζεις το γνωρίζω καλά
Πράξεις που έχεις μετανιώσει και κλείνεσαι στον εαυτό σου
Μη με ξεχνάς , μη θυμάσαι που καταλήξαμε
Είμαι εδώ και περιμένω μια φωνή …Και θα είμαι μαζί σου .
Μη σε πιάνουν ντροπές , μη πνίγεσαι σε σκέψεις σκοτεινές
Μεσάνυχτα , πρωί όποτε τα αποφασίσεις θα είμαι κοντά σου.
Η παρηγοριά, η κουβέντα η γλυκιά,, το μαξιλάρι σου
Ο πρώην εραστής σου , ο πρώην σε όλα ……….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ξέρεις πως νιώθω τελευταία ;;;
Σαν ηλεκτρική συσκευή , σαν πλαστική σακούλα
Κι ότι άλλο πλέον εύκολα ανακυκλώνεται .
Δε μιλάς ..Τι να πεις …
Μάθε πως η αγάπη , ο έρωτας η αλληλοεκτίμηση , ο αλληλοσεβασμός κι όλα τα <<συστατικά >> που περιέχει μια σχέση δεν ανακυκλώνονται.
Η λύση είναι μία πρώτα κάνεις ντιλίτ σε όλα τα παραπάνω
Κι έπειτα βρίσκεις μια νέα <<συσκευή >> , έχοντας πρώτα πετάξει την προηγούμενη .
Εμένα δηλαδή .

Ο κορεσμός είναι στην ημερήσια αναφορά του δεσμού μας
Το ξέρω κάνω πράγματα να αναθερμάνω τη σχέση μας
Εσύ δεν αναγνωρίζεις το παραμικρό ,
το μυαλό σου είναι αλλού
Αναζητάς τρόπους να λείπεις , ξέχασες την ειλικρίνεια
Τον ακρογωνιαίο λίθο της σχέσης μας , ξέχασες όλους τους όρκους
Το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να απαλλαγείς
Προσπαθώ να σε βοηθήσω . Στο ψυγείο έχω αφήσει ακόμη ένα σημείωμα κολλημένο …Προχώρα …
Ανακύκλωσε με.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΠΙΣΤΙΑ

Προσπαθώ να ξεμπερδέψω τον κόμπο που προκάλεσα
Εσύ κι εγώ το τέλειο ζευγάρι
Μια παρεξήγηση μια λάθος εξήγηση και σε απάτησα .
Ντρέπομαι να σε κοιτάξω στα μάτια
Νιώθω βρώμικος .
Ξυπνάμε το πρωί , τρέχεις να μου ετοιμάσεις τον καφέ
Ρούχα μου και παπούτσια όλα στην εντέλεια .
Αφορμή από την πλευρά σου καμία
Τα σε αγαπώ σου , τα χάδια σου όλα εντάξει .

Πως τα κατάφερα έτσι ;;;;
Θέλω να σου πω την αλήθεια , φοβάμαι
Δεν θέλω να σου ραγίσω την καρδιά
Δεν θέλω να δω τα μάτια σου να κλαίνε
Νιώθω απαίσια .

Αν στο πω μπορεί και να σε χάσω
Αν δεν στο πω θα σκάσω από τις ενοχές
Ξέπεσα στο μέσα μου , σε εσένα όχι ακόμη
Απιστία τι βλακεία , απιστία από τον παράδεισο βρέθηκα στην κόλαση
Το αποφάσισα θα σου το πω ,χωρίς δικαιολογίες κενές
Θα σου το πω κι ο Θεός βοηθός , το μόνο που με ηρεμεί
είναι οι προσευχές .
Άραγε θα εισακουστούν κι αυτές ;;;
Θα σου το πω και μόνο από την αγάπη σου συγχώρεση θα καρτερώ .

 

 

 

 

 

 

ΖΗΛΙΑ

Μη μου λες πως άλλες μου αρέσει να κοιτώ
Μην ξεστομίζεις λόγια που θα μετανιώσεις
Μη ξαναπείς πως δεν σε αγαπώ
Σταμάτα να ζηλεύεις δεν μας κάνεις καλό
Για σένα τα παράτησα όλα ,
για σένα σε << άπιστους>> γονάτισα
Ψάχνεις τις κλήσεις στο κινητό μου
δεν βρίσκεις τίποτα
Ρωτάς τις συντρόφους των φίλων μας αν πήγαμε στο γήπεδο
Γελάνε.. .Ποιος ξέρει , ίσως ναι , σου απαντάνε
Πίσω από την πλάτη σου γελάνε
Στη φωτιά μη ρίχνεις την αγάπη
Τη ζήλια μην αφήνεις να σε τρώει
Απέναντι σου είμαι εντάξει
Στη φωτιά να κάψεις όλα σου τα απωθημένα
Η ζήλια είναι σύμβουλος κακός
Κι εγώ έχω περάσει πολλά
Ρίξε τη ζήλια στον Καιάδα κι έλα να πιούμε ένα κρασί
Στη γωνιά μας τη ζεστή όπως παλιά
Και ξέρεις κάτι ..Αν ποτέ κοιτάξω άλλη
Δεν θα το κάνω <<πείνα >> αλλά από περιέργεια
Ώστε να σου πω αυτό κάθε μέρα σου λέω και το εννοώ
Είσαι η πιο όμορφη στον κόσμο και είσαι δικιά μου .
Ζηλιάρα μου …

 

 

 

 

 

 
ΣΚΟΥΡΙΑ
Σαν θαλασσινό νερό με σκουριάζεις
Οι νύχτες γέμισαν με χάπια ηρεμιστικά – Αμίλητες –
Νύχτες γεμάτες υγρασία που με αρρωσταίνουν- Αμείλικτες –
Το πρωί θα τρέξεις στο λιμάνι στο Μπατσί
Το αποφάσισα θα φύγω από το νησί
Μια συγνώμη σου περίμενα και θα έμενα κοντά σου
Ένα βλέμμα <<φωτεινό>> και θα κρυβόμουν στην αγκαλιά σου.

 

ΝΑΥΑΓΙΟ

Το τιμόνι στο καράβι που το λέγανε η αγάπη μας έσπασε
Η όλη σου ύπαρξη στα σκοτάδια κολυμπά
Και τα κλειδιά της καρδιά μου σπάσανε
Τα αντικλείδια στο βυθό πεσμένα
Κι εσύ που έπαψες να με αγαπάς
Λόγια σωσίβια μου πετάς
Μα έγινα ναυάγιο δεν ελπίζω στο αύριο
Ναυάγιο που με λύπη στα μάτια όλοι πια
λες και είμαι τουριστική ατραξιόν
επίμονα κοιτάνε.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΓΑΠΑ ΜΕ
Σ αγαπώ , χύνω αίμα…
Σ αγαπώ , πίνω , μεθάω
Όλα για πάρτι σου …
Σ αγαπώ , κι αν σε χάσω θα πεθάνω
Σ αγαπώ , κι αν με προδώσεις θα χαθώ
Όλα δικά σου …

Αγάπα με , στήριξε με
Αγάπα με , χύσε δάκρυα
Όλα για πάρτι μου
Αγάπα με , κράτα με σφιχτά
Αγάπα με , κάθε στιγμή
Όλα για πάρτι μας .
ΕΣΕΝΑ ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ

Έφερες φως στο σκοτάδι
Πριν από εσένα καλή μου ήμουν ρεμάλι
Εσένα θέλω μόνο , καλυμμένος
Με το παρελθόν συμβιβασμένος
Έφερες το χαμόγελο στο πρόσωπο μου
Χάρισες το γέλιο που πόσο να ξέρες μου είχε λείψει
Άλλαξα τηλεφωνικό αριθμό και σπίτι
Στα σκουπίδια πέταξα ότι με είχε πληγώσει
Εσένα θέλω μόνο , είσαι γυναίκα και παιδί
Είσαι ότι κάθε άντρας ποθεί
Μόνο στη σκέψη πως κάτι κακό θα πάθεις
Τα μάτια μου βουρκώνουν
Εσένα θέλω μόνο για όλους είσαι η Έρρικα
Για μένα η γυναίκα που πρόσμενα
Αγάπη μου …Εσένα θέλω μόνο .

 

 

 
ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ

Αγάπες μου λυπημένες
Ανακαλέστε τις κατάρες
Τα χτυπήματα σας είναι ισχυρά
Αγάπες μου περασμένες
Τη ζωή μου δώστε πίσω
Αφήστε με να τη συνεχίσω

Έκανα λάθη , τώρα το ξέρω
Μην επιτρέψετε άλλο να υποφέρω
Πιάσανε τόπο οι κατάρες σας
Ελευθερώστε με να βρω το γιατρικό

Αγάπες μου στοιχειωμένες
Πάψτε να είστε λυπημένες
Ελευθερώστε με ,αγάπες καταραμένες
Μια ευκαιρία δώστε μου .

 
ΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ
Πωλείται καρδιά σε τιμή ευκαιρίας
Έχει περάσει πολλά μα δουλεύει καλά
Έχει πονέσει , έχει κλάψει σας εγγυώμαι είναι εντάξει
Πωλείται καρδιά σε τιμή λογική
Υπήρξε ευαίσθητη και τώρα είναι σκληρή
Στο χέρι σας είναι κυρίες μου να γίνει μαλακή .

Πωλείται καρδιά , μέτρα τετραγωνικά πολλά
Οι τοίχοι της έχουν λίγο μαυρίσει
Σας δίνω δώρο χρώματα για να την ανακαινίσετε
Δεν παρακαλάω , αν θέλετε , αγοράστε την
Αν μπορείτε ξανά βάψτε την
Πουλάω την καρδιά μου
και δέχομαι προτάσεις μόνο σοβαρές .

ΣΤΟ ΕΙΧΑ ΠΕΙ

Ξύπνησα με ένα κεφάλι βαρύ , μια ψυχολογία αρνητική
Το περασμένο βράδυ κοιμήθηκα στη μάνα μου
Να παντρευτούμε ζήτησες και είπα όχι
Έκλαψες και από το μπαρ έφυγες
Εννέα το πρωί. Κάθομαι στο γραφείο
Στρίβω ένα τσιγάρο , πίνω λίγο καφέ.
Ξεφυσάω . Ο κόμπος της γραβάτας με πνίγει.
Τον λύνω .Κλείνω την πόρτα , κατεβάζω τα στόρια.

Βάζω στο αθόρυβο το κινητό.
Στέλνεις sms και ζητάς συγνώμη.
<<συγνώμη σε πίεσα >>
<<συγνώμη δώσε άλλη μια ευκαιρία>>
Ζήτησες η σχέση μας να προχωρήσει
Να παντρευτούμε, να κάνουμε παιδιά .
Δεν είμαι έτοιμος για τέτοια ευθύνη
Δεν ξέρω τι φταίει .Δεν είμαι έτοιμος .Στο χα πει .

Στρίβω άλλο ένα τσιγάρο .
Ξαναδένω τη γραβάτα.
Σου στέλνω sms << Σταμάτα .Με ενοχλείς>>.
Ξεφυσάω , στο γραφείο δεν χωράω.
Σηκώνω τα στόρια .Ανοίγω τα παράθυρα .
Κάνει ζέστη . Ο ήλιος λάμπει .
Το κινητό μου σπασμένο στον κάδο απορριμμάτων.
Καθαρίζω τα γυαλιά ηλίου. Ξεφυσάω …

Χτυπάει το σταθερό .Είναι ο διευθυντής μου .
Στη γωνία η βαλίτσα έτοιμη , για μια έκτακτη αποστολή.
Την αρπάζω και προχωρώ…
Αν έκανες λίγο υπομονή , αν με άκουγες όταν σου μιλούσα
Αν , αν , αν ……..Καπνίζω , ξεφυσάω ..
Είμαι έτοιμος να κάνω τη δουλειά.
Μακάρι ο Θεός να μου δώσει δίκιο .

Δέκα το πρωί .Είμαι ερείπιο που τρέχει .
Ένας μαθητής νεκρός …….
Απόψε δεν θα κοιμηθώ .
Είμαι συντρίμμια και θα ξενυχτήσω …συντροφιά με άλλα…. Ανθρώπινα συντρίμμια.

ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑΜΕ
Το φεγγάρι σχημάτιζε έναν ασημένιο διάδρομο
Τον βλέπαμε να καθρεφτίζεται στην επιφάνεια της θάλασσας
Πάμε ;;; Σε ρώτησα
Που ;; Απάντησες ;;
Στο φεγγάρι είπα …
Χαμογέλασες … Γλυκέ τρελέ μου, με αποκάλεσες .
Σηκώθηκα κι έπεσα στο νερό , στάθηκα όρθιος
Σου φώναξα θα έρθεις ;;;;
Ήρθες με αγκάλιασες και περπατήσαμε
πάνω στον ασημένιο του φεγγαριού διάδρομο
Δε σκεφτόμασταν τίποτα ,
δε μας ενδιέφερε τι θα έφερνε το αύριο
Το ζήσαμε κι αυτό σε ένα φεγγάρι Αυγουστιάτικο
ενωθήκαμε
Στο μπαλκόνι του φεγγαριού βρεθήκαμε ,
ερωτευτήκαμε .
Στον ασημένιο διάδρομο του <<κυλιστήκαμε >>
Πετονιά πετάξαμε και το φεγγάρι στην παρέα μας κατεβάσαμε
Τον πρώτο μας χορό γύρω από αυτό στήσαμε
Κι εκείνο να λάμπει περισσότερο και να μας ρίχνει στα βαθιά
Ερωτευτήκαμε με σύμμαχο ένα αυγουστιάτικο φεγγάρι
Με τα σώματα μας γυμνά στη λάμψη του
Τον έρωτα γευτήκαμε .

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΚΟΡΠΙΣΕ ΜΕ
Τα σημάδια μέσα σου νωπά
Ψάχνεις στα σκοτάδια να δεις πόσο σε αγάπησα
Ψάχνεις στα σημάδια να βρεις πόσο σε πρόδωσα
Βρήκες όλα τα πράγματα που σου χάρισα
Φωτογραφίες , γράμματα και δώρα
Κατέβηκες στην παραλία και τα πέταξες όλα στη θάλασσα
Κάθισες κι άναψες τσιγάρο , κοιτώντας στο πουθενά

Στο δεύτερο τσιγάρο όλα όσα πέταξες
τα ξέβρασαν τα κύματα στην παραλία
έκανες μια σκέψη ανόητη και ψιθύρισες
<< Ούτε η θάλασσα δε τον θέλει , ούτε αυτή δεν τον πιστεύει >>
Τα μάζεψες ένα , ένα, βρεγμένα κατεστραμμένα
Άναψες μια φωτιά ,
τα έριξες στην πυρά και τα μετέτρεψες σε στάχτη
Στάχτη που σκόρπισες στον αέρα
Όπως ακριβώς σε σκόρπισα κι εγώ.
Σκόρπισε με , αυτό μου ταιριάζει
Υπήρξα ένα λάθος , ένα βάρος που το χρεώθηκα και το κουβαλώ .
Άφησα το όνειρο σου να πεθάνει
Λύγισα , έσπασα , και τώρα κάνω τον πόνο μου στιχάκια
Γιατί μέσα στα μάτια μου δεν είδες τίποτα
Ποτέ δεν θα το βρεις , ποτέ δεν θα <<δεις> την αλήθεια .

 

 

 

 

 

 

 

 
ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ
Ξενιτέψου ξανά ,
εγώ είμαι μια ανάμνηση κακιά
Προχώρα τη ζωή σου
χτίσε όνειρα με βάσεις σιδερένιες
Την εικόνα μου σκόρπισε χιλιόμετρα μακριά
Κάνε μια νέα αρχή , λευκή σελίδα η νέα σου ζωή .

Ξενιτέψου και πάλι ,
Ζήσε με άλλους και βρες τις διαφορές
Προχώρα και πάρε μυρωδιές , ζήσε παρενθέσεις
Την εικόνα μου τοποθέτησε μέσα στη γη
Κάνε μια νέα αρχή , μα να ξέρεις θα ξανά πονέσεις .

ΜΟΛΙΣ ΜΑΘΕΙΣ
Σε είδα στον ύπνο μου κλεισμένη σε ένα κελί
να παλεύεις με αυταπάτες
Δεν ξέρεις τι θέλεις
Μόλις μάθεις άλλο δεν θα υποφέρεις .
Σε είδα στον ύπνο μου σε έναν κόσμο δίχως αύριο
τις σάρκες σου να σκίζεις
Δεν ξέρεις τι θέλεις
Μόλις μάθεις πέστο και σε μένα
Όχι τίποτα άλλο , να ξέρω ,
να τοποθετήσω στα ράφια της καρδιά μου τα απαραίτητα είδη .

…όσα μπορώ …
Θα κάνω ότι μπορώ για να μου παραδοθείς
Θα σου γλυκαίνω κάθε πόνο
Ακόμη και η απουσία μου θα είναι γλυκιά
Όσα μπορώ θα κάνω να λάμπεις μέσα στο χρόνο
Αυτό που ανησυχεί όλες τις γυναίκες είναι η μη στη σχέση βαρεθούν
Μαζί μου ποτέ δεν θα συμβεί αυτό ,
φτάνει να με εμπιστευτείς .

 

ΠΩΣ

Νότιος εσύ κι εγώ βόρειος πόλος
Πώς να συναντηθούμε ;;;
Επέστρεψα με αποσκευές
γεμάτες ενοχές και μια συγνώμη
Με κοιτάς σαν ξένο
Πώς να τα βρούμε
Όσα χάσαμε στο δρόμο ….;;;
Άσπρο εγώ μαύρο εσύ
Δώσαμε ραντεβού στο γκρι
Επέστρεψα με αποσκευές
γεμάτες ενοχές και μια συγνώμη
αλλά , για κακή μου τύχη , βρήκα μια ξένη .

 

ΑΠΛΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ
Να μη βρέξει ποτέ
Ξεραμένο δένδρο έχω γίνει
Κόψτε τα χέρια , τα κλαδιά μου
Να μην την αγγίξω
Ραντίστε με , με ανεμοθύελλες
οι ρίζες μου να ξηλωθούν
Σε κάποιο τζάκι
Κούτσουρο να καταλήξω .

 

 

 

 

 

 
ΕΙΣΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Σπάω τη σιωπή , ρημάζω όλη μου τη ζωή
Θα μου κοστίσει ακριβά , η αλήθεια όμως είναι μια
Σπάω τη σιωπή μου , και φωνάζω δυνατά
Ξαγρυπνώ με την ομορφιά της ψυχής σου
Χαίρομαι που ανήκω σε εσένα
Γιορτάζω που είμαι δικός σου
Την ψυχή μου δεν πούλησα στον σατανά
Με επέλεξες , σε επέλεξα δεν έχει σημασία
Είμαι για σένα κι εσύ για μένα
Ψίθυροι , λόγια πουλημένα , λόγια απ τα παλιά
Αντέχω ….
Σπάω τη σιωπή και πλέον δεν φοβάμαι
Είσαι δίπλα μου σε κάθε χαραυγή
Είμαι ένα τίποτα κι εσύ τα πάντα
Είσαι το χάδι που γλιστράει απαλά
Δεμένη μαζί μου , όχι σκιά ,
όχι φεγγάρι που πάει να σβήσει
μήδε ψέμα που η αλήθεια θα το κρύψει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Όλες με αγάπησαν
Όλες με ανέχτηκαν
Εσύ πήρες τα χέρια μου
από επάνω σου και τα φίλησες

Όσο έχω εσένα δίπλα μου δεν φοβάμαι και δεν τρέμω
Όσο έχω εσένα δίπλα μου μεταμορφώνομαι
σε αυτό που ήμουν στην εφηβεία
Τολμηρός, αγνός , ρομαντικός
Ο Χρήστος ο αληθινός
Ο πραγματικός μου εαυτός

Μάχες κερδίζω σε παγίδες δεν πέφτω
Στα σκοτάδια άδεια διαρκείας δίνω
Θέλω να μείνω , πρώτη φορά που δεν θέλω να φύγω

Όσο έχω εσένα δίπλα μου
Άραγε για πόσο ;;;
Πορεύομαι στην κοινωνία
Είμαι μονάδα , το διάβασα στην κοινωνιολογία ,
πολεμάω
Με αγαπάς και σε έχω κοντά
Δεν με εγκαταλείπεις στην παγωνιά
Κινούμαστε στην ίδια τροχιά.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ
Μεταμορφώνεσαι χίλια πρόσωπα αλλάζεις
Ζητιανεύω την ακριβή αγάπη σου
Μιας και δεν έχω μία για να την αγοράσω
Θα πλανηθώ στα σύννεφα
Θα κοιμηθώ με τη βροχή
Στον χάρτη της αγάπης απουσιάζουν τα χαμόγελα και η χαρά
Στον χάρτη της αγάπης δεν έχουν θέση η ευτυχία μόνο οι εφιάλτες
Είναι εδώ μου κάνουν συντροφιά
Νικόλα φίλησε μου την σα την δεις
Πες της να είναι καλά και μην κάνει το ίδιο λάθος ξανά
Να ακούει μόνο την καρδιά
Να πάψει να σκέφτεται λογιστικά
Τα συναισθήματα πες της δεν είναι μαθηματικά .

 

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ
Τα διαμαντένια δάκρυα είναι της χαράς
Της ελπίδας κι όχι της μοναξιάς
Με αυτά θα σου φτιάξω κολιέ
Να το φοράς και να με θυμάσαι
Να το κοιτάς και να χαμογελάς
Όσο για εμένα ;;;;
Ψάχνω να βρω στεριά
Με μόνη ελπίδα στην καρδιά
Να βρω μία απάντηση
Έκοψα αζιμούθιο και πλέω
Με τελικό προορισμό την ευτυχία
Κι ένα απλό σε αγαπώ
Τη λύση θα βρω
κι απ το συναισθηματικό αδιέξοδο να βγω .

 

 
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Όποια και να δω στο δρόμο εσένα μου θυμίζει
Το Σάββατο στην Αριστοτέλους έπεσαν οι τίτλοι τέλους
Τόσα γυναικεία ονόματα όλα διαφορετικά
Κι όλα στα αυτιά μου ακούγονταν σαν το δικό σου
Ούτε μια στιγμή δεν πέρασε, η ματιά μου εσένα, παντού να αντικρίζει

Όπου και να περπατήσω η μορφή σου βρίσκεται εκεί
Στα Κάστρα , στον Πύργο τον Λευκό
Τόσες τοποθεσίες στοιχειωμένες, από την παρουσία σου
Κι όλα ,αν και διαφορετικά ,σα να μην άλλαξαν ποτέ
Το μόνο που λείπει είσαι εσύ η απουσία σου αισθητή

Δεν θέλω να το παραδεχτώ , τυφλωμένος από εγωισμό
Αλλά η αλήθεια είναι πως η Θεσσαλονίκη δεν με χωράει
Σταματάω να τρέχω , φαντάσματα να βλέπω , δεν αντέχω
Απόψε δεν είμαι καλά και δεν θα έρθω.
Ποιον κοροϊδεύω;;; Μόνο εμένα .

Ούτε μια στιγμή δεν ξέφυγα μα ήρθε η ώρα θα χαθώ
Σε άλλη πολιτεία θα πάω να ζήσω , ήσυχος να κοιμάμαι
Ήρεμος κι ας νιώθω ενοχές .
Στα μισά του δρόμου αν χαθώ δεν θα επιστρέψω
Ούτε μια στιγμή δεν θέλω να σκεφτώ
πως στα παλιά θα επιστρέψω.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΡΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ- ΑΠΟΛΟΓΙΑ

Κυρία Πρόεδρε , καρδιά μου δηλαδή
Αξιότιμα μέλη της έδρας , τα συναισθήματα μου δηλαδή
Είμαι ένοχος αλλά επιτρέψτε μου να απολογηθώ και πάλι

Δεν φέρω αποκλειστικά και μόνο την ευθύνη
Φταίτε κι εσείς

Στην κατηγορία της απιστίας δηλώνω ένοχος
Αλλά εσείς δεν με εμποδίσατε

Στην κατηγορία της ……..

Κυρία Πρόεδρε αν αποφασίσετε να φυλακιστώ
Να γνωρίζετε πως εσείς και τα μέλη της έδρας
Θα έρθετε μαζί μου

Εγώ μπήκα στο τρυπάκι σας και χάθηκα
Τώρα δηλώνω ένοχος και τις συνέπειες πληρώνω

Θα πονέσω και θα πονέσετε
Θα συγχωρεθώ και θα συγχωρεθείτε

Στο επόμενο δικαστήριο θέλω την αλήθεια να πείτε
Συνένοχοι είστε κι ας το αρνείστε .
Ορκίστηκα και είπα την αλήθεια .

 

 

 

 

 

 

 
ΤΟ ΓΙΑΤΙ

Γιατί όταν σε κοιτώ θέλω να κλάψω ;;;
Γιατί όταν σε φιλώ θέλω στην αγκαλιά σου να πνιγώ ;;;
Γιατί όταν κάνουμε έρωτα είμαι τρυφερός ;;;
Γιατί όταν λείπεις σε ψάχνω ;;;
Γιατί όταν είμαστε μαζί νιώθω γαλήνη ;;;
Μου πήρε καιρό αλλά τώρα έχω απάντηση
Γιατί σε αγαπώ .
ΘΑ ΣΕ ΚΑΤΑΚΤΗΣΩ
Με ένα τραγούδι ψεύτικο στην οδό αγάπης με αριθμό μηδέν
σε παραπλανώ .
Λόγια της παραζάλης και πάλι θα σου πω
για να σε κατακτήσω .
Πολεμώ χωρίς ελπίδες και με στρατηγική
για να σε κερδίσω .
Αγιασμένε έρωτα μου θα σε αποκτήσω
με πνιγμένους , εικονικούς λυγμούς θα σε μεθύσω .

 
ΕΝΘΥΜΙΟ
Μαύρο πουκάμισο
ξέχασα στο σεντόνι σου το κόκκινο
Κράτησε το και μη λυπάσαι
Μαύρο πουκάμισο
άφησα επίτηδες πάνω στο κρεβάτι
Φύλαξε το ενθύμιο να με θυμάσαι .

 

 

 

 
ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ

Τι γρήγορα που ξημερώνει
Και ο ήλιος τις αχτίνες του απλώνει
Άδεια νύχτα πέρασες και χάθηκες
Ένα μου σε αγαπώ περίμενες

Σε βούλιαξα
Κουράστηκες να με περιμένεις
Να με ξεχάσεις προσπαθείς
Απ τη σκιά μου να ξεφύγεις δεν μπορείς
Πάει καιρός που χίλιοι καημοί και χίλιοι στεναγμοί σε οδηγούν
Σε έπνιξα

Αλήθεια σε πόσες σκέψεις σου έχω μια θέση ;;;
Δεν πίνεις πια μονάχη , το έκοψες μαθαίνω
Όπως έκοψες κι εμένα συνήθεια κακιά ήμουν για σένα ;;;

Αλλάζεις με χορηγό εμένα
τη ζωή σου σε τάξη βάζεις
Τα πρόστυχα χάδια όλα δικά μου
Μυστικά που δεν ήξερα και ήθελες να μου τα πεις
Αν μου τα έλεγες φοβήθηκες πως θα σε έκρινα
-αυτό είναι δουλειά Θεϊκή κι όχι ανθρώπινη –

Αλήθεια σε πόσους εφιάλτες σου είμαι πρωταγωνιστής ;;;
ή μήπως έκοψες και τα όνειρα ;;;
Αλήθεια σε πόσες σου αναμνήσεις έχω θέση ;;;
ή μήπως έπαθες αμνησία μερική ;;;

 

 

 

 

 

 
ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ
Τι φοβήθηκες ;;;
Δε με γνώρισες χθες
Τι πίστεψες ;;;
Τι πέρασε απ το μυαλό σου ;;;
Άνοιξε τώρα ένα λεξικό
Διάβασε πως ερμηνεύεται το σ αγαπώ

Μη φοβάσαι
Με ξέρεις καλά
Τι φαντάστηκες ;;;
Τι ανόητο σκέφτηκες ;;;
Άνοιξε τώρα το κουτί
Που έχεις όλα μου τα γράμματα

Στο αίμα μου κάνε περίπατο
Μαργαριτάρια δεν θα βρεις
Πάρα μόνο το όνομα σου
Χαραγμένο , τυλιγμένο
Σε φανταχτερή κορδέλα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Η ΑΓΑΠΗ ΘΕΛΕΙ ΔΥΟ

Η αγάπη θέλει δύο
Να ξυπνάνε μαζί
Να μοιράζονται την ίδια πετσέτα
Να ενώνουν τα χέρια
Να βιώνουν μαζί
Τα εύκολα , τα δύσκολα
Που τους κληρώνει η ζωή
Η αγάπη θέλει δύο
Να λένε την αλήθεια
Να κάνουνε όνειρα κοινά
Να συγχωρούν λάθη ανθρώπινα
Και να πολεμούν από κοινού την καθημερινότητα .
ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ

Τα φιλιά σου , ψίχουλα μαζεύω ένα , ένα
Σε δειλινό στενάχωρο έχω πια χαθεί

Τα φιλιά σου τα σκλαβωμένα
Την ραγισμένη σου αγκαλιά
Τα φορώ αγκάθινο στεφάνι στο κεφάλι

Τα φιλιά σου σαν περιστέρι τσιμπολογώ
Σε δειλινό μίζερο κάθομαι και τα μετρώ .

 

 

 

 

 

 

 
ΚΙΝΗΤΗ …ΣΧΕΣΗ
Ποτέ δεν φανταζόμουν ως πιτσιρικάς
Πως το σ αγαπώ θα το λέγαμε σε τηλέφωνα κινητά
Τεχνολογία καλή αλλά δεν την γουστάρω
Γιατί το σ αγαπώ δεν λέγεται στα βουβά

Σχέση με σύνδεση κινητής τηλεφωνίας
Η κλήση σας προωθείται
Το σ αγαπώ αγνοείται
Γράφεται και δεν ξέρει κανείς αν εννοείται

Αν δεν ακούσεις τη φωνή
Με ξερά sms αγάπη εννοείται ;;;
Δε λέω καλή η τεχνολογική εξέλιξη
Αλλά η επαφή διαστρεβλώνεται
Μαζί της και το νόημα

Η κλήση σας προωθείται….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΦΥΓΕ
Μπες μες στο ταξί
Ότι έγινε , έγινε
Πριν λίγες ώρες σε απόγευμα ζεστό
Για να σε <<πάρω >> σου είπα σε αγαπώ

Φύγε να σωθείς
Το μυαλό μου ανήκει σε άλλη
Εσύ ήσουν μια παρένθεση
Ευτυχώς όχι μεγάλη

 

ΚΑΡΔΙΑ ΝΕΚΡΗ

Μία οργή με κυριαρχεί
Τα έχω βάλλει με εμένα
Έρχονται αγάπες και τις διώχνω
Έρωτες μου κάνουν επισκέψεις
Τους διώχνω

Χωρίς εσένα είμαι ο κανένας
Του Οδυσσέα η απάτη
Μέσα στα χαμένα λόγια
Ανακαλύπτω την πραγματικότητα

Η αγάπη δεν μπορεί να με βρει
Τη σκότωσαν εγωισμοί
Την έσυραν σε αρένα πονηρή
Φτωχή καρδιά μου
είσαι νεκρή .

 

 

 

 
ΑΜΑΡΤΙΑ

Εξουσία σεξουαλική έχω πάνω σου
Με ορχήστρα φάλτσα όλα μου τα λόγια
Μια τρεμούλα με διαπερνά κάθε φορά που σε γδύνω
Όνειρα ξεχασμένα
Κύλησαν τα χρόνια τα θεμέλια του έρωτα μας τρίζουν
Λυτρωμένος από κάθε αμαρτία

Μεθάς και χάνεις το ταξίδι στην ερωτική μου εξουσία παλλακίδα
Με τραγούδι φτηνό και δίσκο από βινύλιο σε κέρδισα
Όνειρα φθαρμένα
Κύλησαν τα χρόνια και οι σοφοί μου έδωσαν άφεση
Λυτρωμένος από κάθε συνουσία .

 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
Δεν είμαι εδώ
γράφεις συνθήματα αγάπης στους τοίχους
Συνθήματα μπερδεμένα
με λέξεις και φράσεις με ερωτικούς στίχους .

Ψάχνεις τον τρόπο , τον πόνο να γιατρέψεις
Στην παραλία η θάλασσα σβήνει όλες σου τις λέξεις
Μακρινό τραγούδι , ξεχασμένο ποίημα , θέλεις να τρέξεις

Δεν είμαι εδώ
σκίζεις κάθε λέξη στα γράμματα μου
Με σύμμαχο τον πόνο
παλεύεις να ξεχάσεις την εγκατάλειψη
με άνισο εχθρό τον χρόνο.

 

 

 

 

ΑΜΙΛΗΤΗ ΑΓΑΠΗ

Να με κρατήσεις αγκαλιά για λίγες ώρες ζήτησες
Τη φωνή μου για λίγα λεπτά στα αυτιά σου να συναντήσεις
Να γεμίσουν τα σκοτωμένα σου λεπτά πεθύμησες
Μην σε ξυπνήσω από το όνειρο ικέτεψες
Αμίλητο σε αγαπώ , φιλιά βεγγαλικά
σήματα καπνού του τσιγάρου του πιοτού
Αμίλητη αγάπη πόσο μου έλειψες .

 
ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ
Μη φύγεις σε αγαπώ
Μη φύγεις σε μισώ
Μη φύγεις γίνε βροχή
Μη φύγεις γίνε αέρας
Μη φύγεις σε θέλω εδώ
Μη φύγεις σε περιμένω
Μη φύγεις γίνε αστραπή
Μη φύγεις γίνε υπομονή
Μη φύγεις ποτέ ξανά
Μη φύγεις όνειρα μη σβήνεις
Να μείνεις απεγνωσμένα σου ζητώ να μείνεις
Γονατιστός σου ζητώ σε εμάς να επιμείνεις .

 

 

 

 

 

 

 
ΝΕΚΡΑ

 

Ξεχασμένες ιστορίες , διαδηλώσεις , πορείες
Βρεγμένο φόρεμα σε πήρα αγκαλιά
Χείλη , φιλιά πικρά , τα κράτησα σφιχτά
Θάλασσα κόκκινη
Ήλιος στο σκοτάδι

Πεθαμένες ιστορίες , κουλουριασμένες ,στοιβαγμένες
Απορώ με τόσο φως, πως δεν σε βλέπω
Έχω ένα προαίσθημα , όλες οι ματιές οι <<πουλημένες>>
Κι αυτό να σκύβεις το κεφάλι ….ματιές ένοχες

Ξεχασμένες ιστορίες , τέρμα στις πορείες
Βαρκούλα νεκρική το δρομολόγιο
Κουφάρι το κατάρτι , πρύμνη γέρικη
Ζωή ξενέρωτη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΑΞΙΔΙ
Βράχια χωρίς χτύπους , βράχια δίχως φεγγάρια
Κούφια κύματα λες και ο Θεός τα ξέχασε
Και να …Έρχομαι….
Στον γιαλό αρμενίζω , κάνω ντόρο
Να δέσω τα σκοινιά , να κατεβάσω άγκυρα
Όπως παλιά

Μικρή αρχόντισσα , καπετάνισσα της καρδιάς μου
Μια μπουκιά το μαντήλι , μια ευχή το φιλί
Στεριανός και υπόχρεος στον Θεό
Στον Αι Νικόλα δούλος ταπεινός
Όπως παλιά

 

 

ΑΔΙΚΑ
Χτίζεις τοίχους ,πέτρινους ψηλούς
Η αγάπη να μη σε βρει
Άδικα μαζί της παίζεις κρυφτό
Θα αλλάξει δρομολόγιο και θα σε συναντήσει
Αγάπη φωτιά όπου κι αν κρυφτείς
Θα έρθει , θα σε βρει
Κι αν θελήσεις τότε μόνο θα σου αποκριθεί .

 

 

 

 

 

 
ΑΫΠΝΙΑ

Αφήνεις το λαμπάκι της νυχτός αναμμένο
Την τηλεόραση στην ένδειξη σιωπηλό
Και το κινητό σου κλειστό
Μα ο ύπνος δεν σε παίρνει
Σηκώνεσαι και στο ίντερνετ κάνεις βόλτες
Στον φάκελο με τις φωτό κοιτάς εικόνες
Και το καφεδάκι σου ζεστό
Μα η ανησυχία σε <<δέρνει>>

Μπόρα στης πόλης τα δρομάκια
Δάκρυα που τα παίρνει ο αέρας
Και ξημερώνει
Τι έπαθες ;;;
Πάλι τα ίδια;;;
Χλόμιασες
Φύγε από την μπόρα
Πάνε κοιμήσου
Με δικά μου τραγούδια
Στην αϋπνία κάνε εμπάργκο, κοιμήσου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
<<ΣΤΑΓΟΝΕΣ>>

Οι σταγόνες της βροχής
κάνουν περίπατο σε δρόμους και πεζοδρόμια
Οι <<σταγόνες>> της βροχής των ματιών σου
κυλάνε στην υγρή άσφαλτο
Δώρα δανεικά και μάτια υγρά
Οι σταγόνες της βροχής σουλατσάρουν στις πλατείες
Μα οι <<σταγόνες>> της βροχής των ματιών σου
Ίσα που αγγίζουν τα χείλη σου
Κι εγώ που δεν τις πίνω πια
Με αναμμένη μηχανή πατάω γκάζι και γλιστρώ
Στα δάκρυα που τρέχουνε με χίλια στο πρόσωπο.

 
<<ΦΩΤΙΑ>>

Αχ αυτή η <<φωτιά >>
Πόσο τη νοστάλγησα – Πόσο με νοστάλγησε
Αχ αυτή η <<φωτιά >>
Πόσο την πρόδωσα – Πόσο με πρόδωσε
<<Φωτιά >> μου ανεπανάληπτη
Στέκομαι στον << γκρεμό>>
ρίχνω κλεφτές ματιές στο κενό
Αχ <<φωτιά >> μου
Ρίξε μου μια <<σπρωξιά >>
Να συνέλθω – Ν απεγκλωβιστώ
Απ όλα τα <<εγκαύματα>>
Που άφησες στην έρμη μου καρδιά .

 

 

 

 
ΟΜΟΡΦΙΑ
Ήταν εχθές όλες αυτές σε γλέντι μαζεμένες
Φίλος ο γαμπρός κι εγώ καλεσμένος
στον κόσμο μου χαμένος
<<Ξύπνησα >> σαν μπήκες στο παρεκκλήσι
Χριστέ μου μονολόγησα , πόση ομορφιά της έχεις χαρίσει .

 

ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Στο μπαλκόνι στέκομαι σαν πρωτάρης
Σουρουπώνει δεν φάνηκες ακόμη
Με τα βιβλία της σχολής στο χέρι
Σε καρτερώ από το μεσημέρι
Με το κινητό στο χέρι
Για σένα ήρθα εδώ
Για να σε δω
Για να σε χαρώ
Μη δίνεις σημασία στις άλλες
Για σένα ώρες πολλές ταξίδεψα
Για να σε γευτώ
Για να σε πιω
Γλυκό παλιό μου κρασί
Άργησες κι έχω αγχωθεί
Άργησες και σα μικρό παιδί καρδιοχτυπώ
Τη φωνή σου την αγαπημένη να μου μιλήσει
Τη μουσική της στο σε αγαπώ να μου ψιθυρίσει .

 

 

 

 

 

 
ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πονάω μόνος , σε κανένα δεν λέω το παραμικρό
Αυτό το σταυρό μόνος μου σηκώνω
Κι εσύ αγνοείς όλα όσα κάνω για εσένα
Ώρα πέντε το πρωί
Κάνω προσευχή
Χριστέ μου να την έχεις καλά
Παναγιά μου να της κάνεις συντροφιά
Άγιε φύλακα Άγγελε μου
να τη φυλάς απ όλα τα δεινά .

 

ΑΓΑΠΗ …

Τεντωμένο σκοινί
Δρόμοι υγροί
Υπόνομοι βουλωμένοι
Αγάπη πλημμυρισμένη
Τρέχεις στη βροχή
Ψάχνεις γαλήνη
Αλλά δεν είσαι τυχερή
αγάπη απελπισμένη-αγάπη καταδικασμένη.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ
Πάλι με <<σκότωσες>>
Έκλαψα και είπες οι άντρες δεν κλαίνε
Πάλι με <<σκότωσες>>
Πως σε απάτησα θυμήθηκες
Πάλι με <<σκότωσες>>
Αλήθεια…
Εσύ που εύκολα τραβάς την <<σκανδάλη >>
Δεν έφταιξες σε τίποτα ;;;
Αλήθεια…
Εσύ που ήσουν απούσα
Και την καριέρα σου σκεφτόσουν
Εμένα καθόλου με νοιαζόσουν ;;;
Πάλι με <<σκοτώνεις >>
Μα δεν θα πω κουβέντα
Θα σε αφήσω να ρίξεις την τελευταία σπόντα
Θα σε αφήσω να οπλίσεις ξανά το στόμα αθώα μου…. εσύ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΓΑΠΕΣ

Χρόνια τώρα με κυνηγάνε αγάπες
Καινούργιες και παλιές
Των ερινυών δωρεές
Τις διασκεδάζω τις διώχνω τις φωνάζω
Αγάπες του σήμερα του χθες και του <<προχθές>>
Αγάπες νεκρές και ζωντανές
Αγάπες μου όλες ξεχωριστές .

 

ΑΠΟΨΕ

Απόψε θα πιω κάτι νέο κάτι διαφορετικό
Απόψε πάγο δεν θα χρειαστώ
Ποτήρι δεν θα πάρω
Απόψε θα πιω κάτι που θα με κάνει καλά
Χωρίς φρούτα και τα σχετικά
Ένα παγωμένο σου φιλί
Και χτύπα το σε σεικερ
Κάντο σφηνάκι να έχει διάρκεια
Γιατί η βραδιά δεν θα έχει συναισθήματα και λόγια γλυκά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ
Πήρα κι εγώ έναν παπαγάλο
Κι άρχισε να μου μιλά
Για τις αγάπες του ,για τα όνειρα του τα αλλοτινά
Ευτυχισμένος λέει είναι γιατί μιλάει ελληνικά
Ποια λέξη σου ταιριάζει τον ρώτησα
Το σε αγαπώ μου απάντησε
Ξέρεις του λέω τι σημαίνει
Είναι λέξη πονεμένη
Ναι μου αποκρίθηκε ο παπαγάλος
Κλουβί σιδερένιο , να είμαι μόνος κι εσύ να μου δίνεις τροφή
Όχι του είπα αγάπη είναι…
Και πριν ολοκληρώσω τη φράση
Λέει ο παπαγάλος
Η αγάπη είναι φυλακή
Όπως τώρα εγώ κλεισμένος σε τούτο το κλουβί .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΑΓΑΠΩ

Σου φυλάω μελωδίες
Και του σε αγαπώ χημείες
Χημείες μπερδεμένες
Το σε αγαπώ σε χιλιάδες ενώσεις
χωρίς φοβίες κι αλχημείες

Σου έχω κρατήσει λόγια ανείπωτα
Δεν θα δειλιάσω , δεν θα μασήσω λόγια
Παίρνω αναπνοή και το φωνάζω
Σε αγαπώ

Σου κρατάω συγκινήσεις
Και το σε αγαπώ σε όποια βερσιόν προτιμήσεις
Χημείες μπερδεμένες
Το σε αγαπώ σε ενώσεις μπερδεμένες
Κι ας μη το σπούδασα
Ναι το φωνάζω δυνατά και με μαγκιά
Σε αγαπώ…. Τίμια και ειλικρινά .

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΕ ΕΙΔΑ
Σε μια λευκή σελίδα ,
σε <<είδα>>
Ντυμένη στα κόκκινα
Με μια κίτρινη μαργαρίτα στο χέρι

Σε είδα

Στο λιμάνι να πίνεις μπύρες φτηνές
Ντυμένη στα λευκά
Με κίτρινα δάκτυλα να καπνίζεις

Σε βρήκα

Η χαρά έγινε συμφορά
Με ένα τσιγάρο απαγορευμένο
Ξέρεις από αυτά που δεν πίνω

Σε μάζεψα

Να βρίζεις αστυνομικούς
Να σκίζεις τα ρούχα σου

Σε προστάτεψα

Γιατί σε πόνεσα , γιατί σε ένιωσα
Γιατί σε μια μαύρη σελίδα έγραψα όλα μου τα πάθη
Γιατί με λίγα λόγια σε πίστεψα
Γιατί με αδίκησαν και δεν σε αδίκησα.

 

 

 

 

 
ΕΝΤΟΛΗ
Ήρθε νέα εντολή
Καθαρά εγκεφαλική
Εσύ κι εγώ
Δεν γνωριστήκαμε ποτέ

Ήρθε νέα εντολή
Καθαρή διαταγή
Εσύ κι εγώ
Είμαστε σε φάση πολεμική .
ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ

Μέρες τώρα η βροχή δεν σταματά
Υγρασία ευχάριστη στις πρασινάδες μα και στην καρδιά
Η ατζέντα γεμάτη από υπενθυμίσεις
Ραντεβού , κοινωνικές εκδηλώσεις
Πάνε ημέρες που βρέχει ασταμάτητα
Να δακρύσω έχω χρόνο μα τώρα δεν μπορώ
Το ημερολόγιο δείχνει άνοιξη
Να και μια φορά που η καρδιά συμφωνεί
με τη λογική
Τα άλλαξες όλα , πήρες τα κομμάτια της
Τα ένωσες από την αρχή ,νέα ζωή
Έμαθα τι είναι αγάπη και δεν πόνεσα
Μέρες βροχερές , ανοιξιάτικες γεμάτες από χαρές
Μέρες βροχερές , ανοιξιάτικες πρωτόγνωρα ερωτικές .

 

 

 

 

 
ΝΙΑΤΑ

Ημέρες παράξενες , νύχτες με ροκ μουσική και πιοτό
Σε ανασταίνω , για λίγο <<πεθαίνω >> κι επιστρέφω
Σεξ στο μπαλκόνι και σε θέα κοινή
άλλη μια τρέλα φοιτητική
Απογεύματα με DOORS και Βασίλη Καρρά
Διαβάζω Καρυωτάκη κι εσύ πίνεις τσιγάρα στριφτά
Νύχτες νεκρές που ζωντανεύουμε τον Ντόριαν Γκρει
και την Γκρέτα Γκάρμπο
Μα σε θέλω Μαντόνα κι εσύ μου ντύνεσαι πάλι νοσοκόμα
Από τη Νομική μέχρι το Πολυτεχνείο ένα τσιγάρο στάση
Το κορμί σου , το βελούδινο δεν αφήνω να ξαποστάσει
Ημέρες παράξενες και νύχτες λαϊκές
Σεξ στο μάξιμουμ , λόγια όλο υποσχέσεις
Μου άδειασες τον εαυτό σου, σου γέμισα τον χρόνο
Έτσι είναι οι εφήμερες σχέσεις μόνο λόγια κι όνειρα
Νιάτα , ήπιαμε όλες τις στιγμές γλεντήσαμε με υπερβολές
Ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές , ημέρες και νύχτες ρωμαϊκές .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΔΕΝ ΞΕΡΩ
Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω
Δεν ξέρω γιατί τώρα με χαλάς
Σαν άλλος Ινδιάνος ιχνηλάτης τα ίχνη σου αναζητώ
Μα δεν είμαι εξερευνητής εγώ
Σε μονοπάτια και λεωφόρους σε ζητώ
Μα εσύ αγάπη μου χάθηκες πάνω σε μαύρο σύννεφο

Να με ξεχάσεις θέλω
Άδικα να μην υποφέρεις
Την τελευταία φορά δε με κοίταξες στα μάτια
Κι ο έρωτας δεν είναι στρατός
Ούτε εσύ καλή μου λοχαγός

Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω
Δεν ξέρω γιατί τώρα πληγές δεν θέλω να γιατρέψω
Μαζεύω σύννεφα να βρω τι φταίει
Σε χωματόδρομους και υπονόμους σε ζητώ
Κι εσύ καλή μου έχεις αλλάξει
κι εγώ δεν είμαι εντάξει

Να με ξεχάσεις θέλω …

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΘΥΜΑΣΑΙ ;;;
Στις παραλίες της καρδιάς μου είχες κλεισμένη ομπρέλα
Θυμάσαι ;;;
Στις εκπομπές μου στα ραδιόφωνα είχες τις πρώτες αφιερώσεις
Θυμάσαι ;;;
Στις χαρές μου και στα γλέντια τα ακριβά σου κρατούσα το χέρι
Θυμάσαι ;;;
Τώρα που όλα αυτά πέρασαν
Τώρα που ταπεινωμένος υποφέρω
Με ξέχασες
Θα το θυμάμαι , αγάπη μου καταστροφική .

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Κλείνω τα μάτια , ειρωνικά χαμογελώ …
Αχ τι λούκι πάλι κι αυτό
Διψάω , τους χτύπους της καρδιάς μετρώ
Με φωτογραφία βρεγμένη για εφόδιο στην τσέπη

Μονολογώ

Αγάπη – Αριστούργημα

Αγάπη – Ζέστη και κρύο

Αγάπη – Μαγνήτης

Αγάπη- ανηφόρα

Αγάπη – Μια είμαστε , μια δεν είμαστε μαζί

Αγάπη – Υπάρχω και ζω για εσένα

Αγάπη – Να με φιλάς όλη τη νύχτα

Μίσος – Ηλιοβασίλεμα νεκρό

 

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ
Σε αγαπώ στ αληθινά
Μην ακούς λόγια στημένα
Έχε εμπιστοσύνη σε εμένα
Μην ψάχνεις λογική
Γιατί όπως ο διψασμένος αναζητά νερό
Για να ξεδιψάσει
Όπως ο τυφλός ζητάει λίγο φως
Έτσι κι εγώ …
Εσένα ζητώ .
Τα φτερά μου τα κέρδισες
Κι ο κόσμος όνειρο πουλημένο
Τα χέρια σου γεμάτα από χαρά
Σε αγαπώ αληθινά
Τα χέρια σου γεμάτα από ζεστασιά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ
Απόψε είμαι εδώ και πάλι σου σιγοτραγουδώ
Ο χωρισμός που αρνείσαι να δεχτείς
είναι συνέπεια εκ περί τροπής
Σε βλέπω να λες λόγια μεγάλα
Ξεφύγαμε και πάμε πάλι …γι άλλα

Δώσαμε , ματώσαμε , ξοφλήσαμε
Όλες τις δόσεις τις πληρώσαμε
Τελειώσαμε και μπροστά μας η λύπη
Εσύ έκανες στροφή
κι αντί για Χρήστο μου
με αποκαλείς αλήτη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

 

Αγάπη μου το στόμα μέλι
Αγάπη μου το κορμί σου τελικά ποιον θέλει ;;;
Κοριτσάκι μου ήρθες και βρήκα το φως
Το φως που ζητά ο κάθε τυφλός
Τα χείλη μου θα βρέξω με το άρωμα σου
Τα χείλη μου θα πνίξω με αναστεναγμούς
πρόστυχους , γλυκούς
Τα χείλη μου θα απλώσω πάνω στο κορμί σου
Με συντροφιά το χλωμό φεγγάρι
Ποίηση θα σου διαβάσω
Και το πρωί σαν φύγεις
θα μείνω ξύπνιος και θα περιμένω
Το πότε θα βραδιάσει
Τα χείλη μου θα έχουν στεγνώσει
Και τα κλεμμένα σου φιλιά
Θα περιμένουν το στόμα σου να δώσει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

Τι να ξεστομίσω ;;;
Τι να αποδείξω;;;
Σε αγαπώ , σε <<φορώ>>
Σε μια ανάσα
Σε μια νότα
Στην ίδια ρότα μέρες τώρα
Σε αγαπάω , πάνω μου σε <<κουβαλάω>>
Τι να ξεστομίσω;;;
Τι να αποδείξω ;;;
Σε αγαπάω , σε αγαπώ …
Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ
Δροσερό νερό είναι ο έρωτας μας
Έξω χαράζει

Θα σε προδώσω το ξέρω
Έξω χαράζει

Θα σε πληγώσω είμαι βέβαιος
Έξω χαράζει

Ζεστό το φιλί σου
Έξω χαράζει

Το πολύ σε ένα μήνα
Θα σε προδώσω

Έξω χαράζει
Δεν σου αξίζω αλλά …
μα για την ώρα
η παρουσία σου με εξουσιάζει .

 

 

 
ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ
Ρώτα τον ουρανό
Ρώτα το φεγγάρι
Ρώτα τα άστρα
Ρώτα τους φίλους πάνω στα κάστρα
Την ίδια απάντηση θα πάρεις
Όπως ρισκάρεις
Ρισκάρω κι εγώ
Έβαλα τη δυστυχία στο πλυντήριο
Αν και ξεβαμμένη βγήκε όμορφη
Χωρίς λεκέδες μόνο φθαρμένη .

Τώρα που κάθομαι στο υγρό χώμα
Τώρα που μυρίζω της γης την ανάσα
Σκέφτομαι δεν θα γυρίσω σελίδα
Για εσένα ….και πάλι
Για εσένα που σε είδα στην Καλαμαριά
Δεν θα γυρίσω το κεφάλι
Αδιάφορα τον ήλιο δεν θα κοιτάξω
Πέταξα τα γυαλιά και βρήκα ελπίδα
Εσένα τη στροφή που όλοι έλεγαν να μην πάρω
Εσένα το Α και το Ω

Ρώτα το φεγγάρι
Ρώτα τον ουρανό
Εδώ θα κλείσω κάθε παλιό λογαριασμό
Εδώ θα είμαστε μόνο εσύ κι εγώ .

 

 

 

 

 

 

ΚΟΡΙΤΣΙ

Κορίτσι που αγάπησα που <<πνίγηκες >>;;;
Κορίτσι που αγάπησα που <<χαρίστηκες >> ;;;
Γυναίκα που <<έφτιαξα >> που <<παίζεις >>;;;
Σβήσε τα φώτα .
Έχω ανάψει τα κεριά .
Άλλη κι άλλη μια θα σε προδώσω
Άλλη κι άλλη μια θα σε πουλήσω
Όχι δεν θα ξεψυχήσω
Θα ζήσω για να σε <<σβήσω>> .
Κορίτσι που αγάπησα να που ήρθε η ώρα και κλαίμε χωριστά
Κορίτσι που αγάπησα να που σήμαναν οι καμπάνες στο ρυθμό βαριά
Και τα δάκρυα πέφτουν βροχή
Ασήμαντα , μικρά , πικρά , δάκρυα
σαν άλλα ζευγάρια μοναχικά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΜΕ …
Να με ξεπεράσεις κάνεις αγώνα
στα σεντόνια από το αίμα της πρώτης σου φοράς
με έχεις κάνει θεό και με προσκυνάς .
Δεν είμαι θεός , δεν είμαι ο εραστής σου ο καλός
Ένα κορμί σκέτο κρέας είναι όλη η ουσία
Κι εσύ άλλη μια συνουσία

Το λάθος είναι πως περίμενες πολλά
κι εγώ έδωσα ως δώρο το τίποτα
Θα με θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή
Σε φρόντισα , δεν σε πόνεσα γιατί έτσι είμαι
Το παίζω σκληρός μα είμαι απίστευτα ευαίσθητος
Κι εσύ κυλιέσαι σε στιγμές σε σεντόνια γεμάτα ευωδιές

Να με ξεπεράσεις προσπαθείς
σε φιλιά για εσένα πρωτόγνωρα ψάχνεις να με βρεις
Παιχνίδι επικίνδυνο εγώ, η αγάπη σου η πρώτη
Ψυχραιμία , κάνε κουράγιο , γίνε σκνίπα
Πιες , μέθυσε και χαρίσου αλλού
Ξεπέρασε με – Προσπέρασε με
Σβήσε με από τον χάρτη του εφηβικού μυαλού .

 

 

 

 

 

 

 

ΣΩΜΑ ΜΟΥ

Σώμα μου να θυμάσαι πόσο πολύ σε λάτρεψαν
Όλες εκείνες που σε αγάπησαν
Μη λησμονήσεις ποτέ σου καμιά
θα είναι αδικία και προστυχιά
Σώμα μου τώρα είναι όλα παρελθόν
Μη λησμονήσεις ποτές όλες εκείνες τις ματιές
Πάντα να θυμάσαι πως τρέμανε
σαν μέσα σου , ιδανικές κι αγαπημένες ερωμένες
σου χάριζαν φιλιά και παρθενικές τους στιγμές .
ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Το ανέκδοτο της ημέρας .
Λες πως μόνο για μένα ζεις.
Το ανέκδοτο της χρονιάς .
Λες πως με αγαπάς .
Αστείο ….<<Πέθανα >> στα <<γέλια >>.
Να με τυραννάς το έβαλες σκοπό
τη ζωή μου δύσκολη να κάνεις
κάθε μας λεπτό
Μα εγώ ακόμη σε αγαπώ
κι αν σε πρόδωσα συγνώμη σου ζητώ .
Καληνύχτα παλιά μου αγάπη .
Καλημέρα νέα μου απάτη .

ΔΑΚΡΥ

Ένα δάκρυ σου αρκετό για να πονώ
Ένα δάκρυ σου αρκετό για να μη κοιμηθώ
Μα τι κάνω που είμαι πληγωμένος
κι από τους ανθρώπους ρημαγμένος
Ο πόνος σου πόνος μου
Η χαρά σου χαρά μου
και το δάκρυ σου φταίξιμο μου.

 

 

 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
Δεν είμαι εδώ
γράφεις συνθήματα αγάπης στους τοίχους
Συνθήματα μπερδεμένα
με λέξεις και φράσεις με ερωτικούς στίχους .

Ψάχνεις τον τρόπο , τον πόνο να γιατρέψεις
Στην παραλία η θάλασσα σβήνει όλες σου τις λέξεις
Μακρινό τραγούδι , ξεχασμένο ποίημα , θέλεις να τρέξεις

Δεν είμαι εδώ
σκίζεις κάθε λέξη στα γράμματα μου
Με σύμμαχο τον πόνο
παλεύεις να ξεχάσεις την εγκατάλειψη
με άνισο εχθρό τον χρόνο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΜΙΛΗΤΗ ΑΓΑΠΗ

Να με κρατήσεις αγκαλιά για λίγες ώρες ζήτησες
Τη φωνή μου για λίγα λεπτά στα αυτιά σου να συναντήσεις
Να γεμίσουν τα σκοτωμένα σου λεπτά πεθύμησες
Μην σε ξυπνήσω από το όνειρο ικέτεψες
Αμίλητο σε αγαπώ , φιλιά βεγγαλικά
σήματα καπνού του τσιγάρου του πιοτού
Αμίλητη αγάπη πόσο μου έλειψες .

 
ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ
Μη φύγεις σε αγαπώ
Μη φύγεις σε μισώ
Μη φύγεις γίνε βροχή
Μη φύγεις γίνε αέρας
Μη φύγεις σε θέλω εδώ
Μη φύγεις σε περιμένω
Μη φύγεις γίνε αστραπή
Μη φύγεις γίνε υπομονή
Μη φύγεις ποτέ ξανά
Μη φύγεις όνειρα μη σβήνεις
Να μείνεις απεγνωσμένα σου ζητώ να μείνεις
Γονατιστός σου ζητώ σε εμάς να επιμείνεις .

 

 

 

 

 

 

 
ΝΕΚΡΑ

 

Ξεχασμένες ιστορίες , διαδηλώσεις , πορείες
Βρεγμένο φόρεμα σε πήρα αγκαλιά
Χείλη , φιλιά πικρά , τα κράτησα σφιχτά
Θάλασσα κόκκινη
Ήλιος στο σκοτάδι

Πεθαμένες ιστορίες , κουλουριασμένες ,στοιβαγμένες
Απορώ με τόσο φως, πως δεν σε βλέπω
Έχω ένα προαίσθημα , όλες οι ματιές οι <<πουλημένες>>
Κι αυτό να σκύβεις το κεφάλι ….ματιές ένοχες

Ξεχασμένες ιστορίες , τέρμα στις πορείες
Βαρκούλα νεκρική το δρομολόγιο
Κουφάρι το κατάρτι , πρύμνη γέρικη
Ζωή ξενέρωτη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΑΞΙΔΙ
Βράχια χωρίς χτύπους , βράχια δίχως φεγγάρια
Κούφια κύματα λες και ο Θεός τα ξέχασε
Και να …Έρχομαι….
Στον γιαλό αρμενίζω , κάνω ντόρο
Να δέσω τα σκοινιά , να κατεβάσω άγκυρα
Όπως παλιά

Μικρή αρχόντισσα , καπετάνισσα της καρδιάς μου
Μια μπουκιά το μαντήλι , μια ευχή το φιλί
Στεριανός και υπόχρεος στον Θεό
Στον Αι Νικόλα δούλος ταπεινός
Όπως παλιά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΫΠΝΙΑ

Αφήνεις το λαμπάκι της νυχτός αναμμένο
Την τηλεόραση στην ένδειξη σιωπηλό
Και το κινητό σου κλειστό
Μα ο ύπνος δεν σε παίρνει
Σηκώνεσαι και στο ίντερνετ κάνεις βόλτες
Στον φάκελο με τις φωτό κοιτάς εικόνες
Και το καφεδάκι σου ζεστό
Μα η ανησυχία σε <<δέρνει>>

Μπόρα στης πόλης τα δρομάκια
Δάκρυα που τα παίρνει ο αέρας
Και ξημερώνει
Τι έπαθες ;;;
Πάλι τα ίδια;;;
Χλόμιασες
Φύγε από την μπόρα
Πάνε κοιμήσου
Με δικά μου τραγούδια
Στην αϋπνία κάνε εμπάργκο, κοιμήσου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Πήγα προχθές στη γειτονιά
Εκεί που αλλάξαμε τα πρώτα μας φιλιά
Βρήκα τον Στέλιο και τον Αντώνη
Όλη την παρέα σε ένα σεντόνι
Κόκκινο και πράσινο το φιλί
Της επανάστασης παιδί
Μα όσο κι α να έψαχνα εσένα
Τόσο με πλήρωναν λόγια αγορασμένα
Δειλή κατάσταση φτωχή
Της επανάστασης γιορτή
Άντε να δούμε τα παλιά
Να κολυμπήσουμε και πάλι στα βαθιά .

 

 

<<ΣΤΑΓΟΝΕΣ>>

Οι σταγόνες της βροχής
κάνουν περίπατο σε δρόμους και πεζοδρόμια
Οι <<σταγόνες>> της βροχής των ματιών σου
κυλάνε στην υγρή άσφαλτο
Δώρα δανεικά και μάτια υγρά
Οι σταγόνες της βροχής σουλατσάρουν στις πλατείες
Μα οι <<σταγόνες>> της βροχής των ματιών σου
Ίσα που αγγίζουν τα χείλη σου
Κι εγώ που δεν τις πίνω πια
Με αναμμένη μηχανή πατάω γκάζι και γλιστρώ
Στα δάκρυα που τρέχουνε με χίλια στο πρόσωπο.

 

 

 

 
ΑΔΙΚΑ
Χτίζεις τοίχους ,πέτρινους ψηλούς
Η αγάπη να μη σε βρει
Άδικα μαζί της παίζεις κρυφτό
Θα αλλάξει δρομολόγιο και θα σε συναντήσει
Αγάπη φωτιά όπου κι αν κρυφτείς
Θα έρθει , θα σε βρει
Κι αν θελήσεις τότε μόνο θα σου αποκριθεί .
<<ΦΩΤΙΑ>>

Αχ αυτή η <<φωτιά >>
Πόσο τη νοστάλγησα – Πόσο με νοστάλγησε
Αχ αυτή η <<φωτιά >>
Πόσο την πρόδωσα – Πόσο με πρόδωσε
<<Φωτιά >> μου ανεπανάληπτη
Στέκομαι στον << γκρεμό>>
ρίχνω κλεφτές ματιές στο κενό
Αχ <<φωτιά >> μου
Ρίξε μου μια <<σπρωξιά >>
Να συνέλθω – Ν απεγκλωβιστώ
Απ όλα τα <<εγκαύματα>>
Που άφησες στην έρμη μου καρδιά .

 

 

ΟΜΟΡΦΙΑ
Ήταν εχθές όλες αυτές σε γλέντι μαζεμένες
Φίλος ο γαμπρός κι εγώ καλεσμένος
στον κόσμο μου χαμένος
<<Ξύπνησα >> σαν μπήκες στο παρεκκλήσι
Χριστέ μου μονολόγησα , πόση ομορφιά της έχεις χαρίσει .

 

 

ΠΕΡΙΜΕΝΩ

Στο μπαλκόνι στέκομαι σαν πρωτάρης
Σουρουπώνει δεν φάνηκες ακόμη
Με τα βιβλία της σχολής στο χέρι
Σε καρτερώ από το μεσημέρι
Με το κινητό στο χέρι
Για σένα ήρθα εδώ
Για να σε δω
Για να σε χαρώ
Μη δίνεις σημασία στις άλλες
Για σένα ώρες πολλές ταξίδεψα
Για να σε γευτώ
Για να σε πιω
Γλυκό παλιό μου κρασί
Άργησες κι έχω αγχωθεί
Άργησες και σα μικρό παιδί καρδιοχτυπώ
Τη φωνή σου την αγαπημένη να μου μιλήσει
Τη μουσική της στο σε αγαπώ να μου ψιθυρίσει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Πονάω μόνος , σε κανένα δεν λέω το παραμικρό
Αυτό το σταυρό μόνος μου σηκώνω
Κι εσύ αγνοείς όλα όσα κάνω για εσένα
Ώρα πέντε το πρωί
Κάνω προσευχή
Χριστέ μου να την έχεις καλά
Παναγιά μου να της κάνεις συντροφιά
Άγιε φύλακα Άγγελε μου
να τη φυλάς απ όλα τα δεινά .

 

 
ΑΓΑΠΗ …

Τεντωμένο σκοινί
Δρόμοι υγροί
Υπόνομοι βουλωμένοι
Αγάπη πλημμυρισμένη
Τρέχεις στη βροχή
Ψάχνεις γαλήνη
Αλλά δεν είσαι τυχερή
Αγάπη απελπισμένη

 

 

 

 

 

 

 
ΔΙΩΞΕ ΜΕ
Δίωξε με , για εμένα μη νοιαστείς
Έχω εισιτήριο μετ επιστροφής

Σπάει η σιωπή , λείπω διαρκώς
Παραπονιέσαι πως άλλαξα
Και δεν είμαι ο παλιός μου εαυτός

Αναρχία κι αταξία στην καρδιά λες πως νιώθεις

Δίωξε με , μη με λυπηθείς
Έχω δωμάτιο σε ξενοδοχείο .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ
Πάλι με <<σκότωσες>>
Έκλαψα και είπες οι άντρες δεν κλαίνε
Πάλι με <<σκότωσες>>
Πως σε απάτησα θυμήθηκες
Πάλι με <<σκότωσες>>
Αλήθεια ;;
Εσύ που εύκολα τραβάς την <<σκανδάλη >>
Δεν έφταιξες σε τίποτα ;;;
Αλήθεια ;;;
Εσύ που ήσουν απούσα
Και την καριέρα σου σκεφτόσουν
Εμένα καθόλου με σκεφτόσουν ;;;
Πάλι με <<σκοτώνεις >>
Μα δεν θα πω κουβέντα
Θα σε αφήσω να ρίξεις την τελευταία σπόντα
Θα σε αφήσω να οπλίσεις ξανά το στόμα
Να με σκοτώσεις για να δω πως το έργο
που εσύ σκηνοθέτησες θα τελειώσεις .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΓΑΠΕΣ

Χρόνια τώρα με κυνηγάνε αγάπες
Καινούργιες και παλιές
Των ερινυών δωρεές
Τις διασκεδάζω τις διώχνω τις φωνάζω
Αγάπες του σήμερα του χθες και του <<προχθές>>
Αγάπες νεκρές και ζωντανές
Αγάπες μου όλες ξεχωριστές .

 

ΑΠΟΨΕ

Απόψε θα πιω κάτι νέο κάτι διαφορετικό
Απόψε πάγο δεν θα χρειαστώ
Ποτήρι δεν θα πάρω
Απόψε θα πιω κάτι που θα με κάνει καλά
Χωρίς φρούτα και τα σχετικά
Ένα παγωμένο σου φιλί
Και χτύπα το σε σεικερ
Κάντο σφηνάκι να έχει διάρκεια
Γιατί η βραδιά δεν θα έχει συναισθήματα και λόγια γλυκά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΑΓΑΠΩ

Σου φυλάω μελωδίες
Και του σε αγαπώ χημείες
Χημείες μπερδεμένες
Το σε αγαπώ σε χιλιάδες ενώσεις
συντακτικές και χημικές αλχημείες
Όχι , χωρίς φοβίες

Σου έχω κρατήσει λόγια ανείπωτα
Δεν θα δειλιάσω , δεν θα μασήσω λόγια
Παίρνω αναπνοή και το φωνάζω
Σε αγαπώ

Σου κρατάω συγκινήσεις
Και το σε αγαπώ σε όποια βερσιόν προτιμήσεις
Χημείες μπερδεμένες
Το σε αγαπώ σε ενώσεις πρωτόγνωρες
Κι ας μη το σπούδασα
Ναι με μαγκιά
Σε αγαπώ ειλικρινά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΕΙΔΑ
Σε μια λευκή σελίδα ,
σε <<είδα>>
Ντυμένη στα κόκκινα
Με μια κίτρινη μαργαρίτα στο χέρι

Σε είδα

Στο λιμάνι να πίνεις μπύρες φτηνές
Ντυμένη στα λευκά
Με κίτρινα δάκτυλα να καπνίζεις

Σε βρήκα

Η χαρά έγινε συμφορά
Με ένα τσιγάρο απαγορευμένο
Ξέρεις από αυτά που δεν πίνω

Σε μάζεψα

Να βρίζεις αστυνομικούς
Να σκίζεις τα ρούχα σου

Σε προστάτεψα

Γιατί σε πόνεσα , γιατί σε ένιωσα
Γιατί σε μια μαύρη σελίδα έγραψα όλα μου τα πάθη
Γιατί με λίγα λόγια σε πίστεψα
Γιατί με αδίκησαν και δεν σε αδίκησα.

 

 

 

 

 
ΕΝΤΟΛΗ
Ήρθε νέα εντολή
Καθαρά εγκεφαλική
Εσύ κι εγώ
Δεν γνωριστήκαμε ποτέ

Ήρθε νέα εντολή
Καθαρή διαταγή
Εσύ κι εγώ
Είμαστε εχθροί.

 

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ
Μην με φοβάσαι , τρέξε κοντά μου
Σαν το αίμα που κυλάει στις φλέβες
Γίνε θάλασσα , γίνε ουρανός
Σαν την αγάπη που την ευλογεί
Ο ίδιος ο Θεός
Μη με φοβάσαι , τρέξε κοντά μου
Σαν το νερό που ρέει στα ποτάμια
Μην με φοβάσαι , γίνε δείκτης μικρός
Κι εγώ ο ασήμαντος το ρολόι σου , εκείνο του χειρός
Βασιλικό μυρίζει αυτή μας η κατάσταση
Να δεις που η σχέση μας θα <<περάσει >>.

 

 

 

 

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ

Μέρες τώρα η βροχή δεν σταματά
Υγρασία ευχάριστη στις πρασινάδες μα και στην καρδιά
Η ατζέντα γεμάτη από υπενθυμίσεις
Ραντεβού , κοινωνικές εκδηλώσεις
Πάνε ημέρες που βρέχει ασταμάτητα
Να δακρύσω έχω χρόνο μα τώρα δεν μπορώ
Το ημερολόγιο δείχνει άνοιξη
Να και μια φορά που η καρδιά συμφωνεί
Τα άλλαξες όλα , πήρες τα κομμάτια της
Τα ένωσες από την αρχή ,νέα ζωή
Έμαθα τι είναι αγάπη και δεν πόνεσα
Μέρες βροχερές , ανοιξιάτικες γεμάτες από χαρές
Μέρες βροχερές , ανοιξιάτικες αμνημόνευτα ερωτικές .

 

ΝΙΑΤΑ

Ημέρες παράξενες , νύχτες με ροκ μουσική και πιοτό
Σε ανασταίνω , για λίγο <<πεθαίνω >> κι επιστρέφω
Σεξ στο μπαλκόνι και σε θέα κοινή άλλη μια τρέλα φοιτητική
Απογεύματα με DOORS και Βασίλη Καρρά
Διαβάζω Καρυωτάκη κι εσύ πίνεις τσιγάρα στριφτά
Νύχτες νεκρές που ζωντανεύουμε τον Ντόριαν Γκρει
και την Γκρέτα Γκάρμπο
Μα σε θέλω Μαντόνα κι εσύ μου ντύνεσαι πάλι νοσοκόμα
Από τη Νομική μέχρι το Πολυτεχνείο ένα τσιγάρο στάση
Το κορμί σου , το βελούδινο δεν αφήνω να ξαποστάσει
Ημέρες παράξενες και νύχτες λαϊκές
Σεξ στο μάξιμουμ , λόγια όλο υποσχέσεις
Μου άδειασες τον εαυτό σου, σου γέμισα τον χρόνο
Έτσι είναι οι εφήμερες σχέσεις μόνο λόγια κι όνειρα
Νιάτα , ήπιαμε όλες τις στιγμές γλεντήσαμε με υπερβολές
Ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές , ημέρες και νύχτες ρωμαϊκές .

 

 

 

ΔΕΝ ΞΕΡΩ
Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω
Δεν ξέρω γιατί τώρα με χαλάς
Σαν άλλος ιχνηλάτης τα ίχνη σου αναζητώ
Μα δεν είμαι εξερευνητής εγώ
Σε μονοπάτια και λεωφόρους σε ζητώ
Μα εσύ αγάπη μου χάθηκες πάνω σε μαύρο σύννεφο

Να με ξεχάσεις θέλω
Άδικα να μην υποφέρεις
Την τελευταία φορά δε με κοίταξες στα μάτια
Κι ο έρωτας δεν είναι στρατός
Ούτε εσύ καλή μου λοχαγός

Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω
Δεν ξέρω γιατί τώρα πληγές δεν θέλω να γιατρέψω
Μαζεύω σύννεφα να βρω τι φταίει
Σε χωματόδρομους και υπονόμους σε ζητώ
Κι εσύ καλή μου έχεις πετάξει
Αλλά κι εγώ δεν είμαι εντάξει

Να με ξεχάσεις θέλω …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΥΜΑΣΑΙ ;;;
Στις παραλίες της καρδιάς μου είχες κλεισμένη ομπρέλα
Θυμάσαι ;;;

Στις εκπομπές μου στα ραδιόφωνα είχες τις πρώτες αφιερώσεις
Θυμάσαι ;;;

Στις χαρές μου και στα γλέντια τα ακριβά σου κρατούσα το χέρι
Θυμάσαι ;;;

Τώρα που όλα αυτά πέρασαν
Τώρα που ταπεινωμένος υποφέρω
Με ξέχασες

Θα το θυμάμαι , αγάπη μου καταστροφική .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ
Σε αγαπώ στ αληθινά
Μην ακούς λόγια στημένα
Έχε εμπιστοσύνη σε εμένα
Μην ψάχνεις λογική
Γιατί όπως ο διψασμένος αναζητά νερό
Για να ξεδιψάσει
Όπως ο τυφλός ζητάει λίγο φως
Έτσι κι εγώ …
Εσένα ζητώ .
Τα φτερά μου τα κέρδισες
Κι ο κόσμος όνειρο πουλημένο
Τα χέρια σου γεμάτα από χαρά
Σε αγαπώ αληθινά
Τα χέρια σου γεμάτα από ζεστασιά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ
Απόψε είμαι εδώ και πάλι σου σιγοτραγουδώ
Ο χωρισμός που αρνείσαι να δεχτείς
Είναι συνέπεια εκ περί τροπής
Σε βλέπω να λες λόγια μεγάλα
Ξεφύγαμε και πάμε πάλι …για άλλα
Δώσαμε , ματώσαμε , ξοφλήσαμε
Όλες τις δόσεις τις πληρώσαμε
Τελειώσαμε και μπροστά μας η λύπη
Εσύ με αποκαλείς αλήτη
Μεγάλη μου τιμή
Νιότη μου πρώτη
Τι άλλο να πούμε
Στο τέλος θα δικαιωθούμε .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΟΜΟΛΟΓΙΑ
Το ομολογώ σε απάτησα
Το παραδέχομαι σε <<πάτησα>>
Τώρα ότι και να ορκιστώ
Θα εξαφανιστείς
Εσύ κι εγώ
Κάνει κουμάντο το κακό
Αυτό περίμεναν , κι αυτό ο ανόητος έδωσα
Σου λέω δεν μπορώ
Τον κακό μου εαυτό
Κι εσύ μέσα μου χύνεσαι
Το όνειρο πάγωσε
Η φλόγα μάτωσε
Συγνώμη ….
Η καρδιά μου έγινε βράχος
Που τώρα πάνω της χτυπάνε κύματα
Λυσσαλέα
Πονάς , πονώ
Η αλήθεια πληγώνει , η συγνώμη παλιώνει
Σε απάτησα , ο ανόητος πάνω στην καρδούλα σου πάτησα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΣΥ
ΕΣΥ το στόμα μέλι
ΕΣΥ το κορμί σου τελικά ποιον θέλει ;;;
ΕΣΥ ήρθες και βρήκα το φως
Το φως που ζητά ο κάθε τυφλός
ΕΣΥ ήρθες και βρήκα νερό
Όπως ο καμηλιέρης στην έρημο
Τα χείλη μου θα βρέξω με το άρωμα σου
Τα χείλη μου θα πνίξω με αναστεναγμούς
Πρόστυχους , γλυκούς
Τα χείλη μου θα απλώσω πάνω στο κορμί σου
Με συντροφιά το χλωμό φεγγάρι
Ποίηση θα σου διαβάσω
Νάντια το πρωί σαν φύγεις
Θα μείνω ξύπνιος και θα περιμένω
Το πότε θα βραδιάσει
Τα χείλη μου θα έχουν στεγνώσει
Και τα κλεμμένα σου φιλιά
Θα περιμένουν το στόμα σου να δώσει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ
Τι να ξεστομίσω ;;;
Τι να αποδείξω;;;
Σε αγαπώ , σε <<φορώ>>
Σε μια ανάσα
Σε μια νότα
Στην ίδια ρότα
Σε αγαπάω , πάνω μου σε <<κουβαλάω>>
Τι να ξεστομίσω;;;
Τι να αποδείξω ;;;
Σε αγαπάω , σε αγαπώ …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ
Ρώτα τον ουρανό
Ρώτα το φεγγάρι
Ρώτα τα άστρα
Ρώτα τους φίλους πάνω στα κάστρα
Την ίδια απάντηση θα πάρεις
Όπως ρισκάρεις
Ρισκάρω κι εγώ
Έβαλα τη δυστυχία στο πλυντήριο
Αν και ξεβαμμένη βγήκε τελειωμένη
Τώρα που κάθομαι στο υγρό χώμα
Τώρα που μυρίζω της γης την ανάσα
Σκέφτομαι δεν θα γυρίσω σελίδα
Για εσένα ….και πάλι
Για εσένα που σε είδα στην Καλαμαριά
Δεν θα γυρίσω το κεφάλι
Αδιάφορα τον ήλιο δεν θα κοιτάξω
Πέταξα τα γυαλιά και βρήκα ελπίδα
Εσένα τη στροφή που όλοι έλεγαν να μην πάρω
Εσένα το Α και το Ω
Ρώτα το φεγγάρι
Ρώτα τον ουρανό
Εδώ θα κλείσω κάθε παλιό λογαριασμό
Εδώ θα είμαστε μόνο εσύ κι εγώ .

 

 

 

 

 

 

 

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ
Δροσερό νερό είναι ο έρωτας μας
Έξω χαράζει

Θα σε προδώσω το ξέρω
Έξω χαράζει

Θα σε πληγώσω είμαι βέβαιος
Έξω χαράζει

Ζεστό το φιλί σου
Έξω χαράζει

Το πολύ σε ένα μήνα
Θα σε προδώσω

Έξω χαράζει
Δεν σου αξίζω αλλά …
Για την ώρα η παρουσία σου με εξουσιάζει .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΚΟΡΙΤΣΙ

Κορίτσι που αγάπησα που <<πνίγηκες >>;;;
Κορίτσι που αγάπησα που <<χαρίστηκες >> ;;;
Γυναίκα που <<έφτιαξα >> που <<παίζεις >>;;;
Σβήσε τα φώτα .
Έχω ανάψει τα κεριά .
Άλλη κι άλλη μια θα σε προδώσω
Άλλη κι άλλη μια θα σε πουλήσω
Όχι δεν θα ξεψυχήσω
Θα ζήσω για να σε σβήσω .
Κορίτσι που αγάπησα να που ήρθε η ώρα και κλαίμε χωριστά
Κορίτσι που αγάπησα να που σήμαναν οι καμπάνες
Και τα δάκρυα πέφτουν βροχή
Ασήμαντα , μικρά , πικρά , δάκρυα ζευγάρια μοναχικά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΖΩ
Χαρίζω ηδονές
Μοιράζω λύπες
Σκοτώνω όνειρα
Ανασταίνω ελπίδες
Δανείζω φιλιά
Πουλάω αγκαλιές
Ζω και σκέφτομαι
Σκέφτομαι και πράττω
Απογοητεύσεις και χαρές εισπράττω.
Ζω …

ΠΟΡΝΗ ΖΩΗ
Πόρνη ζωή τι σου ζήτησα
Μια στάλα ευτυχίας στον ουρανίσκο να γευτώ
Του τσιγάρου την πίκρα να μου πάρεις από το στόμα
Λίγη χαρά σε παρακάλεσα να στείλεις .
Πόρνη ζωή στείλε κι άλλα εξώδικα
Δεν σε φοβάμαι πίνω πίκρες , ακούω ψευτιές
Τρώω τα μούτρα μου πάνω στο <<κορμί >> σου

Σε σκίζω , με πουλάς , σε πονάω με πονάς.
Πόρνη ζωή τι σου ζήτησα
Και κάθε μέρα με σταυρώνεις
Κάθε νύχτα με σκοτώνεις
Δεν σε φοβάμαι , δεν σε τρέμω

Μέτρα ασφαλιστικά , με κλητήρες μου μιλάς
Πόρνη ζωή μια στάλα ευτυχίας ήθελα μονάχα
Χτύπα κι άλλο , αντέχω
Χτύπα κι άλλο ….
Τι μόνο τόσο μπορείς ;;;
Χτύπα ρίξε μια γερή γροθιά
Μάτωσε με , βασάνισε με , όρθιος θα μείνω
Πόρνη ζωή ήρθα και δεν έχω σκοπό να φύγω
Όσο για εκείνη θα μείνει πάντα μόνη
στο χρυσό της κλουβί εγκλωβισμένη .

 

ΑΚΟΥΩ

 

Ακούω την καρδιά σου
Τα θες όλα δικά σου
Μπράβο και μαγκιά σου

Πίνω ένα γάρο
Πρέπει να πετάξω να γίνω <<αεροπλάνο >>
Μπράβο και μαγκιά μου

Ακούω την ζάλη μου
Βλέπω τον εαυτό μου –δεν είμαι εγώ –
Κάθε πρωί με φτύνω στον καθρέφτη

Ακούω τη φωνή σου
Τα πάντα είναι η στιγμή σου
Εσύ ορίζεις τη σχέση και την αναπνοή σου

Ακούω το ψέμα
Δεν μιλώ , πράγμα παράξενο για μένα
Μπράβο σου κέρδισες

Ακούω την καρδιά μου
Βλέπω τα όνειρα μου
Συντρίμμια τα <<παιδιά >>μου

Πίνω ένα ουίσκι μπόμπα
Για μένα είναι κρίνος
Για σένα είμαι το κτήνος που δεν δάμασες

Βαράω προσοχές , βλέπω εφιάλτες
Ακούω την ανάσα μου , ακούω τις φωνές
Φύγε μου λένε να σωθείς
Φύγε μου λένε να εξιλεωθείς
Ακούω ….Μα είμαι κουφός
Η καρδιά βλέπεις δίνει διαταγές.

 

 
ΣΤΕΡΕΨΑ
Με τόσα που πέρασα
Στέρεψα
Με τα φιλιά και το σεξ χωρίς συναίσθημα τέλειωσα
Στέρεψα
Σκίζω τα ρούχα , γυρνώ την πλάτη σε παραμύθια
Στέρεψα
Με βάση την κοινωνιολογία ξόφλησα
Στερεότυπα είπε ένας ,
στον Φρόιντ να έχεις εμπιστοσύνη είπε ο άλλος
Στέρεψα
Πάρτε κυρίες μου τα χάδια
Πάρτε παθιασμένα βράδια
Έπρεπε να φτάσω στον πάτο για να το εμπεδώσω
Στέρεψα
Τη ζωή μου όλη , την καρδιά μου θα σκοτώσω
Στέρεψα
Πήγα κόντρα σε όλα ….Πόνεσα
Στέρεψα …..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΑΝΟΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΟΥ
Με ρώτησες που πονάω
Και σου απάντησα στην καρδιά
Τι έχεις;;; Με ρώτησες ξανά
Σου απάντησα και πάλι… Στην καρδιά
Κράτα με σου είπα
Και με ρώτησες τι έχω
Πονάω σου αποκρίθηκα
Τι έχεις ;;;Με ρώτησες και πάλι
Πονάω στην καρδιά απάντησα
Άγχος είπες είναι και θα σου περάσει
Τυφλή η αγάπη σου και συμφεροντολόγα
Πονάω λέω και με ρωτάς τι έχω
Ε κι εγώ παίρνω ευθεία τον γκρεμό
Χίλιες φορές να χαθώ παρά με σένα δίπλα μου να ζω .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Ανθίζω κάθε φορά που δίπλα σου κοιμάμαι
Με όνειρα το μπαλκόνι της καρδιάς μου γεμίζω

Με μια βάρκα παλιά ταξιδεύω
Στον Θερμαϊκό τις ώρες μου ξοδεύω

Θηρίο όλες μου οι επιθυμίες
Μα για στάσου ….Δε θέλω ρε γαμώτο λιποθυμίες

Ο ουρανός είναι φίλος μου και η γη παρθένα
Όπως τότε που σε γνώρισα έφηβη κοπέλα
Η πρώτη σου φορά … Εγώ .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΟ Σ ΑΓΑΠΩ
Δεν θα σου πω ποτέ ξανά το σ αγαπώ
Δεν έχω διάθεση να εκδικηθώ
Θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό
Το σ αγαπώ από εμένα για σένα είναι δεδομένο

Κάθε είκοσι Δεκέμβρη θρηνώ
του αγέννητου παιδιού μου τον χαμό
Κάθε είκοσι Δεκέμβρη μπλέκω το δάκρυ με πιοτό
του αγέννητου παιδιού μου το άτυπο μνημόσυνο.

Φταίξαμε και οι δυο
Την ευθύνη την πήρα εγώ
Και το σ αγαπώ το έχω στο μυαλό
Στο ψιθυρίζω κάθε βράδυ σαν προσεύχομαι στον Χριστό .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΩ

Να πνιγώ για να σε σώσω μπορώ ;;;
Να πεθάνω για σε λυτρώσω μπορώ ;;;
Θα κάνω ότι μου ζητήσεις
Πιστός στρατιώτης

Θα κάψω τα πάντα
Τίποτα όρθιο δεν θα αφήσω
Κορμί αγγελικό , φιλί καυτό
Έτοιμος για σένα να θυσιαστώ

Άσε με να κάνω τη δουλειά
Βρώμικη , άοσμη , μα θα είναι για καλό
Να πεις σε αυτούς που σε εκβιάζουν
Πως από σήμερα με έμενα έχουν να κάνουν

Να πνιγώ ;;;
Να εξαφανιστώ δεν υπάρχει περίπτωση
Σκιά τους θα γίνω και θα ρεφάρω
Μια τρίχα από τα μαλλιά σου να αγγίξουν
Υπέγραψαν θανατική καταδίκη

Μη φοβάσαι , εγώ τη λύση θα δώσω
Εγώ για τις αμαρτίες σου θα καθαρίσω
Εσύ μη λες κουβέντα
Ας τους να νομίζουν πως είσαι μόνη
Νέμεσις εγώ και να ξεραν τι τους περιμένει

Ήσυχα, αθόρυβα και αποτελεσματικά
Η εκδίκηση θα είναι κρύο πιάτο
Και θα το σερβίρω με κάθε πολυτέλεια
Όσο για τον λογαριασμό ;;;
Μην αγχώνεσαι ..Θα τον πληρώσω και αυτό .

 

 

 
ΑΝΤΙΟ

Αλώβητη βγήκες από το κρεβάτι μου
Ευχαριστημένη έφυγες από το σπίτι μου
Δεν σου είπα σε αγαπώ
Στον τρίτο σου οργασμό
Μην με καλείς στο κινητό
Αχ βρε καλό μου μια βραδιά ήταν και μόνο
Δίχως συναισθήματα μόνο ικανοποίηση
Αντίο και την επόμενη φορά μην αφήσεις
σημάδια στο κορμί μου
Γιατί μετά από εσένα θα έρθει η επόμενη
Άλλη μια γυναίκα πονεμένη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΟ ΜΑΝΟ ΛΟΙΖΟ

Καλά είμαι κι εγώ ένας τρελός χαμένος δόκιμος ποιητής του έρωτα
Εσύ βρε Μάνο τι το ήθελες ;;;
Με άφησες μόνο και χάθηκα
Την ακολούθησα κι εγώ
Θέλεις να μάθεις τι έγινε ;;;
Με έπνιξε …
Η τύχη με εγκατέλειψε
Και στην δυστυχία έγινα πελάτης

Εσύ , Μάνο , έγραψες ιστορία
Εγώ σε ένα βαθύ πηγάδι πεσμένος
Παλεύω να σου μοιάσω
Μάταια –

Εκεί που βρίσκεσαι , εύχομαι στον παράδεισο να είσαι ,
Εκεί θέλω να καταλήξω
Να κάνουμε παρέα με τον Καζαντζίδη, τον Αγγελόπουλο ,
Τον Μπιθικωτση ,τον Βαμβακάρη , τον Τσιτσάνη,
Και όλους τους μεγάλους , που οι στίχοι μου δεν τους χωρούν

Μάνο ξέρεις τι με τρομάζει ;;;
Το τέλος . Ναι το τέλος …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΌΝΕΙΡΑ
Θα κλάψεις , θα ρημάξεις
γιατί σε όνειρο ζεις
Ο κόσμος είναι αστείος
Και οι άνθρωποι
Είμαστε γελοίοι
Το αύριο , το χθες , το σήμερα
Πρωτοσέλιδα και δημόσιες σχέσεις
για να βολευτείς
Όνειρα εφήμερα
Θα πονέσεις , κρίσεις πανικού
θα δοκιμάσεις και σήμερα
Η κοινωνία είμαστε εμείς
μικρές κουκίδες
Χαλαρά το όλο θέμα να δεις
για να επιβιώσεις
Όνειρα εφήμερα .
Θα είναι θαύμα αν σωθείς
μιας και το ρεύμα της εποχής ακολουθείς .

 

 

 

 

 

 

 

 
ΔΙΩΞΕ ΜΕ
Δίωξε με , για εμένα μη νοιαστείς
Έχω εισιτήριο μετ επιστροφής

Σπάει η σιωπή , λείπω διαρκώς
Παραπονιέσαι πως άλλαξα
Και δεν είμαι ο παλιός μου εαυτός

Αναρχία κι αταξία στην καρδιά λες πως νιώθεις

Δίωξε με , μη με λυπηθείς
Έχω δωμάτιο σε

 

 

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ
Μην με φοβάσαι , τρέξε κοντά μου
Σαν το αίμα που κυλάει στις φλέβες
Γίνε θάλασσα , γίνε ουρανός
Σαν την αγάπη που την ευλογεί
Ο ίδιος ο Θεός
Μη με φοβάσαι , τρέξε κοντά μου
Σαν το νερό που ρέει στα ποτάμια
Μην με φοβάσαι , γίνε δείκτης μικρός
Κι εγώ ο ασήμαντος το ρολόι σου , εκείνο του χειρός
Βασιλικό μυρίζει αυτή μας η κατάσταση
Να δεις που η σχέση μας θα <<περάσει >>.

 

 

 

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ;;;

 

Ξέρεις τι αγάπησα σε εσένα;
Τις ανάσες σου
Ξέρεις τι λάτρεψες σε εμένα ;;;
Τα στιχάκια και το παρελθόν μου ..
Έβαλα κι άκουσα το ΓΙΑ ΜΕΝΑ το ΓΙΑ ΣΕΝΑ ,
Του Παπακωνσταντίνου ,
Ήμουν 16 όταν το ξεχώρισα κι έκλαψα
Είμαι 36 …..Ακόμη το ακούω και κλαίω
Ξέρεις γιατί ;;;;
Γιατί πάλι ξύπνησα με κάτι όνειρα….
Με σένα
Τώρα δεν φοράς το άσπρο σου φουστάνι
Τώρα …..τα όνειρα δεν είναι τρελά
Είναι μόνο τρομαγμένα
Πάλι μέθυσα , πάλι έγραψα στίχους , χίλιες φορές κι αν πέθαινα, δικά σου …
Σ αγαπώ , πάντα θα σ αγαπώ ….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΦΟΒΗΘΗΚΕΣ …ΟΝΕΙΡΕΨΟΥ

 

Μείνε στο πλάι μου
Ονειρέψου , ταξίδεψε και πάρε με μαζί σου
Φοβήθηκες καλό μου
Φοβήθηκες να ακούσεις την αλήθεια

Οι φίλες σου , σου είπαν μόνο ψέματα
Οι φίλες σου , σου είπαν την μισή αλήθεια
Μα εγώ έχω συναισθήματα
Ταξιδεύω με τα σύννεφα
Πεθαίνω κι ανασταίνομαι μέρα με τη μέρα
Καράβι είμαι με σχισμένα τα πανιά
Γίνε καπετάνιος εσύ κι εγώ κατάρτι
Ποτέ δεν ξέρεις ….μπορεί να <<στρώσω>> …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΦΙΛΕ

Κοίτα πως τα φέρνει η ζωή
δανείζω χαρές
Εισπράττω δυστυχία
Τόκους δεν βάζω….. Άκου ….
Άκου ρε φίλε , εσύ που με ξέρεις
Εσύ που μαζί μου πείνασες ,
δανείστηκες κι άλλα πολλά
κομμένη η μαγκιά.
Κοίτα φίλε πως τα φέρνει η ζωή , χαρίζω ηδονές
Γι αντάλλαγμα παίρνω ακάλυπτες επιταγές
Δεν τις εισπράττω
Φίλε μου καλέ κάνε μου άλλη μία χάρη
Πες σε όλες αυτές τις μόνιμες , τις δανεικές
πως στο εξής θα μένω μέσα σε ΑΤΜ
ότι κι αν δώσουν το ξέρω θα εισπράξω
επιταγές ,συναισθηματικές , με τον αριθμό μηδέν
Έτσι γιατί επιθυμώ ,μέχρι κι εγώ ,
εκείνη που ψάχνω να βρω
και πλούσιο ταμείο , με τιμολόγια νόμιμα
να αγοράσω λίγη ευτυχία .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Παρόν- Παρελθόν -Μέλλον

Ένα ,ένα ,μετρώ τα σκαλοπάτια της ζωής μου ως εδώ
κι απορώ που δεν μπορώ να πάω πιο ψηλά γιατί εδώ η σκάλα σταματά
Πίσω γυρνώ για να δω τι πέρασα τι άφησα τι σκότωσα τι γέννησα
Τα μάτια μου είδαν πολλά περασμένα τώρα πια
Ήρθα πάλι στο παρόν και βλέπω πως δεν έχω άλλη λύση παρά του αιώνιου ύπνου τη λήθη
Να γυρίσω πίσω ξανά ζητώ με άλλη μορφή καινούργια να κάνω αρχή.

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ
Το τέλος κάθε ανθρώπου δεν είναι μακρινό
κάποτε θα έρθει και το δικό μου
Το χω ήδη κατοχυρώσει
Ένα τέλος που κάποιους θα πληγώσει
σε άλλους πάλι μεγάλη χαρά θα δώσει.

ΑΝ

Ψυχρός αέρας στα μαλλιά μας ανεμίζει
Μα δεν κρυώνουμε
Ψυχρός αέρας στα μεταξωτά σου ρούχα ψιθυρίζει
Μα δεν τον ακούμε
Αύριο , ένας Θεός και μόνο, ξέρει αν θα ζούμε
Όλα όσα τώρα

 

 

 

 

 
ΓΕΛΑ

Σε μια έκσταση , σε μια ουτοπία γεννήθηκες
ήρθες και με συνάντησες
καλοκαίρι 1993
στιγμή δε μετάνιωσα
δευτερόλεπτο δε σκέφτηκα τι μας περίμενε
ο θάνατος …πόσο μαλάκας είναι τελικά
Λέγε ρε …πόσο μαλάκας είσαι ;;;
Σε ρωτώ για να σου πω …
είμαι περισσότερο μαλάκας αλλά τη χαρά
από τους θνητούς δε τη στερώ
είμαι καλά για σένα ,
το έχω ξαναπεί
δεν θα ξυριστώ
δεν θα κάνω Πάσχα πουθενά
ΘΑ ΖΗΣΩ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Και θα περιμένω
Θα περιμένω την ώρα που το αίμα μου θα πάρω πίσω
Και θα το πάρω ….
Θα φορέσω τα άσπρα θα καβαλήσω το άτι
Και θα έρθω να σε βρω…
Εσύ ξέρεις , η ζωή δεν είναι εδώ ,
Είναι εκεί που είσαι ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
Γέλα αγαπημένη
Γέλα ……

 

 

 

 

 

 

 
ΑΠΟΨΕ

Και ξαφνικά εμφανίστηκες από το πουθενά
Δεν ήθελαν να με συναντήσεις
Τους αψήφησες και ήρθες
Στο Λονδίνο σε στείλανε <<φυλακή >>
Πίστευαν πως η αγάπη μας δεν είναι αληθινή.
Πόσο μαλάκες ήταν.
Δειλή, φοβισμένη , πληγωμένη
Η αγάπη στη γωνία σε περιμένει
Φόρεσε τα καλά σου απόψε όλα δικά σου .
Αγάπη μου .

Απόψε μην πεις κουβέντα
Απόψε στρώσε μονή κουβέρτα
Και μαξιλάρια δύο
Όχι τέσσερα
Δύο ….Εγώ απόψε καθάρισα
Να με σταματήσεις δεν μπορείς
Με έσκασες .
Άσε με στην καρδιά σου να μπω .Δεν θα μείνω πολύ .
Δυό λόγια μόνο θα σου πω .
Σε αγαπώ .

 

 

 

 

 

 

 

 
ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΑ
Μια βότκα λεμονάδα , μια βότκα πορτοκαλάδα
Μια μπίρα Τσεχικη, μια κατάντια μου αλλιώτικη
Με ένα μαλμπορο στο χέρι
Μέρα , νύχτα , απόγευμα , βράδυ , μεσημέρι
Ένα τσιγάρο ένα μαχαίρι
Μια εξέταση ένας γιατρός
Ένα αποτέλεσμα
Έρχεται ο θάνατος

Ποιοι είστε;;;
Είστε στελέχη ;;;;
Είστε ρουφιάνοι , είστε σκιές
Είστε αυτοί είστε κι αυτές
Κι γω του θανατά, που σας λογάριαζα
Και πέθανα χίλιες μια…..χίλιες δυο
Σας γράφω και δεν σας χαιρετώ ,δεν υποκλίνομαι ,δεν παρακαλώ

Μια βότκα λεμονάδα ένα τσιγάρο, Θεέ μου εσύ <<καθάρισε >>
Θα τρέξω στη βροχή , θα ουρλιάξω στη βροντή
Του θανατά κι αν είμαι ότι ψώνισα…ψώνισα
Του θανατά, αετός είμαι σας χόρτασα ,
ρουφιάνοι και στελέχη στο τέλος σας<<τιμώρησε >>.

Αφιερωμένο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΝΟΤΗΤΑ Β

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
1.
Ήσουν ο ουρανός μου όλος
Χθες βράδυ, για να σε εκδικηθώ ,δεν έκλεισα μάτι
Πήρα ένα σφουγγάρι κι έσβησα εσένα ,το φεγγάρι μου…

 

2.
Έχασα πάλι το δρόμο για το σπίτι . Ξέρεις γιατί;;; Επειδή έχασα κι εσένα …..ΤΗΝ ΠΥΞΙΔΑ ΜΟΥ ….
3.
Η καρδιά μου ρε γαμώτο πήρε φωτιά αλλά δεν είμαστε μαζί
ήσουν ο πυροσβεστήρας που συντηρούσα και τώρα έχει λήξει

 

4.
Άκου τι ευχήθηκα χθες όταν είδα ένα αστέρι να πέφτει.
Να βρεις κάποιον καλύτερο από έμένα.
Πάρε λοιπόν χρυσό οδηγό και ξεκίνα την αναζήτηση σου ..
Το όνομα μου να ξέρεις δεν είναι μέσα.
5.
Δε μου λες στο κομπολόι των κατακτήσεων σου
τελικά ποια χάντρα ήμουν ;;;;
6.
Κάποτε ήσουν άπιαστο όνειρο
και τώρα είσαι απλά ένα όνειρο.
Διαφορετική σε φανταζόμουν.
Δε μου λες ;; Ποια σχολή θεάτρου τελείωσες ;;;

 
7.
Με κουράζει αλλά θα το ξαναπώ.
Τελικά άλλη ερωτεύτηκα.
Είμαι εδώ. Όταν σε βρεις
έλα να με δεις .
8.
Πριν έπινα σαμπάνιες μοετ
μετά από εσένα πίνω ρετσίνα
και ξέρεις πιο είναι το αστείο;
Όταν σε γνώρισα εσύ έπινες ρετσίνα
Κι εγώ σαμπάνιες γαλλικές
Φτηνό αλκοόλ
9.
Ρε συ αν , όπως είμαι τώρα , αν με ρίξεις στο Αιγαίο
θα πάρει φωτιά ….
Μπουρλότο με έχεις κάνει
10.
Ήμουν το δόλωμα . Ο.Κ. τελικά το χρυσόψαρο που κυνηγούσες τσίμπησε;;;;
11.
Δυό καρδιές γίναν μία και μετά πάλι δυό
πως τα καταφέραμε έτσι ;;;!!!
12.
Αγαπώ μία …….πειράζει;;
13.
Εσύ πειρασμός …Εγώ …Εγωισμός …
που καταλήγουμε ρε μπέμπα;;;

 

 
14.
Η αγάπη θέλει να συγχωρείς
κι εσύ ανέτρεψες όλους τους κανόνες
δε με συγχώρησες.

15.
Φοβάμαι …κλαίω ….Αυτά με κάνουν άνδρα
κι εσύ δεν τα εκτίμησες …Σε λυπάμαι ….

 

16.
Καλά δεν ακούς ;;;;
Κορίτσι μου συμβόλαια καρδιάς δεν κάνει κανένας μεσίτης ……….ΞΥΠΝΑ ……….

 

17.
Εντάξει …είμαι ένοχος …
Πήγα με την κολλητή σου … Ε και ;;;
Σε εσένα πάλι δεν γύρισα ;;;;
18.
Το ξένο , λένε είναι πιο γλυκό , πάμε να ξαναγνωριστούμε … Είσαι ξένη από αυτή τη στιγμή..
19.
Το κατάλαβα …Με θέλεις και τρελαίνεσαι
Όχι γι αυτό που είμαι αλλά γι αυτό που φαίνομαι …

 

20.
Θα με θυμηθείς.
Κάποτε θα με θυμηθείς.
Μέχρι τότε …Να σε προσέχεις .
Σε αγαπώ .
Πάντα θα σε αγαπώ.

 

21.
Τη μια σε βάζω Χ την άλλη άσσο ….
Ρε γαμώτο ,περισσότερα θα κέρδιζα, αν σε έπαιζα στο προπό
γιατί μαζί σου ό,τι και να κάνω , χάνω …

 

22.
Όλα γύρω μου έχουν ανθίσει
Τα λουλούδια , οι καρδιές , οι έρωτες ….
Το πρωί είδα δυό πουλιά να πετάνε δίπλα , δίπλα
Τι ωραία που είναι η άνοιξη ….
Κι εγώ;;;
Ζω στον χειμώνα μου , στο φθινόπωρο, στα καλοκαίρια
Άνοιξη;;; Εσύ ήσουν η άνοιξη και τώρα δεν σε έχω ….
Άνοιξη ….Για μένα λέξη άγνωστη ….
23.
Γνώρισα πολλές ηθοποιούς
καμία σαν κι εσένα
εσύ αξίζεις Όσκαρ… Συγχαρητήρια ….
24.
Κάποτε είχα φτερά , περήφανα , αετίσια
Κάποτε είχα εγωισμό και μια ζωή μικρή
Ήρθες , είδες , πήρες κι έφυγες
Τώρα κρυμμένος στη φωλιά μου
περιμένω να ξαναβγάλω φτερά
Όχι για να πετάξω ….
Ούτε για να πάρω εκδίκηση
Για να στα χαρίσω
να μου τα κόψεις και να ματώσω ξανά …για σένα .

 

 
25.
Μαύρη η ζωή μου ;;;;
Σκοτάδια όλη η ύπαρξη μου ;;;;
Αυτό είπες ;;;;
κι εγώ αυτό σου είπα …
Τελικά κάπου συμφωνούμε ….

26.
Μη βιάζεσαι …
Είμαι στην ταμειακή τώρα ..
Κόβω την απόδειξη που ζήτησες
Ναι εκείνη που γράφει σε αγαπώ.
Χαζούλα ….
Οι πράξεις μετράνε….
Με κούρασες …ΑΝΤΙΟ
27.
Ευτυχώς ο Χριστός δεν ζει σε αυτή την εποχή
Είσαι ικανή να τον σταύρωνες ξανά
28.
Σε αγαπώ ….Απλά , τίμια και ειλικρινά …Σε αγαπώ
για όσα μου έδωσες ….
29.
Χάθηκα ….Πόσο καιρό έχω να σου πω σε αγαπώ.
Συγχώρεσε με… Σε αγαπώ .

30.
Δε μου λες ….πίσω από το δάκτυλο μου
μπορώ να κρυφτώ ;;;;
ούτε κι εσύ ….ΣΥΝΕΛΘΕ …Σε αγαπώ .

31.
Το ξέρεις …Δε θα γυρίσω
Μη με πάρεις τηλέφωνο
μη μου στείλεις μήνυμα
Δε θα γυρίσω
32.
Εγώ , εγώ , εγώ ….
Πάει το εμείς …
Πνίγηκε στη θάλασσα των λαθών μας …

 

33.
Κάθε φορά που βρέχει
βρέχει στα μάτια μου
Σταγόνες ατελείωτες τρέχουν
το σκουπιδάκι θα φταίει
αυτό το μικρό σκουπιδάκι
μα τόσο σημαντικό
η απουσία σου …Λατρεμένη μου …
34.
Κάνε μου μια χάρη κοριτσάκι μου
πάρε το κινητό σου στο χέρι
πάνε εκεί που έχεις τη λέξη μαλάκας και
διέγραψε το νούμερο μου ….

35.
Είναι τόσο μικρή η ζωή και στο τέλος τι μένει;;;
Να σου πω ;;;
Μένουν τα δάκρυα χαράς και λύπης
Μένουν οι καλές και οι κακές στιγμές
Περισσεύουν τα λάθη
γιατί τα αγαπήσαμε κι αυτά
Λατρέψαμε τις τύψεις
Πολεμήσαμε τις αδυναμίες
Ξεριζώσαμε τις ενοχές
και είμαστε ακόμη μαζί
Δυό κορμιά , μια ανάσα , δυό φιλιά

 

 

 

 

36.
Πλένομαι στα δάκρυα
ταξιδεύσω στο παρελθόν
Είμαι αδύναμος
Είμαι το τίποτα που κάποτε το έκανες σημαντικό
Όχι δεν πονώ για εμένα
Ράγισαν τα ήδη θρυψαλισμένα κομμάτια της καρδιάς μου
Καλό ταξίδι γι άλλη μια στα όνειρα μου βάζω φωτιά …

 
37.
Επειδή το ζήτησες , επειδή παρακάλεσες
Άνοιξα διάλογο και με την καρδιά διαπραγματεύσεις.
Μεσολαβητής ;;; Το παρελθόν .
38.
Έξω φυσάει , χαλασμός γίνεται
Ο αέρας ξηλώνει δένδρα
κεραίες , ταράτσες ορφανές
κι εγώ ;;!!
ΔΕ ΜΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΡΦΙ
Χρόνια τώρα έχω στην καρδιά μπουρίνι….
39.
Δώσε μου το χέρι σου
αγκάλιασε με
Πάρε το μαχαίρι που σου δίνω
κόψε με
Πληγωμένος πάλι το όνομα σου θα φωνάξω…
40.
Ήμουν για εσένα σανίδα σωτηρίας
ήσουν το πανί
τι έγινε και βουλιάξαμε ;;;!!!!

 

41.
Εσύ η πανσέληνος
εγώ το φεγγάρι
ΑΥΤΟΣ Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ
Τι θέλει ανάμεσα μας ;;;;
42.
Ξέρεις τι θέλω …Μόνο να με θυμάσαι
Σε αγάπησα στα αλήθεια
σε ήθελα πριγκίπισσα
στα δικά μου παραμύθια
43.
Φωτιά ήσουν και το ήξερα
αλλά σε πλησίασα , σε άγγιξα
σε πόνεσα , σε αγάπησα
Φλόγα ζεστή η κάθε μας αγκαλιά
οι νύχτες δεν ξημέρωναν
οι μέρες δεν σκοτείνιαζαν
φωτιά ….
Κάθε τι που μας περιέβαλλε
Φωτιά τα πάντα γύρω μας πυρκαγιά
Πόσο το χαίρομαι …Επιτέλους <<ΚΑΙΓΟΜΑΙ>>…

44.
Αυτή τη φορά το φόρεμα σου είναι στο πάτωμα …ΗΜΟΥΝ Η ΚΡΕΜΑΣΤΡΑ ΣΟΥ ….και τώρα η ναφθαλίνη σου…
45.
Σήμερα θα αγοράσω καινούργια τασάκια …
το κραγιόν σου ήταν παντού …
Ακόμη και πάνω σε μένα ….το αποτσίγαρο σου
46.
Καλά δεν παίζεσαι ….Εσύ στο τάβλι της σχέσης μας , ήξερες μόνο το πλακωτό και το φεύγα ………. Οι <πόρτες>> ανοιχτές όλες ………

 

47.
Πήρα τηλέφωνο στον μεσίτη ..Τελικά συμβόλαια καρδιάς δε γίνονται
48.
Μες τα ερείπια που ζω ήρθες να κάνεις τι;;;
την αναστήλωση ;;;; Λάθος κατάλαβες ….Μία απλή νέα διακόσμηση ήθελα
49.
Ζωή σκυφτή ζωή για ζωή .
Κρίμα …Δεν είχες ποτέ ,μια φιάλη οξυγόνο κοντά σου
Για να μας δώσεις έστω μια αναπνοή .

 

50.
Σα φόνος που σχεδιάστηκε όλη σου η λατρεία
Μα καλά …Εμένα βρήκες για κομπάρσο;;;
Τόσοι άνεργοι ηθοποιοί υπάρχουν

51.
Η καύτρα από το τσιγάρο αναβοσβήνει
Να δεις που εκπέμπει SOS η τελευταία για πάρτι σου τζούρα …
Τελικά υπήρξα βλάκας , κρίμα …Έπρεπε να ήμουν μαλάκας

52.
Οι άνθρωποι είναι παράξενοι ψυχή μου
Δεν περίμενα όμως ότι κι εμείς θα γινόμασταν << άνθρωποι>> …..
53.
Κι απόψε δυό ποτήρια γέμισα μα ήπια μόνο από το ένα
Τι στο καλό , μέθυσα;;;;
Βρε καλό μου είσαι ή δεν είσαι εδώ ;;;;

54.
Δε μπορώ όλα γύρω με πληγώνουν
Δε μπορώ θα πεθάνω το πρωί
σήκωσε το κινητό
τη φωνή σου θέλω να ….<<δω>>
δεν μπορώ …δεν μπορώ …. Σαν το χιόνι …έλιωσα

55.
Δεν το πιστεύω ..εσύ είσαι ;;;
Άστο ….άλλη γνώρισα ….

56.
Mα καλά τι σκέφτηκες , δε ντρέπεσαι;;;
εγώ δεν πουλιέμαι κορίτσι μου
κι όπου να είναι θα έρθω ….θα σε βρω
θα στο πω στον ενικό
ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ …..
δεν με αγόρασε ο πληθυντικός ευγενείας και το κυριλέ φέρσιμο σου

 
57.
Προσπαθώ να καταλάβω τι σκέφτεσαι
Προσπαθώ να μπω στο μυαλό σου
Αλλά μάταια ….ή εσύ δεν έχεις μυαλό πια
ή εγώ δεν σε… έκοψα σωστά

58.
Περίμενε …άκουσα καλά ;;;
Είπες πως με αγαπάς ;;;
Περίμενε ….είδα καλά ;;;
Δάκρυσες;;;
Με έλιωσες με κέρδισες .

59.
Ζητιάνεψα ένα φιλί σου
Ικέτεψα για μια βραδιά μαζί σου
Ήπια για εμένα , μέθυσα για εσένα
Και ;;;
Και ;;;
Με έσυρες , με διέσυρες
60.
Σε έχω ανάγκη και με πληγώνει
Μα η αγάπη δεν είναι προφυλακτικό
Δεν την χρησιμοποιείς μια φορά
Και μετά την πετάς ..
Αγάπη είναι….Αυτά που δεν έδωσες .
61.
χρόνια τώρα
Επιτάφιος δεν ξέρω τι ώρα είναι
Ξέρω ό,τι το άρωμα σου παντρεύτηκε το λιβάνι……..
62.
Συγνώμη δεν ήξερα πως με τα γούστα φορτίζεις
Συγνώμη , ανακύκλωσε με ,
Δεν υπήρξα ο τέλειος φορτιστής

 

63.
Έχεις δει την ταινία Φόρεστ Γκαμπ;;;;
Όλο τρέχω από εσένα να ξεφύγω κι όλο σε σένα επιστρέφω.

64.
Άντε καλά ότι πεις
Δεν φταίω εγώ , δεν φταις εσύ …
Φταίει η κοινωνία
Σταμάτα να παρακολουθείς εκείνη την ασπρόμαυρη ταινία .
65.
Συγχαρητήρια .Τα θερμά μου …συλλαλητήρια
Με <<πήρες>>
Ανόητη ….Εσύ ήσουν η εύκολη

 

 

 

 

 

 
66.
Απόψε δεν θα κλείσω μάτι
Απόψε θα πάρω τους δρόμους
Απόψε θα με ξεσκίσω
Θα πετάξω την καρδιά μου ,
Θα σκίσω τα σωθικά μου
Απόψε θα γελάσω
Απόψε θα κλάψω
Θα γίνω ένα με αυτό που δεν έχω
Θα πνιγώ στον ωκεανό
Σε έχω ερωτευθεί ….
Πως την πάτησα ρε γαμώτο …..
67.
Πενθώ και δεν το φωνάζω
Με τα στιχάκια μου <<ουρλιάζω>>
Πενθώ και κανείς , μα κανείς
Δε με νιώθει , έτσι είναι η ζωή
Ζωή δανεική , γαμώ την ευαισθησία μου
Γαμώ την ύπαρξη μου

 

 

68.
ΧΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ ,
Συγχώρεσε με , τιμώρησε με
Μα κάνε μου μια χάρη
Πες μου ότι το αγγελούδι μου είναι κοντά σου
ΧΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ
Δεν την έχω πια………..
69.
Τελικά ήσουν ένα τσιγάρο
Ένα τσιγάρο τράκα …. ¨Όπως και η αγάπη μας …

 
70.
Άκου , κλείσε τα μάτια
Θα παίξουμε κρυφτό
Αν με βρεις θα σου φανερωθώ
Κι αν πάλι δε με βρεις
Θα είμαι εδώ ….γλυκιά μου
71.
Πες μου . Σε έχει δει τελευταία ψυχίατρος ;;;
Γιατί εσύ με την τρελίτσα σου , την κάνεις τη δουλίτσα σου .
Εγώ βρε αφιλότιμη τι σου φταίω;;;;
72.
Εκπέμπω SOS, βυθίζομαι. Θεσσαλονίκη.
Ρίξτε μου ένα σωσίβιο . Πνίγομαι

73.
Ποια νομίζεις πως είσαι ;;;;
Ήρθες κι έπαιξες μαζί μου ….
Άνθρωπος είμαι όχι ένα με τα ακριβά σου παιχνίδια ..τα λούσα και τα γούστα ..
Την επόμενη φορά , παίξε με ..τίποτα άλλο .ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΗ.

 

 
74.
Ποτάμι η αγάπη σου
Ρυάκι το κορμί σου
Τα χείλη σου κόκκινο κρασί
Κι εγώ να ψάχνω και να μη με βρίσκω.
75.
Κρύος , χλωμός , δεν ξέρω τι ώρα είναι
Και δεν ρωτάω
Οι δείκτες του ρολογιού ,σκέφτομαι ,
Πόσο μας μοιάζουν ….πάνε έρχονται
Και σπάνια βρίσκονται …
76.
Μα καλά δεν ντρέπεσαι ;;;;
Κάνει η αγάπη εκπτώσεις ;;;;
Τι την πέρασες την καρδιά μου
Πολυκατάστημα;;;; Ντροπή σου .

 

77.
Σε μισώ γιατί έτσι πρέπει
Δεν σου μιλώ γιατί έτσι πρέπει
Σε πνίγω με ένα ουίσκι γιατί ποτέ δεν σε γνώρισα στ αλήθεια.
Έτσι απλά ….Σε μισώ….
78.
Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει ;;;;
Που μπορώ να βρω ένα καθαριστήριο;;;
Η καρδιά μου ….τσαλακώθηκε ….
79.
Συγνώμη δεν το κατάλαβα ….
Έρχεσαι να με δεις μόνο γιατί με λυπάσαι ;;;;
Όχι κορίτσι μου ….Χρήστο με λένε
Όχι Βασίλη Καΐλα σε ρόλο σε ασπρόμαυρη ελληνική ταινία……

 

80.
Σε αγαπώ . Τολμώ και στο φωνάζω .
Εντάξει ;;; Ηρέμησες ;;;;
Σε αγαπώ για όσα είσαι κι εγώ δεν είμαι …Σε αγαπώ
81.
Ράγες η καρδιά μου , τρένο με ξέφρενη πορεία εσύ
Άλλαξα πορεία ….Δεν με πάτησες …Χαίρομαι που δεν χάρηκες. Άλλαξα πορεία

 
82.
Τα <<έπιπλα>> που έφερες για να γεμίσεις την καρδιά μου σπάσανε……. Αντίο ………
83.
Όταν σε γνώρισα είπες πως σε λένε Ελπίδα
Η ελπίδα λένε πεθαίνει τελευταία …κι εσύ πέθανες πρώτη .
Φαντασμένη .

84.
Η καρδιά δεν μιλά , η καρδιά έχει βαλβίδες
Κι εσύ πρέπει να αλλάξεις στο μυαλό σου βίδες .
Ξιπασμένη …..

85.
Κάθε άνοιξη αλλάζουν τις βιτρίνες
Κάνε μου μια χάρη . Γίνε βιτρίνα…
86.
ΣΕ ΘΕΛΩ ΕΔΩ
ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ ΣΕ ΑΓΑΠΩ
ΣΕ ΘΕΛΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ
ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΩΝΕΙΣ
ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣ
ΣΕ ΑΓΑΠΩ
ΑΓΑΠΑ ΜΕ
ΑΠΛΑ ΑΓΑΠΑ ΜΕ
87.
Το σ αγαπώ τελικά πόσο κοστίζει ;;;
Σ αγαπώ …Χρέωσε όσα θέλεις
88.
Τι κι αν τα δάκρυα στέγνωσαν
Τι κι αν ο χρόνος έγινε πόνος
Σε αγαπώ ακόμη

 
89.
Δεν θέλω να με αγαπήσεις
Χάρισε μου μόνο μια στιγμή
Βρέξε τα χείλη μου
Πες ένα ψεύτικο σε αγαπώ ….
Σ αγαπώ ….
90.
Μη τα μπερδεύεις
Άλλο έρωτας κι άλλο αγάπη
Σ αγαπώ …εγώ ο ξένος …πλέον …

91.
Σε εσένα με χαρίζω
Σ αγαπώ
Κι έχω λόγο
και πράξεις
Σ αγαπώ
Για όλα …όσα είσαι κι όσα δεν είσαι
Απλά σ αγαπώ ….
Σ αγαπώ
Με πράξεις και μυαλό θολό
Σ αγαπώ
Όπως σε γνώρισα
Μην αλλάξεις ποτέ
Σ αγαπώ …Το άκουσες ;;;;

 

 

92.
Οι χαρές έγιναν ποτάμια δυστυχίας
Είμαι εδώ , σε προσμένω ,
Σ αγαπώ με τα δάχτυλα κίτρινα
Από την προσμονή
Και τη νικοτίνη συντροφιά

 
93.
Κάτσε ….δεν άκουσα καλά
Είπες σ αγαπώ;;;!!!
Αγάπη μου , ομορφιά μου
Κι εγώ ……….Σε αγαπώ …
94.
Τώρα φοβισμένος , κατεστραμμένος
Θα στο πω
Σ αγαπώ ….πριγκίπισσα της καρδιάς μου
95.
ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΟΛΗ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ
ΕΣΥ ΓΕΛΑΣ ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΝΩ
ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΖΑΡΙΑ …….ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑ
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ….ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ …Σ ΑΓΑΠΩ
ΠΟΝΑΩ , ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΙ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ
Σ ΑΓΑΠΩ . ΤΕΛΕΙΑ .
96.
Σ αγαπώ , σ αγαπώ , σ αγαπώ
Δεν έχω λόγια ….σ αγαπώ
Γιατί απλά είσαι το άλλο μου μισό
Σ αγαπώ ………….
97.
Κρυώνω ….
Η αγάπη σου τελικά πάγος
Κι εγώ μια άδεια παγοθήκη…
Κρυώνω κι ας είναι καλοκαίρι .

98.
Ποια είσαι που πιστεύεις την καρδιά μου ,
πως μπορείς να αλλάξεις ;;; Ο Γιακούμπ;;;;
Μάζευτα ….Έφυγες ….. Αν ήθελα καρδιολόγο θα τον έβρισκα .

 

99.
Σαν το πετραδάκι που πετάμε στη θάλασσα και κάνει γκέλες μέχρι να βυθιστεί
έτσι κι εγώ ήμουν το πετραδάκι σου , το παιχνιδάκι σου
100.
Μια φωτογραφία λένε χίλιες λέξεις
μια προδοσία ερωτική
πόσες λέξεις είναι ;;;;

 

101.
Αντίο χαμένη μου αθωότητα
Καλημέρα σύγχρονη πραγματικότητα
Αντίο αλήθεια μου και ειλικρίνεια
Καλησπέρα ψευτιά και σκληρή καθημερινότητα .
102.
Φίλε μου ουρανέ , γαλάζιε , αθάνατε
τι έπαθες και πάλι συννέφιασες;;;
Τι σου κάνανε και κλαις ;;;
Μη στενοχωριέσαι
Μακάρι να ήμουν σύννεφο ,
άνεμος, συντροφιά να σου κρατώ
κι όταν σε πικραίνουν να σε παρηγορώ .

103.
Περνάει ο καιρός και η ζωή αλλάζει χρώματα
Το λευκό διαδέχεται το μαύρο
Το κόκκινο το γκρι
Το γκρι . Τι απαίσιο χρώμα .
Γκρι μια μίξη της χαράς και της δυστυχίας .
Τι απαίσιο χρώμα .

 

104.
Τι είναι παράλογο και τι λογικό!!
Τι είναι τίμιο και τι άτιμο
Δύσκολη εποχή αυτή που ζούμε
Άλλα λένε κι άλλα εννοούνε.

 

105.
Είκοσι δύο έξι εβδομήντα πέντε.
Ο συνδυασμός της καρδιάς μου .
Άνοιξε τη κι όσα βρεις μέσα όλα δικά σου .
106.
Διαφορετική
έχουν φέτος τα ανοιξιάτικα λουλούδια
Ακόμη και το χώμα όταν το λούζει η
ανοιξιάτικη μπόρα
Τι να φταίει άραγε;;!!
Ίσως η απουσία σου .

 
107.
Μια σε βρίσκω , μια σε χάνω
Σου δανείζω να πληρώσεις τύψεις
Με χρεώνεις ενοχές
Μου δανείζεις χαρές
Μια μας βρίσκω , μια μας χάνω .

 

108.
Κάθε χωρισμός κι ένας θάνατος
ένας θάνατος διαφορετικός
που στο μνημόσυνο του
οι αναμνήσεις διακοσμούν το μαύρο του τοπίο.

 

109.
Δε σε <<χόρτασα >>όσο θα ήθελα
Πρόλαβες και με <<κατασπάραξες >>.

 

110.
Όμορφο που είναι κι απόψε το φεγγάρι
κι εγώ ο τυχερός το έχω στην αγκαλιά μου
κορίτσι μου , φεγγάρι μου .
111.
Σαν καράβι τσακισμένο
έριξα πάνω σου άγκυρα
γαλήνη για να βρω.
Λιμάνι μου πόσο σε αγαπώ.

 

112.
Μη φοβάσαι είμαι εδώ
Μην τρέμεις είμαι εδώ
Μη , μη , μη ….
Είμαι εδώ …

 

113.
Να σε ρωτήσω κάτι;;;
Έχεις δει ποτέ σου αστέρι να τρέχει στην πόλη;;;
Κοίτα στον καθρέφτη …Αστέρι μου .

 

114.
Φύγε , φύγε σου λέω
Τελικά δεν ήσουν αυτή που περίμενα
Φύγε να χαρείς και πάρε μαζί σου
Τη μάσκα που τόσες εβδομάδες φορούσες
Κράτησε τη για τις απόκριες

 

115.
Όνειρα σε ζελατίνα
Όνειρα με συντηρητικά
Όνειρα χαραγμένα σε ένα παγκάκι
Αχ…όνειρα απατηλά
116.
Ήταν λάθος μου
τώρα το παραδέχομαι
ήσουν πάθος μου
τώρα το παραδέχομαι
λάθος – πάθος και πάει γράφτηκε
αλλά δεν ξεγράφτηκε …Από το μυαλό μου .

 

 

117.
Μαζί σου πέφτω για ύπνο ;;;
Μαζί σου ξενυχτάω ;;;
Πως τα καταφέρνεις
και πάντα ξυπνάω μόνος ;;;

 
118.
Τρία χρόνια στη σχέση ήμουν τελικά αόρατος
δεν εξηγείται διαφορετικά πως κάθε φορά
σαν άλλος φάρος σου έκανα σινιάλα ότι θα βουλιάξουμε
κι εσύ αγνοούσες όλα μου τα σήματα .

119.
Στάσου ….για να μη γίνει καμία παρεξήγηση
Σχέση είπαμε να <<χτίσουμε>> κι όχι
καφέ να φτιάξουμε .
Δεν είμαι εγώ για καταστάσεις μέτριες.
Α …και τον καφέ μου, τον πίνω σκέτο .

120.
Ποτέ δεν ήμουν καλός στα μαθηματικά
Σκέφτομαι …
Ένα κι ένα ίσον ;;; Δύο λέω .
Με εμάς μία περίεργη μαθηματική πράξη η όλη σχέση μας .
Ένα κι ένα ίσον … Ένα.

121.
Φίλοι αρωματοποιοί μια χάρη θέλω να σας ζητήσω
Δημιουργείστε ένα άρωμα μοναδικό να το << φοράει >>
η εκλεκτή της καρδιάς μου και μόνο αυτή
Να το μυρίζω αποκλειστικά πάνω της
Κι αν ποτέ χάσω το δρόμο μου
Το μοναδικό της άρωμα να με πάει κοντά της .

 
122.
Πρέπει να συστηθούμε και πάλι
Λοιπόν εμένα με λένε έρωτα εσένα ;;;
Συγνώμη δεν άκουσα καλά ;;; Όχι λάθος …
Απάτη σε λένε κορίτσι μου …
123.
Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο
Οι λύσεις που προτείνω είναι δύο .
Η πρώτη να πούμε σε αγαπώ και ξεχνάμε τα πάντα
Η δεύτερη να χωρίσουμε .
Εσύ , ως κυρία προηγείσαι .
Πρώτη έχεις το λόγο …

 

124.
Μαγκιά κορίτσι μου είναι να φτάνεις στον γκρεμό
και να φρενάρεις .
Όχι να πέφτεις στο κενό
και να ουρλιάζεις …

 

125.
Στα προηγούμενα σου γενέθλια
Φύσηξες με δύναμη κ έσβησες το μοναδικό κερί .
Στα φετινά έκανες το ίδιο κι έσβησες εμένα .

 

126.
Σε αγαπώ
Γιατί είσαι όσα δεν είμαι εγώ
Σε αγαπώ
Γιατί είσαι τα κομμάτια του παζλ
που με συμπληρώνουν .
127.
Αυτή είσαι .
Μη το ψάχνεις δεν πρόκειται να αλλάξεις .
Αυτή είσαι καλή μου αλλά δεν φταις εσύ .
Εγώ φταίω που σε πίστεψα …
Κι όλα τα αστέρια του ουρανού σου χάρισα …
128.
Ανταλλάγματα ζήτησες πολλά
είπα είμαι μέσα
Ξέρεις το γιατί ;;;;
Γιατί το αξίζεις κορίτσι μου
Γιατί είσαι αυτό που εκατό ιδιωτικούς ερευνητές να έβαζα δεν θα το έβρισκαν ….ΕΣΥ Η ΕΚΛΕΚΤΗ ΜΟΥ .
129.
Μόλις φέξει
εκείνη τη λέξη
ναι μωρέ το σ αγαπώ
σε πόσους ακριβώς την έχεις πει ;;;
Εύκολα μου την είπες … Πολύ εύκολα
Για ένα one night stand ….

 
130.
Στο λύκειο ήμουν απουσιολόγος
κι έσβηνα , το δηλώνω , απουσίες .
Τη δική σου ρε γαμώτο δεν μπορώ να τη σβήσω .

 

131.
Μιλάς με τη σκιά μου
Γελάς με την επιλογή μου
Γιατί γύρισα σε εκείνη που δεν αγαπώ
Πρέπει να μάθεις κι αυτό
Στον έρωτα άλλο ένα βασικό συστατικό
Είναι η ασφάλεια
Κι εσύ δεν μου την έδωσες ποτέ
132.
Τελικά έχεις πρόβλημα .
Ακόμη έχεις την φωτογραφία μου στο πορτοφόλι σου .
Την επιδεικνύεις σε γνωστούς και φίλους .
Κοριτσάκι ,εραστής σου υπήρξα ,
όχι έκθεμα στο μουσείο – πορτοφόλι σου .
133.
Έφτιαξα μια σκάλα χιλιόμετρα σε μήκος ( ύψος).
Ξέρεις γιατί;;;
Για να πιάσω το φεγγάρι και να στο χαρίσω .
Αρχόντισσα μου .

 

134.
Είσαι ο κάθε χτύπος της καρδιά μου ,
Η κάθε μου ανάσα , η κάθε μου σκέψη ,
Η φίλη μου η καλύτερη , η ερωμένη μου
Είσαι ότι οι άλλοι ποθούν
Κι εγώ το έχω .
Εσένα μονάκριβη μου .

 
135.
Γνωριστήκαμε σ ένα γραφείο
Φιληθήκαμε για πρώτη φορά σε ένα μπαρ
Χωρίσαμε μέσα από ένα χαρτί .
Γαμώτο …Πως καταντήσαμε έτσι ;;;
136.
Φταίνε τρίτοι που χωρίσαμε ;;;!!!
Όχι κοριτσάκι μου ….Εμείς φταίξαμε
Και περισσότερο εσύ .
Κακομαθημένη .
137.
Πλάνεψε με… ζήτησες
Λύγισε με δεν θα σπάσω… δήλωσες
Αρρωστημένη αγάπη
Σε πλήρωσα …
Τα ρέστα δικά σου.
138.
Ταξιδιάρικο πουλί η δική μου η καρδιά
Με απλά ελληνικά ….Χωρίζουμε
Άντε γεια.
139.
Αγάπη
Αγάπη
Αγάπη μου
Φεγγάρι που δεν θα σβήσει ποτέ
Αστέρι που θα λάμπει για πάντα
Αγάπη
Αγάπη μου .

140.
Για λέγε …Τώρα που γυρνάς και τα όνειρα παρακαλάς
Να με φέρουν πίσω στη ζωή σου
Αλλά δεν σου απαντάνε
Πως νιώθεις ;;;;
Ξεθωριασμένη…αγάπη μου ;;;!!!
141.
Σταμάτα να με κατηγορείς
Έχεις την άνεση και εύκολα κρίνεις χωρίς ηθικούς φραγμούς
Κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη

 

142.
Τον δρόμο μου τραβώ
Άφησα πίσω τον εχθρό εγωισμό
Κι έρχομαι μια λέξη να σου πω
Σε αγαπώ ….

 

143.
Πλήξη ;;;
Μαζί μου θα σου λείψει .
Έλα ….

 
144.
Αντίο …
Μην κλάψεις
Μην τολμήσεις να βουρκώσεις
Αντίο…
Μην τρομάξεις
Μην λουφάξεις
Αντίο …
145.
Κουτό
Χωρίς εσένα δεν ζω
Χαλάρωσε
Χωρίς εσένα θα ήμουν ένα μηδενικό
Λατρεία μου .

 
146.
Να σε αφήσω ;;;
Ακόμη δεν τρελάθηκα
Θησαυρέ μου ανεκτίμητε.

 

147.
Το κρασί του κόσμου όλου ήπια
Το μεθύσι του Νέρωνα κουκίδα
Οργίασα με πολλές
Αλλά εσύ …
Εσύ δεν παίζεσαι
Πριγκίπισσα μου.

 

148.
Σου χάρισα απλόχερα την <<φωτιά >>
Σαν άλλος Προμηθέας
Δεν λογάριασα των θέων την τιμωρία
Με βλέπεις τραυματισμένο
Και δεν κάνεις την παραμικρή κίνηση
Αυτό ήθελες;;;
Το πήρες .
Εντάξει ;;;
Έκανες το όνειρο σου πραγματικότητα;;;
Άντε τώρα …Εξαφανίσου .

 

149.
Τσιγάρα ποτά , αλκοόλ
Κορίτσι μου πάλι μπήκες γκολ.

 

150.
Γέλαγα ο βλάκας
Κορόιδευα τους άλλους
Ε… την δάγκωσα την λαμαρίνα
Ποιος εγώ;;!!
Καλά να πάθω . Ο <<έξυπνος >>.

 

 

 

151.
Ήρθα σαν φως αγνό
Σου είπα σε αγαπώ
Σε σεβάστηκα
Σου μίλησα ειλικρινά
Σου χαμογέλασα με μπέσα
Κι εσύ ;;;
Τα εκμεταλλεύτηκες όλα
Αλήθεια πόσο τα πούλησες ;;;

 

152.
Παγώνω που είσαι κορίτσι μου ;;
Που είσαι ;;;Ζεστή μου <<κουβέρτα>> μου ;;;

 

153.
Τι φοράς ;;;
Τον έρωτα;;;
Την ηδονή ;;;
Εγώ πάλι <<γυμνός>> ήρθα.
154.
Ζεις λες για εμένα
Και τα φιλιά τα ξένα
Ναι αυτά που εγώ δεν <<είδα >>
Εκεί που τα χάρισες
εκεί να πας .

155.
Δεν θέλω το σώμα σου
Το μυαλό σου θέλω να κατακτήσω
Το σώμα σου το πήρα
Το ζήτημα είναι να κατακτήσω τον εγκέφαλο σου
Και μέσα απ αυτόν την καρδιά σου .

 
156.
Όπως τελειώνει σε ένα φτηνό στυλό η μελάνι
Έτσι κι εμείς .
Αδειάσαμε – Τελειώσαμε .
157.
Δεν ξέρω τι να γράψω
Δεν ξέρω τι άλλο να σου δώσω
Όλες μου οι σκέψεις δικές σου
Θα <<σβήσω>> με μία εικόνα
Την δική σου.
158.
Σταμάτα επιτέλους να βάζει όπισθεν στη σχέση μας .
Πάτα γκάζι και μη φοβάσαι …Εδώ είμαι .
159.
Είμαι τόσο αμαρτωλός που με κοιτάζω στον καθρέφτη
μετά από κάθε κραιπάλη και δεν με αναγνωρίζω
Είναι σα να βλέπω κάποιον άλλο
Το μόνο που παραμένει αναλλοίωτο είσαι εσύ
ΕΣΥ.
160.
Γαλάζιος ο ουρανός
Γαλάζια και τα μάτια σου
Αυτά τα μάτια , έχεις το λόγο μου ,
Δεν θα κοκκινίσουν ποτέ .
161.
Έλα ξάπλωσε , άναψε ένα τσιγάρο
Έλα χαλάρωσε , πιες λίγο κρασί
Εσύ κι εγώ τίποτα ανάμεσα
Εσύ κι εγώ με τον έρωτα πάντα οδηγό
Και τη πίστη συνοδηγό.

 

162.
Αν σου πω τι έκανα εχθές το ξημέρωμα …
Μπήκα στην καρδιά σου .
Δεν με βρήκα.
Στη θέση που είχες για εμένα βρήκα κάποιον άλλον.
Γιατί ;;;

163.
Αυταπάτη – Αγάπη – Απάτη
Αυτή είσαι …
Λάθος – Πόνος – Δάκρυ
Αυτή είσαι …
164.
Διχασμένη προσωπικότητα
Γυναίκα με ανόητα πρότυπα
Και να πω δεν το ήξερα
Το ήξερα
Σαν μάγισσα με μάγεψες
Βάραγες το ντέφι και <<χόρευα >>
Κουράστηκα να είμαι η ατραξιόν στο τσίρκο σου
165.
Σύνορα δεν έχει η αγάπη
Ούτε σκοπούς , ούτε οπλισμένους φρουρούς
Στην Αλεξάνδρεια ο φάρος έσβησε
Όπως έσβησες κι εσύ .
166.
Αν σε άφηνα να γνωρίζεις αυτά που για σένα νιώθω
Θα γινόμουν το χαλάκι σου
Γι αυτό δεν θα στο πω …
Το σε αγαπώ .
Ψυχή μου .

 

 
167.
Θα μετακομίσω από τη ζήλια σου να ηρεμήσω
Μαζεύω έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές
Σε σακούλα σκουπιδιών βάζω τα εσώψυχα
Και σε μια μπλε βαλίτσα τα εσώρουχα .
Αντίο.

 

 

168.
Ζεστή φωτογραφία παλεύεις με την μοναξιά
Βαμμένα ντουβάρια γλυκιά πικρή αγκαλιά
Ο ήλιος κίτρινος κι ο ουρανός σκοτεινός
Απουσιάζεις και τα πάντα είναι Πολίτικες μυρωδιές
Λίγο μπαχάρι , λίγος δυόσμος παραπάνω
Έτοιμο το <<φαγητό >> , πεινάς ;;;
Σιγά μην πεινάς …Χορτάτη είσαι
Με << έφαγες >>.

 

169.
Με ένα μπλουζ γνωριστήκαμε
Με ένα ταγκό ερωτευτήκαμε
και με ένα ζεϊμπέκικο βαρύ χωρίσαμε .
Ένας χορός όσα ζήσαμε .
Την επόμενη φορά ,
λέω να γνωρίσω κάποια , που δεν θα ξέρει να χορεύει.

170.
Ονειρευόμουνα μια…
Εσένα όπως μου παρουσιάστηκες
Όχι την άλλη που φανέρωσες μετέπειτα .

 

171.
Αλλάξαμε …Χωρίς να το καταλάβουμε …
Μεταλλαχτήκαμε … Χωρίς να το αντιληφθούμε .
Μπράβο μας .

 

172.
Έχεις δει σπασμένο μπουκάλι ;;;
Έτσι είμαι τώρα …

 

173.
Βρέχει κάθε σταγόνα κι ένα μου σε αγαπώ
Εύχομαι απόψε να γίνεις μούσκεμα …αγάπη μου

 

174.
Κάνε μια ευχή κι άσε την καρδιά σου
να σε οδηγεί
κάθε λεπτό και κάθε στιγμή .
Κάθε φιλί και χωρισμός
Κάθε χωρισμός μια νέα αγάπη
Κάθε νέα αγάπη μια νέα αρχή
Κάθε αρχή και δύσκολη
Αγάπη κι έρωτας
Δυό λέξεις με νόημα βαθύ .

 

175.
Πιο το νόημα αν άλλα σκέφτεται η καρδιά
Κι άλλα κάνει το σώμα
Τι νόημα έχουν τα φιλιά αν τα δίνεις υποχρεωτικά
Πιο το νόημα του σε αγαπώ
Αν είναι ξύλινο και από συναισθήματα νεκρό
Πιο το νόημα ;;;
176.
Περασμένα ναι… Αγάπη μου…
Ξεχασμένα όχι …Αγάπη μου …

 
177.

Πάλι κόβεις βόλτες στο μυαλό μου
Πάλι με ψέματα μου ντύνεις το κεφάλι
Γιατί ρε γαμώτο ;;; Ε γιατί;;;

 

 

178.
<<Μύρισε άνοιξη >>λένε
Εγώ πάλι δεν <<μυρίζω>> το παραμικρό
Άνθισαν τα λουλούδια λένε
Εγώ πάλι βλέπω μόνο γυμνά δένδρα
179.
Γιατί όλα όσα μας κάνουν ένα γίνονται αφορμή να είμαστε δύο;;;
Γιατί λατρεμένη μου ;;;
Γιατί όλα όσα μας δένουν γίνονται κόμπος αβάσταχτος και γόρδιος δεσμός;;;
Γιατί μονάκριβη μου ;;;
Γιατί να ξεφυσάω από στενοχώρια
κι εσύ να σκουπίζεις τη μάσκαρα από τα πανέμορφα μάτια σου;;;
Γιατί;;;

 

180.
Θυμάμαι όσα μου είχες πει
Ξεχνάω όσα άσχημα μου έχεις κάνει
Μην αναρωτιέσαι
Η καρδιά μου…Σε αυτή τα χρωστάς όλα .
181.
Μια φορά σε πρόδωσα κι ακόμη , τόσα χρόνια, πληρώνω.
Δε μου λες ….Να το κάνουμε σε 7 άτοκες δόσεις να τελειώνουμε;;;

 
182.
Ρε συ …Κοίτα με …
Ναι σε εσένα μιλάω …Κοίτα με …
Τόσο πολύ άλλαξα ;;;
Με αγαπάς ;;;
Ο.κ το χω …Να με αγαπάς τίποτα άλλο δεν ζητώ .
Να με αγαπάς .
183.
Δε με νοιάζει το παρελθόν σου κορίτσι μου.
Το πώς είσαι μαζί μου με νοιάζει μόνο.

184.
Χίλια χρόνια στίχους να γράφω
Όλοι μα όλοι θα είναι από εσένα σημαδεμένοι
Όλοι οι στίχοι σε εσένα αφιερωμένοι
185.
Ηρωίνη της , γκαζάκι της
Δάκρυα , κραυγές , σκουπίδια ,
ελεημοσύνες για χάρη της σκόνης
Πόρνη λευκή, άσπρη σκόνη
Κέρδισες …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ και νέα Ποιήματα ..γραμμένα υπό άλλο πρίσμα!!!!!!!!!

 

 

 

 
ΣΙΩΠΗ

Οι φωνές των παιδιών σώπασαν ,
χρόνο με τον χρόνο,
έγιναν ένα με τον θόρυβο της πόλης και χάθηκαν.
<<Πέθαναν>> και τα καναρίνια στο μπαλκόνι ,
το τραγούδι τους πνίγηκε μες το άνετο σαλόνι.

Φυλακισμένοι στης ζωής τα γεγονότα ,
εγκλωβισμένοι στης καθημερινότητας τα πρώτα,
ξεχάσαμε που βρίσκεται η αληθινή χαρά
Και πόσο αξίζει η απλότητα .

Από τις σελίδες του βιβλίου της σιωπής
αναβλύζει το ψεγάδι της θλίψης
Ξένοι στην ίδια πόλη κάτω από τον ίδιο ουρανό,
θάφτηκαν όλα στις λάσπες ,θυσία στον θεό εγωισμό.

Τα μάτια κόκκινες θάλασσες όταν πονάς
Η καρδιά πέτρα δεν φεγγοβολάς
Παρηγοριά γλυκιά ζαλάδα στο προσκεφάλι σου τα γυάλινα όνειρα
Πέρασαν κι αυτά από την φλόγα του κεριού
Μπογιάτισαν τη ζωή του Αθάνατου θνητού.

Μια ψυχή πονεμένη , μια καρδιά ματωμένη
μια ζωή σκονισμένη τώρα σωπαίνει
Ο χρόνος δεν ξαποσταίνει , η αλήθεια παλιώνει
Κύκλος η αγάπη και γυρίζει
στάχτες χιλίων όρκων στον δαιμονισμένο αέρα σκορπίζει.

 

 

 

 

 

 
ΜΕΘΗ
Στο σπασμένο ξύλινο μπαράκι με τις βγαλμένες ρόδες ,
βρίσκεις τρεις φιάλες όλες κι όλες
Η μία γεμάτη από ψευτιά η δεύτερη ένα ποτήρι μοναξιά
και η τρίτη η πιο φανταχτερή, είναι εντελώς αδειανή

Η θερμοκρασία αγγίζει το 13.
Στην χωμάτινη αυλή,
σκουριασμένα φύλλα στης αποθήκης την σκεπή
Στο πλαστικό γκαζάκι ψήνεται ο καφές
του δωματίου τη ζεστασιά δεν τη θες
Ψάχνεις να βρεις στην σκονισμένη βιβλιοθήκη
τα λευκά χαρτιά για να στρίψεις ένα τσιγαριλίκι

Πίσω από τις κιτρινισμένες κουρτίνες ακούς φωνές
Κλείνεις τα αυτιά σου χάνεις επαφή
Στο παλιό κομοδίνο έχεις την ελπίδα
Εκεί βρίσκεται η ατζέντα με το τηλέφωνο της
αν ακόμη την αγαπάς σταμάτα να απελπίζεσαι
σήκωσε το ακουστικό και τηλεφώνησε της .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ
Τα δακρυσμένα όνειρα πνίγονται στο βρόχινο νερό
Με ένα τρικυμισμένο βλέμμα κοιτάς ψηλά
Στρατιές Αγγέλων φέρνουν για εκείνη ασημοκέντητη φορεσιά
Ο αέρας λόγια μελιστάλαχτα ψιθυρίζει
Τις σταγόνες από το άρωμα της εξατμίζει
Η νεράιδα των ονείρων σε νανουρίζει
Τον πολυπόθητο εξαγνισμό σου χαρίζει

Δέσμη Λευκού Φωτός την σκιά σου ραντίζει
Η θεά Αφροδίτη δραπέτευσε από τον βυθό
και βγήκε στη στεριά
Στην πόλη απλώθηκε ερημιά
Γλίστρησαν οι άνθρωποι στην ακροποταμιά
Η ερωτική επανάσταση για άλλη μια πνίγηκε στα ποτά
Δεν έχεις φιλότιμο καρδιά μήτε και μπέσα
Άσε τα λόγια κι άφησε τη να έρθει στη ζωή σου μέσα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

… κάθεσαι στον θρόνο της παγωμένης μου καρδιάς
είσαι η βασίλισσα του κι ας λες πως με αγαπάς …

ΕΜΕΙΣ

Όταν όλοι οι λαοί θα ζούνε ειρηνικά
Όταν θα πάψει να υπάρχει ψευτιά
Όταν οι άνθρωποι θα μάθουν να αγαπούν αληθινά
Τότε ίσως εμείς κοριτσάκι μου
να ρθούμε και πάλι πιο κοντά.

Όταν τα αστέρια γίνουν ένα με την γη
Όταν ο ήλιος για πάντα θα χαθεί
Όταν στερέψουν του κόσμου όλοι οι ωκεανοί
Τότε ίσως εμείς να είμαστε μαζί.

Όταν τα δάκρυα θα τρέχουν για το τίποτα
Όταν θα παραδεχτείς πως σε λάτρεψα όσο κανείς
Τότε ίσως εμείς να ζήσουμε όνειρα απίθανα.

Όμως τίποτα από όλα αυτά σύντομα δεν θα πραγματοποιηθεί
Κι επειδή ποτέ δεν παίρνουμε μαζί μας ότι ποθούμε σε τούτη την άχαρη ζωή…..

… εμείς οι θα ζούμε χωριστά… λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά
… σε ξέχασα με ξέχασες….να είμαστε καλά.

 

 

 

 

 

 

 

 
ΔΡΟΜΟΣ
Στο δρόμο περπατάς σε άκουσαν το όνομα μου να τραγουδάς
Είσαι από μένα ξεχασμένη
Έγινες λένε νευρική
Με τσιγάρο και ποτό <<ξημερώνεις>> μήνες οχτώ.

Σαν βραδιάζει τρέχεις να ξεφύγεις από την σκιά μου , κορίτσι μου τρελό..
Είσαι ένα αγγελούδι που έχασε πυξίδα, μπέρδεψε προορισμό …
Παλεύεις με τον εαυτό σου κι όμως ακόμα με αγαπάς
Δίνεις μάχες με τον χρόνο για να με ξεπερνάς…
Άραγε τα καταφέρνεις;;;

Πίνεις λένε ως το πρωί όπως έπινα κάποτε κι εγώ
Τότε που ήθελα στου πιοτού την θάλασσα να πνιγώ
Τότε που ήθελα να ξεχνώ

Πίνεις από νωρίς κι έξω από το ψέμα του λάθους σου πασχίζεις να βγεις…

…βρέχει στάζει κάτω πίνω άσπρο πάτο
έχω στην καρδιά νταλκά μία σκέτη μαχαιριά
κι εσύ πίνεις για να με ξεχάσεις,
αλλά από την εικόνα μου δύσκολα θα αποδράσεις….

 

 

 

 

 

 

 

 

ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Ο Χωρισμός πάλι μας χτύπησε την πόρτα
του είπα φύγε θέλω να ήμαστε όπως πρώτα
Στα σύνορα στην ερημιά σκοπός
Το πήρα απόφαση θα ζήσουμε αλλιώς.
Ανάθεμα την ζήλια για την αντίδραση
Ανάθεμα την παιδικότητα για τη στιγμή
Το παρελθόν μας κάνει επισκέψεις
Ξύνει πληγές δεν θες Θεέ μου να γιατρέψεις
Είμαι μικρός κουκίδα στον πλανήτη
Κι αυτή τόσο καλή , τόσο αληθινή
Ένα αγγελούδι που περπατά με ανθρώπινη μορφή
Στην αφιλόξενη δίχως ατόφια – κρυστάλλινα αισθήματα γη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

… η ευτυχία δεν χαρίζεται , η ευτυχία αποκτιέται μέσα από πράξεις θετικές και υπομονή. Στη σημερινή εποχή δεν υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ μόνο λίγες στιγμές ποτισμένες με σταγόνες ευτυχίας στιγμές που τη χρωματίζουν ευχάριστα σαν μια αθώα παιδική ζωγραφιά.

ΕΥΤΥΧΙΑ

Ο δρόμος για την λιγοστή ευτυχία είναι μακρύς
Τα εμπόδια ξεπηδούν μπροστά σου πριν καν την ύπαρξη τους αντιληφθείς

Χρόνια ολόκληρα αγωνίζεσαι, χρόνια ολόκληρα ονειρεύεσαι μια άλλη ζωή
Η φλόγα της ελπίδας τρεμοπαίζει
Άλλοτε πάει να σβήσει κι άλλοτε θεριεύει

Ο φόβος μήπως το δρόμο χάσεις σε κυριεύει
Θέλεις να προλάβεις το τρένο της ζωής που ήθελες να φτάσεις
Την εύκολη ευκαιρία για λίγη ευτυχία τρέχεις να προφτάσεις

Τα γράμματα της εφτά
Το νόημα της σε κυνηγούσε και θα σε κυνηγά
Η ζωή είναι απλή
Οι πράξεις αγάπης και οι θυσίες
δεν είχαν ποτέ για εσένα καμία σημασία
Δεν σου χαρίζω το λοιπόν άλλη ευκαιρία

Αυτό που πραγματικά μετρά και μας χαρίζει την λιγοστή ευτυχία
Είναι οι πράξεις που μαρτυράνε ανθρωπιά
Όχι τα λόγια που έμαθες να λες στα κλεφτά
για να καλυφθούν τα όποια μας συναισθηματικά κενά.

 

 

 

 

 
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης έχουμε χέρι, χέρι περπατήσει
Τα καλοκαίρια και τους χειμώνες τότε που άνθιζαν στις καρδιές μας ανεμώνες.

Στην Κασσάνδρου και στην Εθνικής Αμύνης φώναζες πως με αγαπάς πως με λατρεύεις
Έτοιμη για μένα να πεθάνεις
Στην Τσιμισκή και στην Ερμού
Έπαιρνες όρκους πως ακόμη κι αν με χάσεις
Δεν θα γίνεις μούσα αλλουνού

Εκείνο όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ
Είναι όταν στην Αγιά Σοφιά άναβες κεράκι
Δάκρυζες και ζητούσες από το θεό
Να είμαστε για πάντα μαζί
Να με φωτίσει από κοντά σου να μην χαθώ

Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης έχουν το άρωμα σου
Έχουν χαραγμένα στο πλακόστρωτο τα ίχνη από το περπάτημα σου
Τις ώρες μάλιστα της ησυχίας ,ακούω τα βήματα σου,
Τα γέλια σου , νιώθω πως αν βγω έξω θα βρεθώ μπροστά σου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

… η αγάπη μου για σένα ένα μονόδρομο λάθος….

ΛΑΘΟΣ

Σου είπανε πως με είδαν χθες βράδυ αργά
Να είμαι σε άλλης την αγκαλιά
Να με χαϊδεύει να με κερνά φιλιά,
στων μπουζουκιών τα ξύλινα τραπέζια .
Εσύ το πίστεψες κι έφυγες
Εμένα δεν με ρώτησες ούτε έτρεξες να με βρεις
Όσα σου είπαν ήταν αρκετά για να διαλύσεις τόσα όνειρα
Νόμιζα σε ήξερα καλά σε αγαπούσα υπερβολικά
Πίστευα τα λόγια τα παχιά πως με εμπιστεύεσαι αφού με ζεις με ξέρεις και καλά .
Λάθος η αγάπη μου για σένα
Λάθος η λατρεία μου πάλι για σένα
Και τι μεγάλο λάθος … Σε πίστεψα με πάθος.
Πέρασε καιρός πολύς σαν ήρθες να με ξαναβρείς
Έφερες μαζί σου όμως τον πόνο ,την πίκρα και το μίσος για όσα σου έκανα.
Εγώ ήρθα ολομόναχος.
Ήσουν για ώρες απέναντι μου και με δίκαζες , έλαμπες.
Μόνο το δάκρυ που σου ξέφυγε κάποια στιγμή ήρθε για λίγο να σε σκοτεινιάσει .
Κουβέντα στην κουβέντα ειπώθηκαν λόγια κούφια
Δεν άντεξα σηκώθηκα κι έφυγα.
Νωρίς το βράδυ τηλεφωνηθήκαμε λίγο αργότερα περπατούσαμε στην παραλία . Ήσουν κάπως….
Γελούσες με τα αστεία μου… καλή παρέα.
Χαράματα πήραμε τον δρόμο του γυρισμού
Πριν έρθει η ώρα του αποχωρισμού σε σήκωσα ψηλά,
σε αγκάλιασα, σε φίλησα …
Ήταν αρκετά για να ξεχάσεις την πίκρα και να μου δοθείς όπως παλιά , γυναίκα ερωτευμένη στα αισθήματα της παγιδευμένη.

 

 

 

 

 
…. ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ…
Όνειρο ή αλήθεια ότι έζησα μαζί σου
Αναπνοές βαθιές σου χάρισα από την ζωή μου
Τότε που ήμουν άνθρωπος κι εγώ
Τότε που μπόρεσα και είπα σε αγαπώ .

Από την ημέρα του χωρισμού έχουν περάσει χρόνια πολλά
Άραγε σε ποιανού να είσαι τώρα την αγκαλιά
Με ποιους να γυρίζεις στην πόλη που αγαπηθήκαμε
Στους δρόμους που περπατήσαμε,
Κάναμε έρωτα , νιώσαμε θεοί, κι έπειτα χαθήκαμε.

Στα μάτια των φίλων βλέπω πως δεν ξεχαστήκαμε
Κι όταν με ρωτούν πως τα περνάς η σιωπή μου τους απαντά .
Η μεγάλη αγάπη δεν απέχει από το μίσος
Υπάρχει πάντα ένα ίσως…..

Έπρεπε μου έλεγες να ζω σε άλλη εποχή , να έχω νεράιδα καλή ,
προστάτιδα κρυφή που θα με βοηθούσε κάθε επιθυμία μου θα ικανοποιούσε.
Συνήθιζες να λες πως μοιάζω με πρίγκιπα που ήρθε από της γιαγιάς τα παραμύθια .
Τις σκέψεις και τα όνειρα μου τα έβρισκες φευγάτα
Όταν σου μίλαγα για γι αγάπη -πίστη παντοτινή.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα ποια ήσουνα στα αλήθεια
Πριγκίπισσα σε ήθελα σε σύγχρονα παραμύθια.

 

 

 

 

 

 

 
<< ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ>>

Στην παιδική χαρά που παίζαμε παρέα
Κάναμε όνειρα που απέβησαν μοιραία
Ήμασταν παιδιά και φεύγαμε στα αστέρια
Τώρα ξεχάσαμε τα τόσα καλοκαίρια.

Ήσουν εσύ , ήμουν εγώ, ήμασταν δυό σε ένα σκοπό
Στο σταυροδρόμι όμως της ζωής
φοβήθηκες κι επέλεξες τα πάντα να αρνηθείς.

Τώρα μπροστά μου βγαίνεις
έχεις αλλάξει δεν ξέρεις που πηγαίνεις
Νόμισες όλα θα είναι για καλό
Έλα που έχασες και πέφτεις στο κενό.

Κάποτε θυμάμαι στο είπα καθαρά
Πρόσεχε τα <<φίδια>> είναι πονηρά
Γέλασες και απάντησες ότι είναι από τα καλά.
Να όμως που σε φάγανε κι είναι πια αργά.

Στην παιδική χαρά που παίζαμε μικρά
Γύρισες τώρα , όλα είναι διαφορετικά.
Στην παιδική χαρά που γλεντούσαμε τα βράδια
Παίζεις τώρα εσύ παρέα με τον χρόνο και τα σκοτάδια.

 

 

 

 

 

 

 

 
… το λέμε συνέχεια κι όμως όλο το ξεχνάμε. Ποτέ δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει ουσιαστικά για εμάς ο άνθρωπος που αγαπάμε… μέχρι που τον διώχνουμε από κοντά μας …….

ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ

Θέλω και πρέπει να σε ξαναδώ
Ήξερες το πόσο σε αγάπησα
Απλά τον θυμό μου για να διώξω
Έπρεπε από την καρδιά μου να σε σκοτώσω .

Η λύπη μου με νίκησε, με έριξε κάτω ηττήθηκα.
Δεν ησύχασα , γαλήνη δεν βρήκα
Οι σκέψεις μου όλες δικές σου
Στο γαλήνιο πρόσωπο σου στο ζεστό χαμόγελο σου.

Όσο μακριά και αν φτάσω δεν θα σε ξεχάσω
Το ξέρω είναι αργά δική μου να σε κάνω
Σταμάτησα να σε κυνηγώ πάνω στον χαμό

Αναπνέω βαριά , ανάβω ένα τσιγάρο , καίω τον πόνο
Πίνω ένα ποτήρι αλκοόλ , πνίγομαι στον χρόνο…..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
<<ΚΟΙΤΩ>>

Κοιτώ βαθιά στα μάτια σου και βλέπω μέσα την αλήθεια
Έρχεται καταστροφή τελειώσανε τα παραμύθια.
Κοιτώ βαθιά μες την ψυχή σου, βλέπω έναν κόμπο
Μπερδεμένη η φάση μαζί σου
Αν φύγω θα είναι κρύα η αγκαλιά σου
Κι όμως με <<διώχνεις>> από κοντά σου

Η καρδιά μου χτυπά ,η καρδιά μου πονά
Μακάρι να είχε λογική η καρδιά
Έχει μήπως η λογική καρδιά;;;
Να χαρείς μην περιμένεις να έρθουν τα φαντάσματα του παρελθόντος και να αγαλλιάσει η καρδιά μου
Μην περιμένεις να έρθουν αύριο όλα όσα ονειρεύεσαι
Και να είναι τέλεια να είναι όλα δικά σου.

Ζήσε την στιγμή ,ζήσε το τώρα
Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο
Σε ότι σου δίνω αυτή την ώρα
Η καρδιά μας μιλά, μας κατευθύνει
Η ψυχή μου δεν σε αφήνει
Τα ταξίδια στο παρελθόν μας πάνε σε καλές και κακές στιγμές
Οι δεύτερες είναι πάντα οδυνηρές
Η καρδιά μου δεν χτυπά
Η καρδιά μου δεν πονά
Η καρδιά μου έχει πετρώσει
Απομακρύνομαι από εσένα
που έλεγες πως η αγάπη σου θα την <<σώσει>>.
Κάνε κάτι πριν να είναι αργά
Γιατί ώρες ,ώρες θέλω να λιώνω στην αγκαλιά σου
Κι άλλοτε να φεύγω από κοντά σου

 

 

 

 

 

 

ΗΡΕΜΙΑ
Το χιόνι έπεφτε απαλό στο οδόστρωμα
Είχες ανοίξει τα παντζούρια ,έβλεπες χίλια πρόσωπα.
Έξω επικρατούσε ηρεμία ,
μόνο οι κόρνες των αυτοκινήτων που παίζανε ρυθμικά,
σπάγανε της σιωπής τη μονοτονία.

Πλησίαζε έντεκα , σκυφτός πάνω στα βιβλία
Άναψα τσιγάρο …. Μακάρι να μπορούσα να σαλπάρω…
Λίγη ώρα πριν είπα λόγια σκληρά , τώρα νιώθω μοναξιά .
Στη μια ήσουν ήδη στο κρεβάτι , μόνη σου , σκέτη απάτη.

Πρωί στους δρόμους δεν κινείται τίποτα
Στα απέναντι μπαλκόνια παγωμένα σπουργίτια
Η ομορφιά της σιωπής μας κάνει εντάξει
Πίνω καφέ ζεστό , σε χαιρετώ
Ανοίγω τα φτερά επιτέλους πετώ ……….

Το χιόνι είναι απλωμένο στο οδόστρωμα
Τα παντζούρια ανοιχτά , έξω επικρατεί ηρεμία
Το μόνο που ακούστηκε ήταν το πέταγμα μου
Και ένα κύμα έσκασε στα μάτια μου τα γαλανά,
Ήταν η θαλασσοταραχή που ξέσπασε στην καρδιά μου.

 

 

 

 

 

 

 

 

… πρώτα αγάπησα την καλύτερη σου φίλη, την φίλη σου από τα παιδικά χρόνια , τα χρόνια της αθωότητας και της ξεγνοιασιάς και μετά λάτρεψα εσένα και θαύμασα το μεγαλείο της ψυχής σου … σε έκανα θεά και πιστεύω μου….

ΜΕΤΑΝΟΩ

Στημένος στην γωνιά μες την παγωνιά σε περιμένω
Τον ψυχρό αέρα υπομένω με βλέμμα στην πόρτα σου καρφωμένο
Θέλω να σε δω έχω πολλά να σου πω.

Το ξέρεις πως τα μακριά μαύρα σου μαλλιά με << σώνουν >>
Το γαλήνιο πρόσωπο σου και η κατάμαυρη ματιά σου με <<σηκώνουν>>.

Θέλω να σε δω, να σε αισθανθώ , να σε γευθώ
Θέλω να σε πάρω δική μου για πάντα να σε κάνω
Θέλω να σε δω συγνώμη να σου πω.

Μετανοώ γιατί σε αγαπώ ,
μετανοώ γιατί το λάθος μου δεν το μπορώ .
… στημένος στη γωνιά πέφτω από την <<παγωνιά >> , δεν υπάρχω , δεν ζω,
θυσία στον βωμό της αχαριστίας παραδίδω όλο μου το εγώ.

 

 

 

 

 

 

 

 
..ΥΠΟΓΕΙΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ….

Υπόγεια ψυχή μου , πρόσεξε την πως σε κοιτά
Κατάματα , επίμονα , αληθινά .
Μάλλον φοβάται να σου πει όλα αυτά που νιώθει
Ξέρει πως δεν είναι η πρώτη .
Θέλει όμως να σε κυριεύσει, την καρδιά σου να κλέψει.

Τα κάγκελα ψυχή μου που έβαλες γύρω σου
Δεν της επιτρέπουν την <<είσοδο>>
Κι εγώ πληρώνω όσα πέρασες κι όσα μέσα σου κουβαλάς .

Άκου την πως σου μιλά , θέλει να σε πλησιάσει
Να σε αγγίξει , να σε χορτάσει .
Υπόγεια ψυχή μου μην την φοβάσαι
Αλλιώς πάλι χαμένη θα σαι .

Έχει ανάγκη και αυτή από μια δεύτερη ευκαιρία
Μοιραστείτε την τώρα
Που στην καρδιά μου υπάρχει καλοκαιρία
Τώρα , πριν έρθει ο χειμώνας και παγώσει όσα για σένα νιώθει
Και θέλει απλόχερα να σου τα δώσει.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Σεπτέμβριος ήρθε και μελαγχολώ
Τις καλοκαιρινές μας νύχτες αναπολώ .
Μέσα στο μυαλό μου κάνουν βόλτα οι εικόνες
Όταν ήμασταν μαζί , πίνοντας ως το πρωί
Και το αυθόρμητο γέλιο που βγάζαμε σαν παιδιά
Όταν κάναμε έρωτα στην αμμουδιά , στην γαλάζια θάλασσα .
Πάντα χωρίς να λογαριάζουμε τα αδιάκριτα βλέμματα .

Πώς να ξεχαστούν αυτές οι στιγμές
Πώς να έρθουν νύχτες πιο ρομαντικές
Όταν αυτές , που μαζί , αποχαιρετήσαμε ήταν ανεπανάληπτες .
Ήρθε φθινόπωρο και μελαγχολώ
Είσαι αναγκασμένη να μην είσαι εδώ .
Της Σαλονίκης τα σοκάκια είναι διαφορετικά
Τα βλέπω όλα γκρίζα , τα νιώθω κρύα
Όλα μα όλα είναι ξένα χωρίς εσένα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΑΓΟΝΕΣ

Μεσημέρι βροχερό και βγήκαμε στους δρόμους
Θέλαμε να τρέχουμε γύρω από τους γκρίζους πυλώνες
Μας άρεσε να χανόμαστε στις λεωφόρους σαν άνοιγε ο ουρανός
Κι άδειαζε χιλιάδες σταγόνες .
Ζούσαμε ένα όνειρο εκείνες τις στιγμές
Ήμασταν το όνειρο με σάρκα και οστά
Με τα αδιάβροχα ριγμένα σε λασπωμένο πίνακα

Οι σταγόνες της βροχής γλιστρούσαν πάνω μας
Καθάριζαν τις ψυχές μας
Παίρναμε δύναμη από αυτές
Κάναμε πιο όμορφες τις ζωγραφιές με τις ερωτικές μας βρόχινες πινελιές .
Οι αλμυρές σταγόνες γίνονταν γλυκές
Σαν φιλιόμασταν κάτω από των λεωφορείων τις <<φωνές>>
Στις διαβάσεις σε έπαιρνα αγκαλιά
Για να μην βραχούν τα χαμηλά σου τακούνια .

Οι περαστικοί χαμογελούσαν …είναι ερωτευμένοι μονολογούσαν
Με νεύμα μας χαιρετούσαν ,
ψιθύριζαν κι έπειτα τον δρόμο τους συνέχιζαν .
Στο πέρασμα των χρόνων βρήκαμε κι εμείς τον δρόμο μας
Αγέραστοι γίναμε θεοί
Αθάνατοι να στεκόμαστε στης Σαλονίκης τα μπαλκόνια
Εσύ γυναίκα σοβαρή να χάνεται στην οικογενειακή θαλπωρή
Κι εγώ <<τρελός>> επαναστάτης , <<στρατιώτης σε επιφυλακή>>.
.. η Θεσσαλονίκη είναι ομορφότερη τις μέρες της βροχής
σαν οι σταγόνες στάζουν στις μαύρες μας καρδιές και τις <<ξεπλένουν>>.
Η ερωτική Αθανασία θέλει να σμίγουν , ως φαντάσματα , τα κορμιά μας κάθε μέρα βροχερή που έρχεται στην πόλη αυτή….. ΑΘΑΝΑΤΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ << ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ>>.

 

 

 

 

 

ΦΟΒΑΜΑΙ

Θέλω να πετάξω , θέλω να ξεχάσω , θέλω να ξαναγεννηθώ
Να βουτήξω στο Αιγαίο , να εξιλεωθώ .
Όμως , φοβάμαι όσα θα έρθουν να με βρούν
Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν ξέρουν να εκτιμούν
Την αλήθεια την μοναδική να διαλαλούν .
Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν ξέρουν να αγαπούν
Αυτούς που δεν θέλουν να συγχωρούν .

Από τις γυναίκες που με αγάπησαν
Ζητώ να συγχωρεθώ , να αναστηθώ
Και αν ποτέ με δούν ξανά ας μου ρίξουν μια κλεφτή ματιά .

Θέλω να σβήσω από το μυαλό μου
Τα λάθη και τον άσχημο εγωισμό μου
Όμως φοβάμαι όσα θα γίνουν αύριο
Την καρδιά μου που εύκολα πονά για το άδικο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

….ΕΥΧΗ….

Είδα ένα αστέρι να πέφτει στη γη ,
Ξημερώματα ,παραλία , στην Χαλκιδική .
Μέσα μου έκανα μια ευχή
Εκείνη που ήταν στο πλάι μου το ένιωσε
Θυμάμαι πως με φωνή σιγανή με ρώτησε
Τι είναι αυτό που μου λείπει
Και αν η ίδια μπορούσε να με βοηθήσει, εννοούσε να με παρηγορήσει .

Γέλασα για να κρύψω την πικρία που ένιωσα
Δεν τόλμησα να πω την αλήθεια
Συνέχισα να περπατώ και να κοιτώ ψηλά στον ουρανό .
Τι θα μπορούσα άλλωστε να της πω
Ότι είμαι μαζί της τον χρόνο μου για να περνώ
Πως οι σκέψεις μου για κάποια άλλη , μου βασανίζουν το μυαλό ;;

Η ματιά μου είχε καρφωθεί ψηλά
Άρχισε τότε να βρέχει στα ξαφνικά
Εκείνη έγειρε στον ώμο μου με μάτια κλειστά .
Εγώ ήμουν αλλού , η σκέψεις μου ήταν αλλού
Και στα μάτια μου <<έβρεχε>> η θύμηση της
Όπως την μέρα που έφυγα από κοντά της .

… βλέπω κι άλλο αστέρι να πέφτει στην γη……

 

 

 

 

 

 

 

 
ΓΙΑΤΙ;;;

Γιατί τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ ;;;
Γιατί στον ύπνο μου πετάγομαι ,κι εκείνη σκέφτομαι ;;;
Γιατί έπρεπε μπροστά της να βρεθώ;;;
Γιατί την αγάπησα ;;;
Γιατί την έδιωξα και μόνος μου προδόθηκα ;;;
Ίσως γιατί και αν αντάμωσαν τα βλέμματα
Κάτω από το φως των αστεριών
Έμεινε μόνο η γεύση των κακών εμπειριών .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ

Τα λουλούδια στη βεράντα μαράθηκαν
Έγινε κακό μεγάλο , έπεσαν δάκρυα κάρβουνα αναμμένα
και τα έκαψαν.

Όλη η ομορφιά χάθηκε σε μια στιγμή
Χωρίσαμε δεν θα μαστέ ούτε καν φίλοι καλοί .

Όσα μας ένωναν έχουν πεθάνει
Με μια μας κίνηση τα έχουμε ξεκάνει.

Τα αστέρια στον ουρανό μας εξαφανίστηκαν
Για άλλους ουρανούς ξεκίνησαν .

Το ήξερα πως θα ξυπνούσα ένα πρωί
Και θα ήσουν ανάμνηση απλή , ποια εσύ.

Ήρθε λοιπόν τούτη η στιγμή καταραμένη Παρασκευή
Οι υποσχέσεις μας φάρσα καλοκαιρινή
Τα ξεχάσαμε όλα μια Παρασκευή .

Όχι πως μου έγινες απαραίτητη
Όχι πως σε είχα ερωτευθεί
Απλά μαζί σου ένιωσα ξανά παιδί .

Όχι πως δεν θα με ξεχάσεις ποτέ
Όχι πως δεν θα βρεις άλλον σαν και με
Απλά μου χάρισες στην καρδιά σου την πρωτιά
Και του κορμιού σου την αγνότητα .

 

 

 

 

 

 

…. Ο πόνος της καρδιάς δεν μετριέται . Ο πόνος της καρδιάς σχεδόν δεν φαίνεται . Ο πόνος αγγίζει μόνο τις ευαίσθητες καρδιές . Η ζωή είναι πόνος κι ο πόνος είναι ζωή …..

ΑΙΜΑ

Αίμα πέφτει στάζει στης καρδιάς μου το περβάζι
Αίμα κόκκινο βαθύ τρέχει από της καρδιάς μου την πληγή.

Το μαχαίρι κάνει κύκλους στην καρδιά
Πιο δυνατά και ξανά και ξανά .

Αίμα στάζει , πέφτει κάτω την γη ποτίζει
Η πληγή πονά , κομματιάζει την καρδιά .

Το μαχαίρι δεν σταματά , κάνει κύκλους στην καρδιά
Κι όμως δεν με τρομάζει δάκρυα μου δίνει , με ξεκουράζει.

.. αίμα ορατό και αόρατο στάζει από της καρδιά σου το περβάζι , αυτό ναι με πειράζει….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

………άτιτλο………………….

Το όνομα έχεις της Παναγιάς
Με έχεις μαγέψει , που με πας;;
Στα μάτια σου βλέπω τη ζωή
Ότι ονειρευόμουν πάντα δηλαδή .

Ήρθες ντυμένη με φόρεμα ριχτό
Ασήμι γύρω από τον λαιμό
Ότι σου χάρισα εγώ .

Το βλέπω έχεις αλλάξει
Μεγάλωσες , έχεις ωριμάσει

Συναντιόμαστε για πολλοστή φορά – θυμόμαστε με νοσταλγία τα παλιά
Φιλιόμαστε λες και είναι η πρώτη φορά , κοιτιόμαστε κατάματα,
Ξανά-ερωτευόμαστε .
Ευλογημένες οι φορές που χέρι , χέρι περπατάμε , χτίζουμε το αύριο , κλαίμε , γελάμε , πονάμε .
Μάθαμε να αγαπάμε ……..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΕΧΩ ΑΛΛΑΞΕΙ

Έχω αλλάξει , τα πράγματα σου έχω πετάξει
Κι ότι εσένα μου θυμίζει , το έχω σκοτώσει , δεν αξίζει.

Όλους τους διώχνω από κοντά μου
Λείπεις εσύ , λείπει και η χαρά μου.
Όλους τους διώχνω μακριά μου
Λείπεις εσύ και μεγαλώνει η μοναξιά μου .

Έχω αλλάξει , την μεγάλη μας αγάπη έχω ξεχάσει
Λόγια βουβά , λόγια κενά
Στο καλό και γεια χαρά .

Όλους τους βγάζω από τα όνειρα μου
Γουστάρω μοναξιά και αυτό μαγκιά μου
Όλους τους βγάζω από το μυαλό μου
Έχω σκοτώσει το κομμάτι με τον καλό εαυτό μου.

Λείπεις εσύ , φεύγω κι εγώ
Θα σε μισώ θα σε αγαπώ
Θα σε θυμάμαι , θα σε ξεχνώ
Έχω αλλάξει για ακόμα μια
Στα όνειρα σου βάζω φωτιά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ

Στα καλοκαίρια που πέρασαν , αγάπες μεγάλες γεννήθηκαν
Φιλιά χαρίστηκαν , ερωτόλογα ακούστηκαν .
Στα καλοκαίρια που πέρασαν , έρωτες ναυάγησαν
Λόγια άσχημα ειπώθηκαν , όνειρα προδόθηκαν,
Μοναξιές θλιμμένες ενώθηκαν.

Στα καλοκαίρια που πέρασαν , ξαστεριές στα ουράνια έλαμψαν
Τύποι , ρομαντικοί , σαν και του λόγου μου ,
Ταξίδια στο φεγγάρι έταξαν ,
Συνεπαρμένοι από την ομορφιά του θηλυκού,
Που τους ταξίδευε στα βάθη του ερωτικού << χαμού>>.

Τα καλοκαίρια που πέρασαν και αυτά που θα έρθουν πάλι
Ας είναι το ίδιο ρομαντικά , το ίδιο <<ζεστά>>
Το ίδιο απρόσμενα ερωτικά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
………. Απόγευμα του Οκτώβρη , αγκαλιά σε ένα παγκάκι
Ήσουν τρυφερή , νοσταλγική αλλά κα ανήσυχη……
Η ΑΓΑΠΗ ΘΕΛΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ

Ένιωθα πως υποφέρεις και σου είπα ότι η αγάπη θέλει υπομονή
Αν είναι να είμαστε για πάντα μαζί , στην πορεία θα φανεί.
Απάντησες πως θα με αγαπάς σε όλη σου την ζωή
Ότι θες να ξυπνάς στην αγκαλιά μου κάθε πρωί.

Τα παιχνίδια μικρών παιδιών κέρδισαν την προσοχή
Αυτό δεν κράτησε πολύ.
Σαν σου είπα πως θα έρθει ημέρα τρομερή
Και πως τρεις φορές με έχω ικανό να σε αρνηθώ
Μου είπες να σε διώξω , πριν μας βρει μεγάλο κακό.

Επέλεξα να φύγω στον εαυτό μου να κλειστώ
Σε αρνήθηκα μέσα σε ένα λεπτό.
Έμαθα αλλιώς να ζω , χωρίς συμβιβασμούς
Χωρίς κανόνες και ηλίθιους περιορισμούς .

……η αγάπη , στο χα πει , θέλει υπομονή….. αν είναι αληθινή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΓΜΕΣ ( ελεύθερος )

Ήταν πρωί μήνας Νοέμβριος
Σαν άνοιξε η πόρτα του κλουβιού
Για χάρη σου χρόνο << φυλακισμένος >>.

Οι ώρες τώρα κυλούν ευχάριστα
Παλιότερα κυλήσουν έτσι απλά
Ο χρόνος άφησε άσχημα σημάδια
Ριζωμένα στο μυαλό και την καρδιά .

Είναι η ζωή τόσο μικρή
Χαρές και λύπες πάνε μαζί .
Η αληθινή αγάπη με κρατούσε ζωντανό
Μαζί σου γλυκιά μου το είχα χάσει και αυτό.

Η φυλακή σου που κάποτε είχε ασφάλεια και ζεστασιά
Τώρα σε κάθε γωνιά έχει ψύχος , ανυπόφορη παγωνιά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΓΜΕΣ ( έφυγα )

Έφυγα κι έδωσα υπόσχεση για επιστροφή
Πολύ σύντομα να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή .
Με ρώτησες αν θα το αντέξω να είμαι μακριά σου
Εγώ σου απάντησα ρώτα την καρδιά σου .

Περίμενες τον ερχομό μου
Για μια μου εξήγηση , ζούσες και μόνο.
Ξέρω βιάζεσαι να με ξαναδείς
Ένας θεός ξέρει τι θα μου πεις .

Ο έρωτας είναι επικίνδυνο ναρκωτικό
Εβδομάδες όμως τώρα όταν ξυπνώ δεν σε έχω στο μυαλό
Πριν ήσουν για μένα το οξυγόνο , για σένα ζούσα μόνο.

Παράξενο , το όνομα σου δεν μου λέει τίποτα
Ψάχνω κάτι καλό να θυμηθώ πάλι τίποτα .
Μόνο ότι ήσουν από τις γυναίκες με μεγάλο εγωισμό
Και αυτό είναι κακό , άσε με θέλω να σκεφτώ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΓΜΕΣ ( θέλω να σκεφτώ )

Θέλω να μείνω μόνος να σκεφτώ
Πρέπει να καταλάβω αν σε αγαπώ
Περισσότερο και από τον ίδιο μου τον εαυτό.

Τριγυρνώ σαν φάντασμα στης πόλης τους έρημους δρόμους .
Γίνομαι σκιά που ζει χωρίς νόμους
Δίχως να υπολογίζει δικαστές και αστυνόμους .

Το ξέρω υποφέρεις και πονάς
Δεν ξέρω αν με νοιάζει πια
Αν ναι θα γυρίσω πίσω ξανά
Αν πάλι όχι προσευχήσου να είμαι καλά .

Σαν φάντασμα περιφέρομαι για εμάς σκέφτομαι
Στέκομαι στο λιμάνι και στις αναμνήσεις χάνομαι

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΠΕΡΑΣΑΝ

Πέρασαν τα χρόνια , όλα έχουν τελειώσει
Οι φωτογραφίες που ήμασταν μαζί έχουν παλιώσει .
Δεν έκλαψα ποτέ για το τέλος
Έκλαψα για όσα σου είχα δώσει και τα ξέχασες
Τα έκανες σκουπίδια και τα πέταξες .

Ήθελα βλέπεις να ζω ελεύθερος , το πέτυχα .
Ως άνδρας νίκησα , ως άνθρωπος απέτυχα .
Ήσουν γυναίκα που ζούσε για να κερδίζει
Ήξερες πολύ καλά τι σου αξίζει ,
τι η ζωή να σου χαρίζει .

Το βλέπω τώρα στις φωτογραφίες
Σου έδινε χαρά η παιδική μου τρέλα ,γεμάτη αταξίες .
Είχαμε καταφέρει το μίσος το παλιό
Να το κάνουμε αγάπη και αν στην αρχή τα βρήκαμε
Σαν έπεσε η αυλαία , μάθαμε πως γελαστήκαμε .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΜΑΤΙΑ

Η θλίψη είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπο σου , όπως και ο πόνος
Σημάδια άσχημα που σου κληρονόμησε ο ψεύτης χρόνος .

Οι μαύροι κύκλοι στα μάτια δεν είναι από τα ξενύχτια
Στους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια
Καθρεφτίζονται της ζωής σου χίλια κομμάτια .
Αν τα κοιτάξει κανείς προσεχτικά
Μπορεί να μάθει αν λένε αλήθεια ή ψέματα.

Η θλίψη είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπο σου
Από τότε που έμαθες ότι πρέπει να φοβάσαι τους ανθρώπους .
Οι μαύροι κύκλοι στα μάτια σου δεν είναι από τα ξενύχτια ,
Δεν είναι καν από τα πολλά τσιγαριλίκια .
Όπως αργά κατάλαβες είναι το έκτρωμα που γέννησαν ,
Δάκρυα περίσσια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ

Σε περίμενα και απόψε στο στενάκι το γνωστό
Ήρθε και βράδιασε , δεν ήσουνα εδώ .
Εσύ δεν ξέρεις τίποτα για τις ώρες της οργής
Δεν ξέρεις τίποτα για τις ώρες των δακρύων
Δεν ξέρεις τίποτα για τις ώρες της μοναξιάς
Είσαι αλλού , <<θύμα>>, του δικού σου εγωισμού .
Ταινία μικρού μήκους ότι περάσαμε μαζί
<<Παίζει>> σε ριπλέι το καθετί.

Προδοσία ερωτική , γυναίκα δίχως υπομονή
Προδοσία ερωτική γυναίκα που έταζε
Ολόκληρη της την ζωή .
Ταινία μικρού μήκους θέμα δραματικό
Όλο το στόρι παιχνίδι εγωιστικό
Απίστευτο πως φτάσαμε ως εδώ .

Λυπάμαι για το πώς κατάντησες
πονάω που σε άλλους κόσμους χάθηκες .
Σε μισώ γιατί με άφησε εύκολα να φύγω
Σε αγαπώ γιατί ήσουν το κορίτσι μου από το χωριό .
Στο ταβερνάκι με τα παιδιά
Λέμε τραγούδια από τα παλιά
Χορεύω την αγαπημένη μου πενιά
.. βρέχει φωτιά στην στράτα μου….
Εσύ δεν έμαθες ποτέ σου την αλήθεια
Σε <<κέρδισαν>> της πόλης τα ανιαρά ξενύχτια

 

 

 

 

 

 

 

<<ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ>>

Αν σε ρωτήσουνε για μένα τα παιδιά στην παλιά την γειτονιά
Πες πως ποτέ δεν ζήσαμε μαζί , πες πως ήμουν όνειρο κακό .
Απουσιάζω , πες λοιπόν πως πέθανα και κλάψε για τον χαμό μου.
Απουσιάζω από την ζωή σου , όλες σου οι κατάρες είναι μαζί μου.

Έχασες τον ύπνο σου και φταίω λες εγώ
Αλήθεια με ποια από τις μοίρες υπέγραψες συμβόλαιο;;;
Ξέρω πως περνάς δύσκολες στιγμές
Έχω κι εγώ περάσει μέσα από τέτοιες πυρκαγιές .
Τα κατάφερα βγήκα ζωντανός
Για σένα λοιπόν είμαι νεκρός.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΣΤΑΧΤΕΣ

Έβαλα φωτιά κι έκαψα όλες μου τις αναμνήσεις
Με το ίδιο σπίρτο άναψα βαρύ τσιγάρο
Το φουμάρω και γουστάρω.

Είχαν αλλάξει όλα από την μέρα που σε γνώρισα
Νιώθω παράξενα τώρα
Ασφυκτιώ , πνίγομαι με κάθε τι ασήμαντο , μικρό.
Η αγάπη σου μου άλλαξε πορεία
Όμως τώρα λατρεμένη μου ευτυχία , με περιβάλλει δυστυχία .
Αγάπη , έρωτας , πάθος , λατρεία
Τέσσερις λέξεις χωρίς καμιά πια σημασία .

Μια φορά κι έναν καιρό κάθε λέξη άξιζε περισσότερο
Και από όλου του κόσμου τον χρυσό .
Μια φορά κι έναν καιρό με κέρδισες και σου είπα σε αγαπώ.

Στο δικό μας παραμύθι η αγάπη ήρθε με την πρώτη ματιά .
Ο έρωτας βράδυ καλοκαιρινό στην ακροθαλασσιά
Το πάθος σαν δεν αντέξαμε να ζούμε μακριά
Και η λατρεία όταν αποδείξαμε τον αλληλοσεβασμό
Χωρίς να λογαριάσουμε αυτά που ζήσαμε παλιά .

Ήρθε και η στιγμή για το τελευταίο φιλί.
Το ξέρω δεν θα είναι το τελευταίο βρεγμένο << σκουπιδάκι>>
Θα έχω την αγάπη σου μαζί μου και αυτό είναι κάτι, είναι το παν

 

 

 

 

 

 

 

….ήσουν σχεδόν είκοσι εφτά όταν σε γνώρισα, όταν σε πλησίασα στο μπαράκι που βρήκες καταφύγιο ..εγώ πλησίαζα τα δέκα εφτά..

ΘΥΣΙΕΣ

Από τα δέκα τέσσερα , σου είχαν τάξει τον παράδεισο
Μπήκες όμως σε δρόμο άβυσσο.
Έψαχνες καινούργιο τρόπο για να ζήσεις
Μέσα από το Μαύρο , την Λευκή , τον Πάγο και το Έκσταση .
Βάδιζες στο κενό , ταξίδευες σε κόσμο ουτοπικό .
ΗΣΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑ ΔΕΝ ΖΟΥΣΕΣ.
Στο ρέμα στην Άνω Τούμπα ,περίμενες σε σκοτεινή μεριά
Έλεγες πως έκρυβες τα χρήματα στα χαμηλά
ΟΛΑ ΤΗΝ ΔΟΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ .
Στα μαύρα μάτια σου είδα τον πόθο σου για αλλαγή
Διψούσες για στοργή , να σταματήσεις να είσαι της εξάρτησης παιδί.
Κάποτε είπες , κατάντησες να μην είσαι των γονιών σου παιδί
Έφερνες σε όλα την καταστροφή ,
Μια φορά στο παραπέντε δεν έδωσες την τελευταία σου πνοή
ΠΑΛΕΨΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΙΚΗΣΑΜΕ .
Ήρθαν ημέρες χαράς , στιγμές δημιουργίας , δυο χρόνια ζηλευτά .
ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΓΥΡΙΣΕΣ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ .
Επέλεξες να με ξεχάσεις , να με μισήσεις
Πως αλλιώς το λάθος σου να κρύψεις ………
….Θυμάμαι τις φορές που με εφημερίδα στο χέρι έψαχνες δουλειά
Πέταγα τα βιβλία την κοπανούσα από όλα για να είμαστε αγκαλιά .
Οι πόρτες άνοιγαν αρχικά , έπειτα μπροστά σου όλα κλειστά .
Ένιωθες απελπισμένη στην κοινωνία χρεωμένη .
Η γενιά σου η γαμημένη σε κατηγορούσε , θύμα σε αποκαλούσε .
ΚΙ ΕΣΥ ΕΣΠΑΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕΣ
Από του πουθενά η ζωή μου έγινε νήμα λεπτό
Ένα φύσημα και κοβόταν στο δευτερόλεπτο.
Η είσοδος του πόνου ανοιχτή – Έξοδος ανύπαρκτη .
Τα έδωσες όλα για την ζωή – Μα η ανταμοιβή τόσο μικρή .
Ένιωσες πως δεν είχες άλλη επιλογή-Το ήξερες μα πήρες καθαρή
ΠΡΩΙ ΣΕ ΒΡΗΚΑΝΕ ΟΙ <<ΦΙΛΟΙ>> ΣΟΥ ΠΑΓΩΜΕΝΗ
ΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΡΙΓΓΑ ΚΑΡΦΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΧΕΡΙ
ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ ΣΩΡΙΑΣΜΕΝΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ ΠΟΤΕ- ΝΕΚΡΗ-ΓΙΑΤΙ;;
… τώρα πια μισώ τον χρόνο που με κάνει όλο και πιο μόνο,
ήθελα να σου πω, αν δεν το ξέρεις ,
ότι την ημέρα του <<αποχωρισμού>> όλοι βρέθηκαν μαζί σου
έκλαιγαν γιατί δεν θα ξανά έβλεπαν την μορφή σου,
δεν θα άκουγαν την φωνή σου…
Να ξέρεις κάποιες στιγμές νιώθω μόνος , ο πόνος μεγαλώνει ,
Η απουσία σου με ματώνει , υγρά μονοπάτια δυο γαλάζια μάτια…

 

 

…. Όλα τα <<ταξίδια>> δεν είναι ίδια , υπάρχουν και αυτά που δεν απαιτούν εισιτήριο και διαβατήριο …….

<< ΤΑΞΙΔΙ>>

Μετάξι απαλό , το σώμα σου , χρώμα λευκό
Το εξερευνώ , είμαι ψηλά στον ουρανό , στον Θεϊκό Όλυμπο.
Φεύγουμε και πάμε ταξίδια μακρινά
Από το Κάιρο ως την Βαγδάτη , σε τροπικά νησιά .

Αλήθεια ποια είσαι εσύ με το μαύρο μακριά μαλλιά ;;;;

Ποια είσαι εσύ με το βλέμμα το τόσο ερωτικό που με λιώνει
Αυτή που με κορμί σαν χέλι, στον έρωτα μαχαίρι
Με χιλιοκόβει , εκστάσεις πρωτόγονες μου δίνει , με τελειώνει.

Μετάξι απαλό το άγγιγμα σου το ζεστό
Ζω όνειρο θεϊκό και σε Νιρβάνα πέφτω.

Τα φιλιά σου κύματα δροσιάς σε απέραντους ωκεανούς με πας
Το βλέμμα σου μεθυσμένο από έρωτα παρατηρώ , δεν μιλώ
Γεύομαι τους χυμούς σου ,
χάνομαι στα βάθη του απόκρυφου <<θησαυρού>> σου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Πήρες τον δρόμο του γυρισμού , χτύπησες την πόρτα του αληθινού,
του κόσμου του πραγματικού , του δικού μου κόσμου .
Μέσα από φόβους , πόνους και ταξίδια σε κόσμους ψεύτικους
Σε έβγαλα ζωντανή – Ήρθες σε εμένα .

Άνοιξες και μπήκες , είδες και πήρες όσα ήθελες
Και μετά γύρισες σε όνειρα παλιά .
Σε χέρια δήθεν σωτήρια έπεσες .

Θα σε θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή σαν μια γλυκόπικρη ανάμνηση
Εσύ με δίδαξες με πράξεις ανώριμες , ζηλευτές στα μικρά παιδιά
Πως σε αυτόν τον κόσμο ,
υπάρχουν και έρωτες με <<συντηρητικά>> .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ

Πάνω στην άμμο την χρυσή στης Θάσου το καταπράσινο νησί
Κάναμε έρωτα ως την αυγή , μεθυσμένοι από πάθος δυνατό ,
Της μοίρας θείο δώρο , θείο πιοτό .
Ήσουν θεά , αναδυόμενη από βιβλία μυθολογικά
Πάνω στην άμμο την χρυσή , βγάζοντας οργασμού κραυγή
Μου είπες σε αγαπώ .
Εκεί σαν τα χρόνια πέρασαν έμειναν μόνο οι αναμνήσεις
Στο μυαλό οι εικόνες και στα γαλάζια νερά,
Καθρεφτίζονται στοιχειωμένα χαμόγελα .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Ήρθα κοντά σου , έγινα σκιά σου , μου έγινες ναρκωτικό
Πάνω σου ακουμπώ , σε αγαπώ .
Όταν φεύγεις χάνομαι , νιώθω ένα τίποτα
Όλα γύρω ασπρόμαυρα , χάνομαι ,
Στην απουσία σου τρελαίνομαι.
Τίποτα δεν με τρομάζει σαν είσαι δίπλα μου
Η ψυχή μου αγαλλιάζει , λόγια αγάπης μοιράζει .

Μέσα στα μάτια σου τα γαλανά βλέπω ταξίδια σε μέρη εξωτικά .
Εμείς μαζί , ναυαγοί σε ερημικό νησί.
Δυο χρόνια είμαστε χώρια
ζούμε στην ίδια πολιτεία μήνες τώρα.
Δυο χρόνια είμαστε χώρια
Κουραστήκαμε να αλλάζουμε ψεύτικα κρεβάτια.

Μου έχει λείψει η αγκαλιά και ο έρωτας σου.
Πόσο θέλω να γυρίσω κοντά σου .
Δεν έχω ξεχάσει λεπτό από όσα περάσαμε
Λάθος σωστό στο τέλος ποτέ δεν φτάσαμε .
Σε λίγες μέρες είναι η γιορτή σου
Αχ και τι δεν θα έδινα για να σου πω χρόνια πολλά
Όπως παλιά …….

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΔΕΝ ΣΕ ΒΡΙΣΚΩ

Άνοιξα το ραδιόφωνο και ήρθαν μελωδίες άλλων εποχών ,
αναμνήσεις ευτυχίας .
Ξάπλωσα για να ξεκουραστώ κι ήρθες όνειρο παλιό
συντροφιά στην μοναξιά
σα σπουργιτάκι στο παράθυρο
να αναζητά λίγη από του κόσμου ολόκληρου τη ζεστασιά
για να γλιτώσει από την παγωνιά .

Άνοιξα τα μάτια και ήρθαν οι εικόνες με ένα βιβλίο αγκαλιά πέρασαν τόσοι χειμώνες .
Ήρθε το πτυχίο να και η δουλειά πέρασε ο στρατός
πάλι από την αρχή ξανά , χωρίς εσένα , χωρίς εσένα .
Βγαίνω στο δρόμο ψάχνω την λύση
θέλω να βρω ότι είχα παρατήσει
μα δεν σε βρίσκω και είναι μεγάλο το τίμημα της δόξας
και αυτό το βράδυ δεν θα είναι σαν τα άλλα έχω <<φορτώσει>>
θα σπάσω τα πάντα .

Πυρ και μανία τέρμα η ανία έχω γεμίσει με χιλιάδες πικρές αναμνήσεις ήρθε η ώρα να τις σκοτώσω.
Κλείνω τα ραδιόφωνο , κατεβάζω τα στόρια
Θα με πεθάνει ετούτη η στενοχώρια
Εσύ ο εφιάλτης που με μάτια ανοιχτά βλέπω διαρκώς
Εσύ …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
<< ΑΝΤΙΟ>>

Ετούτο το καλοκαίρι θα σκεπάσω την σκιά σου
δεν θα σηκώσω από το πάτωμα την τσαλακωμένη ομορφιά σου
με παράθυρα κλειστά τις ακτίνες του ήλιου θα αιχμαλωτίσω
και μετά τα βλέφαρα μου σιγά, σιγά θα κλείσω.

Ετούτο το καλοκαίρι σκέψεις σε δωμάτιο μικρό θα πνίξω
τις φωτογραφίες μας από τους τοίχους θα γκρεμίσω.
Τις ζεστές βραδιές θα έρχομαι στα όνειρα σου
θα κάνω άνω κάτω τα τσαλακωμένα σου σεντόνια
και θα μυρίζω το γλυκό άρωμα σου .

Ετούτο το καλοκαίρι θα έρθουν να με βρουν χαρούμενοι άγγελοι
σε λοφάκι δίπλα στην θάλασσα θα στήσουμε χορό
και σαν ξημερώσει θα πετάξουμε στον ουρανό
θα φύγουμε μακριά σου .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

<<ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΝΑΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΙΩΠΗ
ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΦΥΛΑΓΜΕΝΑ ΣΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΑ ΕΦΗΒΙΚΑ>> .
ΠΑΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ
Έλα να πάμε στην παλιά την γειτονιά
εκεί που παίζαμε κρυφτό σαν ήμασταν παιδιά .
Να θυμηθούμε τις κρυψώνες να τρέξουμε στους ελαιώνες
θα έρθει η κυρα Λένα με χαμόγελο
κι ένα ποτήρι δροσερό νερό να μας μαλώσει .

Κάτω από το πλατάνι θα βρούμε την δροσιά θα ζωγραφίσω πάλι στο χώμα το όνομα σου
και σαν σουρουπώσει θα τραγουδάς στην αγκαλιά μου .

Έλα να δούμε τις αναμνήσεις από κοντά να ξεχαστούμε από των μεγάλων τα προβλήματα , πάμε να γίνουμε πάλι παιδιά πάμε να ζήσουμε το όνειρο ξανά .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΖΕΥΓΑΡΙΑ

Λευκοντυμένες φιγούρες ζευγαριών στο βυθό χορεύουν
με άρπες χρυσαφένιων κοχυλιών τον έρωτα << υφαίνουν >>.
Εκστασιασμένα ζευγάρια χάδια μοιράζουν
είναι της Αφροδίτης παιδιά που όλοι οι θεοί θαυμάζουν .

Ένας νέος απλώνει το χέρι πιάνει το φεγγάρι
το γυμνό κορμί μιας κοπελιάς σκεπάζει
στο αθώο της στόμα ρόγα από σταφύλι βάζει
τη γεύση του κρασιού από τα φιλιά της παίρνει
και με τα χέρια του την χαϊδεύει , ξέρει να την μαγεύει .

Του ηλιοβασιλέματος τα χρώματα καθρεφτίζονται στα χώματα
στα χώματα που κείτονται <<πτώματα >>
θύματα παθιασμένου έρωτα .
Κουφάρια οι όρκοι σκελετωμένη η ελπίδα
η καρδιά κρατάει χάλκινη ασπίδα .

Μαυροντυμένες φιγούρες τριών αγοριών ενωμένες με λευκοντυμένες φιγούρες τριών κοριτσιών να σκαρφαλώνουν στην πλάτη του δράκου
έχοντας πάρει του ερώτα τα δώρα εξαφανίζονται στον ορίζοντα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επίλογος

Εσείς θα κρίνετε όλα τα παραπάνω .Εγώ δε μπορώ .
Εύχομαι να βρήκατε σημεία ταύτισης και να απολαύσατε
την πρώτη μου ποιητική απόπειρα.
Όπως και να έχει σας ευχαριστώ για τον χρόνο που διαθέσατε .
Ο Θεός να σας έχει καλά .

 

About Χρήστος Φραντζανάς

Δημοσιογράφος - Στιχουργός - Ποιητής
Bookmark the permalink.